New recruits
วงเหล้านี้ยินดีเปิดรับสมาชิกใหม่ๆ เข้ามาเสมอ
ถ้าเขายอมออกตังค์ช่วยซื้อเหล้า
พวกขาประจำมักจะทักหรือเรียกคนหน้าใหม่ๆ
ที่ขับมอเตอร์ไซค์เข้าออกซอยอยู่ตลอด และยื่นแก้วเหล้ากำชับให้กินตามนิสัย
สมาชิกในวงต้องคอยหาคนหน้าใหม่เข้ามาเรื่อยๆ
เพราะพอคนเหล่านั้นได้รู้จุดประสงค์ของพวกนี้เข้า บางคนอาจจะหมั่นไส้และเลิกคบ
ส่งผลกระทบกับจำนวนคนที่เหลือในวงว่าจะลงขันไม่พอซื้อเหล้า
บางคนเอาไม่อยู่จริงๆ ก่อนเลิกคบ พวกเขามักจะบ่นว่าคนในวง หลอกแดก
เมื่อได้ยินคำพูดแบบนี้
พวกขาประจำในวงเหล้าจะโมโห และอาจจะไล่คนนั้นออกจากวงก็ได้
เรื่องนี้ก็กลายเป็นจุดละเอียดอ่อน
ถ้าจะหาว่าสมาชิกหลักๆ
กลุ่มนี้เป็นพวกจิตใจอ่อนไหวหรือเซนซิทีฟ ก็ไม่เชิง พวกนี้หน้าด้านจะตาย
แต่ถ้าเรายังกินกับเขา
แล้วพวก hardcore นั้นคิดว่าเรากำลังรับฟังกระแสลบๆ
จากข้างนอก และเริ่มมีความคิดที่จะทรยศ ทุกอย่างจะจบ
กลุ่มที่รวมตัวกันหน้าบ้านแม่โอ่งเป็นประจำรู้ดีว่าตัวเองมีชื่อเสียงในละแวกนี้เรื่องชอบหลอกกินชาวบ้าน
ตามกระแสนั้น
พวกเขาจะคอยต้มตุ๋นคนหน้าใหม่ให้หลงคิดว่าเป็นเพื่อนแท้ อาจจะผ่านไปเป็นเดือนๆ
แต่หลังจากนั้นคนหน้าใหม่จะเริ่มโดนกดดันทีละนิดให้ควักกระเป๋าจ่ายค่าเหล้ามากขึ้นเรื่อยๆ
ต่อมาพอเริ่มขัดขืนจนเรื่องราวบานปลายถึงขั้นแตกหัก
พวกเขาถึงได้ตระหนักว่า
ความสัมพันธ์ที่เคยคิดว่าอบอุ่นและต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดี
แท้จริงแล้วมันเป็นแค่เรื่องผลประโยชน์ล้วนๆ
ถ้าไม่มีตังค์จ่าย
ก็หมดความหมายและไม่เป็นที่ต้อนรับอีกต่อไป
พวกขี้เหล้าที่ยังเหลืออยู่เกลียดเข้าไส้เวลามีคนในพื้นที่
ไม่ว่าจะเป็นอดีตเพื่อนร่วมวง หรือคนที่รู้จักนิสัยใจคอพวกเขาดี
เอาไปพูดว่าคนพวกนี้มีพฤติกรรมชอบ "หลอกแดก"
และที่แย่ไปกว่านั้นคือ
ตอนที่ขาประจำคนหนึ่งเริ่มเกิดความลังเลสงสัย
แต่ยังไม่ทันได้เปิดหน้าท้าชนกับใครเกี่ยวกับความระแวงนั้น...
ไอ้คนทรยศ!
คนประเภทนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับปลวกที่คอยกัดเซาะรากฐานของโต๊ะไม้ผุๆ
พังๆ ตัวนั้น ซึ่งท้ายที่สุดก็ต้องโดนกำจัดทิ้งไป
ตอนที่ผมปฏิเสธไม่ยอมจ่ายค่าเหล้าในงานวันเกิดแม่โอ่ง
พวกขาประจำกลุ่มนั้นก็ทึกทักเอาเองว่าผมกำลังคิดลบกับพวกเขาอยู่
ก็เลยรุมเตะโด่งผมออกจากกลุ่ม
ซึ่งสารภาพตามตรง
พวกมันก็คิดถูกแล้วล่ะที่ระแวง เพราะเอาเข้าจริง ตั้งแต่ก่อนจะเกิดเรื่องงานวันเกิดนั่นเสียด้วยซ้ำ
ผมก็รู้สึกว่าตัวเองโดนสูบโดนหลอกมาโดยตลอดอยู่แล้ว
