Blast from the past 14 (BOTM2 Thai)

ผลงานชิ้นที่ 14 ในซีรีส์ BOTM2 Thai ที่เราเอาเรื่องราวจากบล็อกชื่อเดียวกันนี้มาปัดฝุ่นเล่าใหม่เป็นภาษาไทย เพื่อฉลองครบรอบ 20 ปีของบล็อกครับ

ผจญภัยในร้านคาราโอเกะ 
อ่านได้ที่นี่

เมื่อเราต่างก็เปลี่ยนไป
อ่านได้ที่นี่

เจ้าหน้าที่ตรวจอาหาร
อ่านได้ที่นี่

Blast from the past 13 (BOTM2 Thai)

ผลงานชิ้นที่ 13 ในซีรีส์ BOTM2 Thai ที่เราเอาเรื่องราวจากบล็อกชื่อเดียวกันนี้มาปัดฝุ่นเล่าใหม่เป็นภาษาไทย เพื่อฉลองครบรอบ 20 ปีของบล็อกครับ

หวานพูดไปก็เท่านั้น 
อ่านได้ที่นี่

ช็อตสั้น ๆ 
อ่านได้ที่นี่

Blast from the past 12 (BOTM2 Thai)

ผลงานชิ้นที่ 12 ในซีรีส์ BOTM2 Thai ที่เราเอาเรื่องราวจากบล็อกชื่อเดียวกันนี้มาปัดฝุ่นเล่าใหม่เป็นภาษาไทย เพื่อฉลองครบรอบ 20 ปีของบล็อกครับ

เด็กฝึกงานช่างซ่อมรองเท้า

อ่านได้ที่นี่

คนเรือ
อ่านได้ที่นี่

แก้ได้ทุกปัญหา
อ่านได้ที่นี่

ชักจะกลายเป็นคนตรงเสียแล้ว
อ่านได้ที่นี่

ความอบอุ่นที่แผ่ซ่าน
อ่านได้ที่นี่

เสน่ห์ชายหอมกรุ่น
อ่านได้ที่นี่

Blast from the past 11 (BOTM2 Thai)

ผลงานชิ้นที่ 11 ในซีรีส์ BOTM2 Thai ที่เราเอาเรื่องราวจากบล็อกชื่อเดียวกันนี้มาปัดฝุ่นเล่าใหม่เป็นภาษาไทย เพื่อฉลองครบรอบ 20 ปีของบล็อกครับ

การกลับมามีชีวิตอีกครั้ง 

อ่านได้ที่นี่

เด็กเกเรกลับตัวเป็นคนดี 

อ่านได้ที่นี่

Blast from the past 10 (BOTM2 Thai)

ผลงานชิ้นที่ 10 ในซีรีส์ BOTM2 Thai ที่เราเอาเรื่องราวจากบล็อกชื่อเดียวกันนี้มาปัดฝุ่นเล่าใหม่เป็นภาษาไทย เพื่อฉลองครบรอบ 20 ปีของบล็อกครับ

ลูกชายของผมเป็นกะเทย 
อ่านได้ที่นี่

หอนแข่งกับพระจันทร์

อ่านได้ที่นี่

Blast from the past 9 (BOTM2 Thai) 

ผลงานชิ้นที่ 9 ในซีรีส์ BOTM2 Thai ที่เราเอาเรื่องราวจากบล็อกชื่อเดียวกันนี้มาปัดฝุ่นเล่าใหม่เป็นภาษาไทย เพื่อฉลองครบรอบ 20 ปีของบล็อกครับ

เหมือนกันมากเกินไป
อ่านได้ที่นี่

ภารกิจขนมปังปิ้งราดน้ำผึ้ง
อ่านได้ที่นี่

กริปโสม 
อ่านได้ที่นี่

จบแล้วครับท่าน (6, final)

หนีไปให้พ้น ๆ เสียที

อย่างไรก็ตาม อีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา เราก็เจอดราม่าเมื่อคนแถวนั้นวิจารณ์เธอที่ปล่อยให้ผมดูแลฮีโร และวันถัดมา ญาติ ๆ ก็นำคำพูดของผมไปบิดเบือน

ที่น่าขันคือ ในด้านอื่น ๆ ความสัมพันธ์ของเรากลับกำลังไปได้ดี

ในสุดสัปดาห์แรกที่เธอต้องออกไปทำงานทั้งวัน คู่ชีวิตของผมก็ไม่อยู่บ้านเช่นกัน

ผมจึงได้ใช้เวลาอยู่กับเด็กตลอดทั้งวันเป็นช่วง ๆ แทบจะเป็นคนออกค่าใช้จ่ายทุกอย่างให้เขาในสุดสัปดาห์นั้น ทั้งหาอาหารและเครื่องดื่มให้กิน คืนนั้นแม่ของเขาซึ่งเหนื่อยล้าเต็มทีส่งข้อความมาขอบคุณผมทาง Messenger

