Trapped inside a shell (7)

แอนกับฮีโร่

(ฮีโร่กับน้องฟรายเดย์)

ฮีโร่เป็นเด็กที่ไม่พูด ไม่ได้เรียนหนังสือ และอย่างน้อยในตอนนี้ไม่ได้รับการช่วยเหลือเฉพาะทางเรื่องออทิสติก แม้ยังต้องการความช่วยเหลือในหลายเรื่องของชีวิตประจำวัน

สถานการณ์ของเขาต่างจากเด็กออทิสติกอีกคนที่อยู่ลงไปตามถนนอย่างสิ้นเชิง

เด็กคนนั้นชื่อฟรายเดย์ อายุไล่เลี่ยกับฮีโร่ พูดได้คล่อง เรียนได้ดี ไปทำกายภาพหรือบำบัด และกินยา

ที่น่าทึ่งคือ เด็กสองคนนี้อยู่ห่างกันไม่ถึง 100 เมตร

พ่อแม่ของฟรายเดย์เริ่มช่วยเรื่องการพูดของเขาตั้งแต่ยังเล็ก เขาจึงพูดเก่งพอ ๆ กับเด็กวัยเดียวกันทั่วไป

ตุ๊ก ซึ่งมองเด็กทั้งสองคนเหมือนลูกชายอีกสองคน บอกว่าเธอเองก็เคยช่วยสอนให้ฟรายเดย์พูด

เขามีน้องชายชื่อเจเจ และทั้งสองคนจะลงมาที่แผงของตุ๊กเพื่อกินขนมน้ำแข็งไส

ผมเคยเจอแม่กับลุงของพวกเขา ซึ่งเป็นคนพาเด็ก ๆ มา

ดูเหมือนฟรายเดย์จะได้รับการดูแลที่บ้านดีกว่า และมีครอบครัวที่ให้การสนับสนุนมากกว่าฮีโร่โดยรวม

เวลาฮีโร่ฉี่หรืออึใส่ตัวเอง เขาไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด

วันนั้นตอนเขาฉี่ราดอย่างเอิกเกริกบนถนน จนทำให้แอนต้องออกมาขอความช่วยเหลือเรื่องค่าใช้จ่าย ฟรายเดย์กับน้องชายที่ลงมากินขนมน้ำแข็งไสพอดีหัวเราะเยาะเขาอย่างไร้ความปรานี

ฮีโร่ยืนเฉย ๆ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

แอนออกมาพร้อมถังน้ำเพื่อราดล้างทางเท้า และถามลูกชายว่าทำไมถึงเลือกตรงนั้นเป็นที่ฉี่

เธอยังบอกตุ๊กด้วยว่าสามีไม่ได้ทิ้งเงินไว้ให้ซื้อแพมเพิร์สของเด็ก ซึ่งผมก็สงสัยอยู่แล้ว เพราะหลายวันมานี้เขาไม่ได้ใส่แพมเพิร์สไว้ใต้เสื้อผ้า

เขาฉี่ราดเป็นประจำ แต่ผู้ใหญ่รอบตัวดูเหมือนจะไม่ทันสังเกต

บทสนทนาหันมาที่ผม

ผมช่วยได้ไหม?

แอนกับตุ๊กดูอยากให้ผมทำหน้าที่ ไปข้ามถนนกลับบ้าน แล้วกลับมาพร้อมเงิน

แต่ผมยืนยันว่าจะกลับบ้านไปคุยเรื่องนี้ก่อน

ช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา ผมคิดเรื่องราวสารพัดขึ้นมาเพื่อกันคนไทยออกจากการขอเงินจากผม

ผมวาดภาพตัวเองเป็นฝรั่งเปราะบางรายได้น้อย ซึ่งต้องพึ่งพาแฟนชาวไทยที่แข็งแรงกว่า

ผมบอกพวกเขาว่าไหมยู ซึ่งทำธุรกิจซื้อขายทางอินเทอร์เน็ต เป็นคนเลี้ยงดูผมทางการเงิน

พวกเขาอาจมองว่าผมใจอ่อน แต่คงคิดหนักถ้าต้องไปมีเรื่องกับแฟนผม ซึ่งเป็นคนไทยเหมือนกันและคงมองคำขอความช่วยเหลือของพวกเขาอย่างใจแข็งกว่าผม

แต่เรื่องนี้กลับทำให้คนไทยสนใจมากกว่าจะทำให้ถอย

พวกเขาซักไซ้เรื่องการเงินของความสัมพันธ์ระหว่างผมกับแฟน

เมื่อเห็นว่าผมไม่อยากบอกว่าผมหาเงินได้เท่าไร บางคนก็ใช้วิธีอ้อม ๆ เพื่อรีดข้อมูลออกจากผม

