Showing posts with label บ้านสัตหีบ. Show all posts
Showing posts with label บ้านสัตหีบ. Show all posts

Friday, 22 March 2019

อีนกส่องคน



มื่อกี่ผมนั่งที่ระเบียงเล็กด้านหลังห้อง
แล้วก็มองออกไปที่ลำธารตรงข้ามกับห้องพัก ที่ ตจ ของเรา
ตอนที่มีนกตัวเล็กบินลงไปเกาะที่กิ่งไม้บนต้นลีลาวดี
ที่ริมฝั่งตลิ่ง
เป็นตัวเล็กเรียวน่ารักขนหลังสีดำแต่หน้าอกสีทอง
หน้าตาน่ารักดี แต่นิสัยไม่ใช่
นกประเภทนี้ขี้คุย ชอบนินทาเรื่องชาวบ้าน
ชอบบินมาหาเราบ่อยๆ เพราะรู้ว่าเราเป็นนักข่าวไง อยากให้เราช่วยกระจายข่าว
เจ้านกเป็นแม่วัยกลาง มีลูกนกโตหมดแล้วหลายรอบ แต่เจ้าตัวยังสาระแนไม่เลิก
บินมาหาจาก กทม ด่วนเพราะมีข่าวใหญ่อยากแชร์
เมื่อเจ้านกเห็นผมนั่งคนเดียวเค้าลงมาเกาะไปที่กิ่งไม้ทันทีแล้วเริ่มจะคุยกับผมดังนี้...
(นก):'รู้รึป่าวฝรั่ง ฉันพึ่งบินมาจาก กทม เพราะทนไม่ได้กับเสียงดังของรถหาเสียงการเลือกตั้งที่กำลังมาถึงในเร็วๆนี้'
เจ้านกพูดเร็วแทบหายใจไม่ทัน
'แต่ฉันมีเพื่อนนกกาที่ชอบสอดรู้สอดเห็นเรื่องชาวบ้าน เค้าบอกฉันว่าที่จริงแล้วคนไทยจะลงคะแนนกันทั้งประเทศในวันอาทิตย์นี้
คงจะบินหาที่หลบเสียงดังเค้าไม่ได้อยู่ดี'
ฝรั่งฟังเจ้านกพูดยาวๆก่อนตอบกลับไปว่า
(ฝรั่ง):'แล้วเจ้านกเอ๋ยเรื่องนี้จะเกี่ยวกับฉันยังไง พวกฝรั่งอย่างฉันไม่มีสิทธิ์ลงคะแนนเลือกตั้งอยู่แล้ว
รัฐบาลห้าม'
เจ้านกเสยขนที่ตัวกลมๆสวยๆเค้า แล้วตอบมาว่า
(นก):'โทษที่ฝรั่งจ๋า นกตัวเล็กอย่างฉันชอบพูดมากเจี๊ยวจ๊าวตามสายภาษาพันธุ์ของฉัน
เอาหูทวนลมก็ได้จ้ะ แต่ห้ามพลาดข่าวของฉัน'
(ฝรั่ง): 'อ้าว เห็นบอกว่าไม่ชอบเสียงดัง'
ฝรั่งตอบงงๆ เจ้านกกระพือปีกและเชิดปากขึ้นเหมือนเตรียมตัวด่าฝรั่งพูดโง่ๆยังนี้เป็นชุดเลย
(นก) :'ไม่ชอบเสียงดังก็จริงค่ะแต่ถ้าเป็นเสียงของพวกเรา ฉันพอจะรับได้'
ทันใดนั้น เค้าปล่อยเสียงเค้าออกเพื่อจะพิสูจน์ว่า