พี่แอ๊ดแทบไม่อยู่บ้าน ทำให้เด็ก ๆ ต้องอยู่กันเองเป็นส่วนใหญ่

ส่วนวันพุธก่อนหน้านั้น ผมกับ ‘ครอบครัวเล็ก ๆ’ ของผมก็ออกไปเที่ยวด้วยกัน

ผม แอน ฮีโร และลูกอีกคนหนึ่งของเธอที่ชื่อสุดน่ารักว่าโปรแกรม ไปเที่ยวตลาดคลองเตยด้วยกัน

ผมซื้อชุดสองชิ้นให้ฮีโรเป็นของขวัญวันเกิดครบแปดขวบ ซึ่งเพิ่งผ่านไปเมื่อสัปดาห์ก่อน ตอนนั้นผมไม่ได้อยู่ด้วย

เราชอบเสื้อผ้าเด็กที่ขายในตลาดแห่งนั้น ผมจึงวางแผนว่าจะพาพวกเขากลับไปอีกในสัปดาห์นี้ เพื่อซื้อเสื้อผ้าให้ฮีโรอีกสักสองชุด แล้วหาอะไรกินกันด้วย

แต่เพียงไม่กี่วันหลังจากนั้น ทุกอย่างก็เริ่มพังทลายลง

ผมเหลือไว้เพียงซากปรักหักพังของความสัมพันธ์ที่เคยมีอนาคต แม้ว่าผมเองก็มีส่วนทำให้มันพังลงไม่แพ้ใคร

ตอนผมแวะไปหา พี่ตุ๊กให้คำแนะนำด้วยความหวังดี

“คุณช่วยเหลือครอบครัวนี้ก็จริง แต่ไม่มีใครเอาปืนมาจ่อหัวคุณให้ต้องช่วยสักหน่อย” พี่ตุ๊กบอกผม

“คุณกำลังทำบุญอยู่นะ” เธอเสริม พยายามช่วยให้ผมคลายความกังวลว่าการช่วยเหลือครอบครัวนี้เท่ากับผมกำลังสนับสนุนพฤติกรรมแย่ ๆ ของพ่อแม่ เช่น การดื่มเบียร์จนลืมลูก

ถ้ามันง่ายอย่างนั้นก็ดีสิ

เวลาผมเห็นเด็ก ๆ ขาดแคลนสิ่งที่ควรได้รับเพราะพฤติกรรมของพ่อแม่ ผมก็อดเจ็บปวดไม่ได้

ความสัมพันธ์ระหว่างผมกับแอน ซึ่งเป็นตัวละครสำคัญในเรื่องนี้ ซับซ้อนกว่าที่คิด

ถึงแม้ว่าเราสองคนจะเริ่มรู้สึกดีและเอ็นดูกันมากขึ้น แต่พอเป็นเรื่องดราม่าขึ้นมา แอนกับผมก็กัดกันเป็นว่าเล่นแบบไม่มีใครยอมใคร

สุดท้ายเราก็ตกลงกันได้ (และส่วนใหญ่ผมมักจะเป็นฝ่ายยอมแพ้)

ราวกับว่าเราต่างยืนกรานที่จะแก้นิสัยเสียของอีกฝ่ายให้ได้ก่อนจะยอมผูกพันกันจริงจัง

ดราม่าเรื่องหนึ่งปะทุขึ้น แล้วก็ค่อย ๆ เงียบไป ก่อนที่เรื่องใหม่จะเข้ามาแทนที่

เหนื่อยใจจริง ๆ!

แน่นอนว่าผมรักเด็กคนนี้ แต่ในระดับที่ลึกกว่านั้น ผมไม่ชอบวิถีชีวิตของครอบครัวเขาเลย

“พวกเราไม่เคยถึงกับอดอยากสักหน่อย” แอนเคยยืนยันกับผมครั้งหนึ่ง ในช่วงที่ความขัดแย้งของเรากำลังร้อนแรง ราวกับจะบอกว่าเธอไม่ได้ต้องการความช่วยเหลือจากผมจริง ๆ

ตอนนั้นเรากำลังมองดูบ้านเก่าโทรมของเธอ ซึ่งยังมีน้ำท่วมขังจากน้ำท่วมครั้งล่าสุด

เอาเป็นว่าตอนนี้ขอจบไว้แค่นี้ก่อน

“จบแล้วครับท่าน!” ขอหยิบยืมวลีปิดท้ายจากการ์ตูน Looney Tunes มาใช้หน่อย

ผมคงต้องใช้เวลาฟื้นฟูศรัทธาที่เสียไปกับเรื่องวุ่น ๆ ในชีวิตครอบครัวเสียหน่อย

แอนผ่านเรื่องวุ่นวายในครอบครัวมานานหลายปี จนคงชินกับการรับมือกับปัญหาสารพัด ส่วนผมยังเป็นมือใหม่ ต้องใช้เวลาเรียนรู้อีกมาก