ผมเคยถูกถามว่าเราเช่าบ้านเดือนละเท่าไร ค่าไฟเท่าไร มีห้องกี่ห้อง และแม้แต่รถที่เราใช้เป็นรุ่นอะไร

คนที่จินตนาการเก่งยังหลอกตัวเองว่าถึงผมจะพิการ ผมก็น่าจะมีเงินช่วยเหลือหรือบำนาญจากต่างประเทศ และพ่อแม่ของผมแม้อายุมากแล้วก็คงยังส่งเงินมาให้อยู่ดี

Trapped inside a shell (6)

Trapped inside a shell (6)

ทางรถไฟที่อยู่ใกล้ ๆ

(อีกโลกหนึ่งอยู่ฝั่งตรงข้าม)

ผมเคยเล่าเรื่องเพื่อน ๆ บนถนนเชื้อเพลิงให้ร็อบ ฝรั่งที่อยู่คอนโดเดียวกับผมและอาศัยอยู่กรุงเทพฯ มานานฟัง

ร็อบเป็นชาวอังกฤษ อดีตทหาร มีลูกโตแล้วสามคนซึ่งอาศัยอยู่ต่างประเทศ

เขาทำงานเป็นวิศวกรในกรุงเทพฯ และอยู่กับภรรยาชาวไทยและสุนัขสองตัว

เรามักเจอกันที่ยิมเก่า ๆ ของคอนโด

ร็อบเล่าเรื่องสมัยเป็นทหารและวัยเด็กที่เล่นรักบี้ ซึ่งกระจายอยู่ระหว่างอังกฤษ ไอร์แลนด์ และนิวยอร์ก

ส่วนผมก็เล่าเรื่องของเพื่อน ๆ ในชุมชนใกล้บ้านให้เขาฟัง ซึ่งไม่ได้หรูหราเท่าเรื่องของเขาเท่าไร

เมื่อผมบอกว่าผมไปสนิทกับกลุ่มคนไทยฝั่งตรงข้ามถนน และภายในไม่กี่สัปดาห์ก็ถูกกดดันให้ช่วยจ่ายค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ให้พวกเขา ร็อบก็หัวเราะ

สระว่ายน้ำคอนโดของผมที่มองเห็นอยู่ลิบ ๆ

“คุณนี่ไม่เคยเรียนรู้เลยใช่ไหม?” เขาพูด

ผมเคยเห็นร็อบพาหมาเดินแถวปากซอยของผม ขณะที่ผมนั่งอยู่กับเพื่อนตรงจุดประจำบนถนนเชื้อเพลิง

ผมไม่เรียกร็อบขณะที่เขาเดินเล่นกับพุดเดิ้ลฝรั่งเศสของเขา เพราะถ้าเรียก เขาอาจเดินเข้ามานั่งด้วยและทำลายมนตร์สะกดที่กำลังครอบงำผมอยู่

เวลาผมมีเพื่อนเป็นคนไทย ผมมักจะเข้าไปคลุกคลีในชีวิตของพวกเขาเต็มตัว และหอบปัญหาของพวกเขากลับบ้านไปด้วย

เมื่อก่อนเรื่องนี้ทำให้แฟนผมหงุดหงิดจนแทบเป็นบ้า

ผมยังไม่ได้เล่าเรื่องการผจญภัยบนถนนเชื้อเพลิงให้เขาฟัง แม้เขาจะรู้ว่าผมออกไปเล่นกับเด็ก ๆ ที่นั่น

แฟนผมชื่อไม่อยู่ไม่สนใจเรื่องพวกนี้ และไม่มีทางคิดจะเข้าไปในพื้นที่ลำบากแบบนั้น แต่ก็อย่างว่า เขาเป็นคนไทยชนชั้นกลางที่มีเหตุผล

จากจุดที่ผมนั่งข้างตุ๊ก ผมยังมองเห็นแนวตึกคอนโดของตัวเองได้

ช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา ผมข้ามถนนจากซอยของตัวเองมาหาตุ๊กหลายครั้ง เพราะความต้องการมีเพื่อนนอกบ้านของผมเป็นแรงผลัก

ผมเดินข้ามถนนสองเลนตรงข้ามทางเข้าซอย แล้วจูงจักรยานผ่านช่องว่างใต้ทางด่วนเฉลิมมหานคร ซึ่งแอดชายหน้าตากร้าน ๆ นั่งอยู่บนเก้าอี้พักผ่อน จากนั้นก็ข้ามถนนอีกสองเลนที่วิ่งสวนทาง