เค้ามีเสียงไพเราะจริง
'คุคุคุคุคุคุคาคาคาคา...'
ฝรั่งฟังเค้าแล้วก็งงอีก
(ฝรั่ง):'เจ้นี่เป็นเสียงนกพันธุ์คุกคาบาร่าไม่ไช่เหรอ นกออสซี่ที่ชอบหัวเราะเหมือนคนบ้า'
(นก): 'ใช่ค่ะแต่พวกเราชอบเลียนแบบเสียงนกโด่งดังอย่างเค้า ฉันมีญาติสอนให้เราหัวะเราะอย่างเค้าตรงเป๊ะเลย'
(ฝรั่ง): 'โอเคคับ แล้วแกมีเรื่องที่เอามาให้เราบ้างมั้ยวันนี้ ขอพูดออกมาเถอะ'
ฝรั่งใจร้อนชักจะเบื่อฟังนกที่พูดมากแถมชอบโอ้อวดความรู้อีก
(นก) :'ใจเย็นๆนะคะฉันบินเที่ยวมาเป็นสองชั่วโมงวันนี้เพื่อจะกระพือข่าว ฉันรู้ทันข่าวทั้งหมด เป็นนกทีมีไหวพริบดี อย่างที่เธอรู้นั้นละ แต่โทษทีนะคะ หนูอาจจะยังไม่ดีเท่ากับนกท้องถิ่นแถบนี้ มันคิดไวเหลือเกิน'
เจ้านกประชดฝรั่ง เผื่อฝรั่งนี้เริ่มจะมีใจให้นกตัวอื่นที่หน้าตาสวยกว่า
'แต่เอาเข้าประเด็นหน่อยแล้วกัน ฉันมีเรื่องอีกที่เล่าให้ฟัง'
'ว่ายังไงเจ๊...' ฝรั่งถาม
(นก):'เธอมีเพื่อนคนไทยที่หายไปจากชีวิตแล้วใช่มั้ยจ๊ะ'
เจ้านกชอบเผยข่าวที่เก็บไว้ทีละนิดละน้อย ล่อให้ฝรั่งทายออกว่าข่าวมีสาระอะไรบ้าง
'ใช่จ่ะ'
'เพื่อนคนนี้เคยทำงานที่เซเว่นใกล้บ้านเธอแต่เลิกไปแล้วใช่มั้ยจ๊ะ'
(ฝรั่ง): 'ก็ใช่ละสิเจ๊ เรารับรู้อยูแล้ว เค้าทำอะไรบ้างตอนนี้'
ฝรั่งเริ่มจะหงุดหงิดอีกแล้ว
(นก) 'เรามีเพื่อนอีก นกเอี้ยงช่างสอดแนมเก่งที่บินแถวบ้านเค้า แอบส่องว่าเค้าชอบนอนพักบ่อยๆ ดังนี้เค้าคงจะเตรียมตัวไว้ลุยออกไปหาสมัครงานอีก'
(ฝรั่ง):'เป็นข่าวดี ผมยินดีด้วย พวกแกโชคดีเนอะ คงบินไปถึงตัวคนได้
แต่ผมเองยังไม่ได้เจอเค้าเป็นเวลานานมาก'
(นก): 'ฉันจะฝากบอกฮัลโหลเค้าให้ก็แล้วกัน'
(ฝรั่งนึกในใจ): พูดไปแล้ว เพื่อนนกแก่ๆ ปากมาก ชอบแฉข่าวฉาวโฉ่ส่วนตั๊วส่วนตัวชาวบ้าน
บินออกจากกิ่งไม้ทันที โดยไม่ได้ฝากข่าวลืออีก
บินสูงขึ้นสู่อากาศทิ้งห่างๆผมทันที ผมก็นั่งคนเดียวเหมือนเดิม