แค่นั้นเอง

โลกหนึ่งไปสู่อีกโลกหนึ่ง

ทางข้าม

จากแผงของตุ๊ก ท่ามกลางฝุ่นที่รถบรรทุกพัดขึ้นมา ผมมองเห็นแนวสระว่ายน้ำของคอนโดตัวเองผ่านช่องว่างใต้ทางด่วน

และจากสระว่ายน้ำเอง ซึ่งผมออกกำลังวันละสองครั้ง ผมก็มองเห็นร่มเก่า ๆ ของตุ๊กริมถนนด้านล่าง

ถ้าร่มกางอยู่ ผมก็รู้ว่าเธอนั่งอยู่ตรงนั้นรอลูกค้า

Trapped inside a shell (5)

Trapped inside a shell (5) 

ตรอกที่นำไปสู่บ้านของแอน

(เด็กนักบิน)

วันละสองครั้ง ฮีโร่จะแอบออกมาจากตรอกข้าง ๆ ตอนที่แม่ไม่ทันมอง แล้วเดินเท้าเปล่าออกมาวิ่งเล่นจนแม่ออกมาตามกลับบ้าน

เวลาวิ่ง เขาจะก้มศีรษะลงแล้วเงยขึ้น เหมือนเครื่องบิน

ผมจินตนาการว่าเขาเป็นนักบินที่กำลังบินเดี่ยว

สิ่งเดียวที่ขาดไปก็คือผ้าคลุมซูเปอร์ฮีโร่แบบที่เด็ก ๆ แถวนี้ชอบใส่

บางครั้งเขาหยุดเพื่อกินขนมหรือดื่มน้ำ ซึ่งมักเป็นของที่เด็กในละแวกนั้นยื่นให้ และเด็ก ๆ ก็ยินดีแบ่งให้เขา

มิตรภาพของเราเริ่มต้นขึ้นในวันหนึ่งเมื่อฮีโร่เดินเข้ามาหาผม

ตุ๊กเป็นคนยุให้ผมจับเขานั่งบนตัก และผมก็ประหลาดใจที่พบว่าเขาชอบ

ก่อนหน้านั้นผมแทบไม่เคยเห็นเขาเข้าหาผู้ใหญ่ด้วยตัวเองเลย

“เขาถูกชะตากับคุณจริง ๆ”

ตุ๊กบอก เธอมองฮีโร่เหมือนลูกชายอีกคน

“รับไปเลี้ยงเลยสิ”

ฮีโร่ ยิ้มๆ

เธอพูดอย่างกระตือรือร้น

ตุ๊กเป็นเพื่อนที่ดีในละแวกนั้น เพราะเธอคอยกันวัยรุ่นที่บางครั้งมองผมเป็นแหล่งเงินค่าขนมออกไปอย่างนุ่มนวล

เมื่อวัยรุ่นเห็นผมนั่งอยู่ที่แผงของเธอ ซึ่งเป็นที่นั่งประจำของผมในซอย พวกเขาจะหยุดแล้วขอเงิน

“มะลิไม่มีเงินเยอะหรอก ช่วยไม่ได้”

ตุ๊กพูดปกป้องผม

บางคนก็ยอมกลับไป แต่บางคนยังตื๊อต่อ แม้ส่วนใหญ่จะขอไม่เกิน 20 บาท

เด็กหนุ่มคนหนึ่งชื่อไนท์ อายุยี่สิบต้น ๆ รูปร่างกำยำ ปั่นจักรยานขึ้นลงทั้งวัน

เขาไม่มีงานทำ และคนแถวนี้บอกว่าเขาเสพยา

เขาไม่ได้สร้างปัญหาอะไร แต่ชอบขอเงิน รวมถึงวันหนึ่งที่ผมกำลังอุ้มฮีโร่อยู่

ผมเอื้อมมือเข้าไปหยิบกระเป๋าสตางค์ในเป้ไม่ได้ แต่เขาก็ยังยืนรอจนกว่ามือผมจะว่าง

ไอ้ห่าเอ๊ย

ผมคิด

ตุ๊กสามารถพูดอะไรสักอย่างเพื่อไล่ไนท์ไปได้ แต่วันนั้นเธอกลับเงียบ

เธอมักถามผมว่าถ้าเด็ก ๆ ในละแวกนั้นมาขอขนมน้ำแข็งไส ผมอยากจ่ายให้พวกเขาหรือไม่

แบบนั้นทุกคนก็กลับไปอย่างมีความสุข เธอคิดอย่างนี้ และผมก็ได้เพื่อนใหม่ด้วย