Saturday, 20 October 2018

จ๊อกกิ้งเพื่อเจ็บ

วิ่งบนที่ลาด เจ็บหน่อย


วิ่งบนที่ดินราบ สบายเข่า
ทำไมพวกจ็อกเก้อร์ชอบความเจ็บจัง สมัยนี้คนที่อยากดูดีหน่อย ก็ไปจ็อกกิ้งเหยาะๆ
ธรรมดาไม่ได้แล้ว
จากเมื่อก่อนที่เห็นใส่กางเกงขาสั้นถูกๆ กับเสื้อยืดขาดๆ เก่าๆ ทุกวันนี้ใช้ไม่ได้แล้ว
เค้าต้องใส่ชุดผ้าสแปนเด็กซ์หรือผ้ายืดยุ่นล้ำเลิศสมัยใหม่มาก อย่าง นีโอพรีน ถึงจะดูเข้าที่ได้
หรือจะเป็นคนที่นิยมชอบใส่กางเกงผ้าสังเคราะห์แบบนี้ จริงๆแล้วไม่ได้ตามแฟชั่นอย่างเดียวหรอก
แต่ใส่เพราะเค้าผลักดันบังคับตัวเองทำ extreme sports หน่อย จนพาตัวเองเจอความเจ็บ
วันก่อนผมเล่นโยคะในห้องรีสอร์ทของครอบครัวแฟน
มองออกไปข้างนอกก็เห็นอาคนหนึ่ง
เป็นญาติแฟน วิ่งเหยาะๆผ่านมาหลายรอบ
อาเค้าน่าจะเข้าวัย 50ปี แล้วแต่ก็ยังไปจ็อกกิ้งบ่อย
จนผมรู้สึกผิดที่เราไม่เคยขยันขนาดนี้เวลาไปจ็อกกิ้งเอง
แถมอาเค้าอุตสาห์ใส่ brace รองรับกระดูกสะบ้า หรือเป็น protective compression knee sleeve ไปเลย (เพราะมันยาวไปหน่อยเกือบครึ่งขา)

compression knee sleeve

เป็นอะไรกันแน่ไม่รู้ ใส่ทั้งสองข้างด้วย
เค้าใส่เพราะเริ่มจะแก่แล้วอยากใส้ brace หรือ sleeve ไว้รองรับข้อต่อที่ขาเจ็บๆมั้ย
หรือใส่เพราะชอบบังคับตัวเองจนโดนข้อเท้าเคล็ดไม่รู้
แต่เราเห็นแกวิ่งหลายรอบ แล้วแทนที่จะวิ่งบนพื้นเสมอง่ายๆ นอกห้องนั้น
ก็ชอบวิ่งบนที่ลาดๆ อยู่ที่ทางเข้าฟาร์มที่อยู่รอบข้างๆ รีสอร์ทนั้น
เหมือนยอมทนความเจ็บนั้นเองเพื่อร่างกายจะฟิตมาก
เพราะฟิตธรรมดาไม่พอแล้ว
จำกัดความคำว่า ฟิต อาจจะเปลี่ยนไปแล้วด้วยก็ได้มั้ง
สมัยร่วมนี้ต้องทำ extreme หน่อยถึงจะเข้าจำกัดความ ฟิต ได้

คุ้มมั้ยที่จะทำตัวเจ็บให้ทันสมัยขนาดนี้
ผมชอบโยคะมากกว่า เพราะไม่ชอบคนมอง
แต่แล้วแต่คนชอบ

Sunday, 9 September 2018

old boat


Photo:
จากสุภาบเดิมๆ ยังดูออกเป็นเรือพอเป็นรูปเป็นร่าง



มาถึงสภาพเป็นซาก



ถ้าน้ำขึ้นแทบจะมองไม่เห็นเลย...




และสุดท้าย...โดนน้ำซัดจนซากพังเกือบหายไป



เรือประโมงร้างนี้ถูกน้ำทะเลกัดกร่อนเข้า จนซากแทบจะไม่เหลืออะไรเลย หายไปภายในสามเดือนเอง เจอที่สะพานท่าเทียบเรือตำรวจน้ำสัตหีบ พฤษถาคม - กรกฎาคม 2014  ทุกวันนี้หายจริงแล้ว

Sunday, 20 December 2015

Lucky pick


เมื่อคืน แยกตัวเองออกจากกลุ่มกินข้าว หิ้วกีต้าร์ ขวดเหล้า แก้วหนึ่ง มาที่โต็ะนี้ อยากเล่นคนเดียว แสงเกือบไม่มีแต่อากาศเย็นสบาย เริ่มดีดแบบเพราะๆหน่อยก็มี รปภ มา บอกว่า เล่นไม่เป็นแต่ขอฟังหน่อย แลกดริ๊งกันไปด้วย 

เค้าจิบแก้วผมคือ 285 แล้วผมก็กระดกขวดเล็กๆ ที่เค้าแอบเก็บไว้ นั้นคือ ยาดอง เล่นเส็รจแล้วเค้าขอตัวออกไป 

จากนั้นผมอยากเล่น scales ก็หา lucky pick ของผม แต่หาไม่เจอ ว๊าย วินาทีนั้นชวนวุ่นวายหน่อย เพราะผมชอบ pick นั้นมาก แฟนมาพอดี ช่วยยกเก้าอี้ ขยับโต๊ะ ขุดดิน หาไม่เจออีก ก่อนนอนผมเดินกลับไปดูอีกที เหมือนผีหาคนมาหลอกเล่น ไม่เจอ เมื่อเช้าก็ search เป็นละเอียดหน่อย ไม่มี pick สีแดงน่ารักๆ ของเรา 

สุดท้ายก็ต้องขออาสัยสายตาแม่นๆ ของแฟนมาช่วย เพราะผมเริ่มจะแพ้แล้ว แฟนออกไปหาดูอีกที แล้วได้เจอด้วย ใช้เวลาแค่ห้านาที แต่ต้องใช้ตาเยอะ มันตกข้างเก้าอี้ ต้องยกเก้าอี้เลยถึงจะเจอได้ โล่งเลย พอเจอแล้วดีใจด้วย   

Tuesday, 9 June 2015

เดินซอยหาที่หลบขี้


ที่นี้ดีมั้ย

หรือหาหลบที่นี่ เป็นที่ดินร้าง อุ๊บมีศาลพระภูมิด้วย
แวะไปหาเพื่อนแฟน บ้านเต็มไปด้วยเด็ก
ห้องน้ำไม่ว่าง

และเราปวดท้องพอดี
แฟนมั่วแต่คุย
ไม่สนเรา
ทำอะไรดี
เราเดินออกจากบ้าน พร้อมถ่ายรูปไป
อ้าวว่าจะถ่ายรูปเก็บไว้
แต่ที่จริงแล้ว...แค่หาที่ปลดทุกข์
ใหนนี่ก็มีบ้านที่กำลังสร้างอยู่
ใหนโน่นก็เป็นที่ดินร้าง
ถ้าเพื่อนบ้านเห็นเราเดิน เค้าคงไม่แปลกใจมั้ง
ฝรั่งหาซื้อบ้านใช่มั้ย
-
ที่จริงแล้วผมไม่สนใจถ่ายรูปหรือซื้อบ้านหรอก
แต่แอบหาที่หลบที่ผมจะนั่งขี้
-
ซอยเงียบมาก แต่ผมไม่กล้า
สุดท้าย 
ผมต้องกลับไปที่เดิม
จับพุงทุกข์ทรมาน
ถามเจ้าของบ้านมีห้องน้ำอีกมั้ย
เด็กในห้องน้ำหลักยังไม่ได้เสร็จธุระ
แต่โชคดีเค้ามีห้องน้ำอีกห้องอยู่ในห้องนอน
เหมือนทีมสร้างบ้านก็รู้ ๆ อยู่ สักวันจะมีฝรั่งนิสัยไม่ดี มาเป็นแขก เกิดมาปวดท้อง
ถ้าไม่มีห้องน้ำอีก ต้องเดินออกไปกวนชาวบ้าน ขี้ในที่สาธารณะ
เลยจัดห้องน้ำเล็กๆ อีกห้องหนึ่ง เผื่อฉุกเฉิน
ถ้าไม่มีทีมงานใจดีขนาดนี้
ฝรั่งต้องตระเวนออกไปข้างนอกไปเรื่อย
หาที่ปล่อยทุกข์จนได้
ถ้าวันนั้นไม่มีห้องน้ำอีกจริง
แล้วเราดันไปเจอคนเห็นเรานั่งยองๆ ข้างนอกขี้อยู่แบบเต็มตา...จะทำอะไรดี

เอาใช้ใบไม้เป็นกระดาษ?

โพส์ตเด่น

ลืมวันเกิดน้องสาว

กระดาษโน๊ต ไดอารี่เก่า 'ขอโทษที่เราพลาดลืมวันเกิดเธอ'  ฉันเขียนส่งอีเมลไปยังน้ องสาวคนโต  ชื่อแซลลี่ ปกติเราพยามส่งคำอวยพรวันเกิ ดให...

โพส์ตนิยม