Monday, 18 November 2019

เส้นทางชีวิตเด็กสลัม

  
น้องธีร์และแม่ตอนที่ลูกเข้าบำบัดตัว
               
คำย่อ

เรื่องราวเส้นทางชีวิตของน้องธีร์ วัยรุ่นในสลัมใกล้บ้านผม ที่ต้องเจอกับความลำบาก หลังจากแม่ไล่น้องออกจากบ้านเมื่อกลางปีที่แล้ว ไปสู้กับชีวิตคนเดียว
เป็นการลงโทษที่น้องยังไปยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติดและไม่ยอมเลิกทั้งๆที่เคยโดนตำรวจจับไปแล้ว
น้องไม่มีเงิน ไม่มีที่นอน ไม่มีงานทำด้วย
แต่เค้าโชคดีหน่อยที่พวกเพื่อนที่เป็นรุ่นพี่ ร่วมถึงผมด้วย คอยยื่นมือช่วยเค้าเอาตัวรอดได้
เราต้องรอลุ้นให้แม่และลูกจะคืนดีกันสักวัน
แต่น่าเสียดาย ที่ทั้งคู่บึ่งตึงต่อกันไม่ยอมใจกันเป็นหลายเดือน
ในขณะที่สภาพน้องแย่ลงไปเรื่อยๆ
พอผ่านไปเดือนที่สอง ที่สามแล้ว แต่ยังไม่มีอะไรคืบหน้า คนที่เคยเต็มใจช่วยน้องเริ่มเบื่อแล้ว เรื่องปัญหาของครอบครัวของเค้า ยืดยาดเหลือเกิน
กระทั่งจิตใจและร่างกายน้องเริ่มเสื่อมจนน่าเป็นห่วง ถึงจะอยากเลิกเล่นยาหรือแก้นิสัยเพื่อทำให้แม่สบายใจ แต่น้องคงทำไม่ได้แล้ว
พอเข้าเดือนที่ 5 เค้ากลับไปขอร้องให้แม่รับเค้ากลับบ้านสักที
ครั้งนี้แม่ไม่มีทางเลือก
เมื่อเห็นสภาพลูกชายก็ต้องยอมเค้าอยู่ดี
แต่อาการน้องแย่กว่าที่เค้าคิด เค้าอ่อนแรงเกินกว่าที่จะรับทำงานข้างนอกไหว
เลยทำให้แม่เค้ากลับไปผิดหวังอีก เมื่อเค้าต้องพาลูกชายไปบำบัด
แม่ตั้งเป้าหมายไว้ว่า พอกลับบ้านแล้วลูกจะหางานทำช่วยเหลือตัวเองได้บ้าง
จะได้เข้าสู่ตลาดแรงงานสักที หลังจากเปลืองเวลาหลายปีเล่นยาอย่างเดียว
แต่เค้าคงไปบำบัดตัวในเวลาที่สั้นเกินไป
พอน้องกลับบ้านแล้ว น้องต้องออกไปสู้ทำงานจริงๆ แต่ก็กลับล้มเหลวทุกที
จนน้องเลยแอบกลับไปเล่นยาอีก
ส่วนแม่เค้ากลับทำตัวไม่สนใจลูก
ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม 
สภาพจิตน้องแย่ลงเพราะครั้งนี้ไม่ค่อยมีใครช่วย
ครั้งนี้น้องจะเอาตัวรอดไปได้หรือเปล่า และเรื่องนี้จะจบยังไง รอดูต่อไป

-
คำอธิบาย

ผมเริ่มเขียนเรื่องราวนี้เป็นบล็อกหรือไดอารี่คือวันไหนที่มีเหตุจะบันทึกไว้วันนั้น โดยลงโพสต์แรกในช่วงปลายเดือนตุลาคมปีที่แล้ว หลังจากเริ่มได้รู้จักและช่วยน้อง แต่อ่านไปอ่านมา อยากเขียนเป็นนิยายดีกว่า เพราะฟอร์แมตนี้คล่องตัวมากกว่าสำหรับผู้เขียน คือว่าถ้าเป็นไดอารี่เรื่องอาจจะไม่มีจุดจบแบบเห็นแน่ชัด แล้วในฐานะเป็นผู้เล่า เราคงอยากเติมความเข้าใจหรือเสริมน้ำหนักในเรื่องบางครั้ง บางตอน

ถ้าเป็นไดอารี่คงก็ทำยาก  เพราะไดอารี่เขียนได้วันแต่ละวันไปเท่านั้น เราไม่มีทางได้รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า แต่ถ้าเป็นนิยายที่หันกลับไปเขียนหลังเรื่องนี้เสร็จสิ้นจริง เราจะรู้ทุกสิ่งที่จะเกิดร่วมถึงจุดจบ เราจะได้อ้างอิงเหตุหรือคำพูดผู้คนที่จะเกิดขึ้นหลังจากเริ่มเขียนง่ายๆ ไม่มีปัญหา

ผมเลยรวบรวมโพสต์ที่เอาขึ้นไปแล้ว ค่อยจัดเขียนใหม่ให้เป็นนิยายเลย โดยเริ่มต้นวันที่พาน้องไปตัดผมที่เราเขียนไว้วันเกิดเหตุจริง ต่อด้วยช่วงหนึ่งที่พูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างผมกับแม่ซึ่งเป็นประเด็นหลักๆที่ผู้อ่านจะเจอกันตลอดทั้งเรื่อง ที่เราเขียนไว้ทีหลัง ตามรูปแบบนิยายนั้นเอง

เจอคำนำที่นี่ 
และตอนแรก  haircut adventures ที่นี่นะคับ

บทที่ 2 setting the scene
บทที่ 3 life as a druggie
บทที่ 4 ชีวิตผู้เสพยาต่อ
บทที่ 5 ไปฟื้นฟูสมรรถภาพ
บทที่ 6 hospital visit
บทที่ 7 out of hospital
บทที่ 8 job at the 7-11, back to rehab


No comments:

Post a Comment

เขียนเป็นไทยหรืออ้งกฤษก็ได้คับ Thai or English is fine...

โพส์ตเด่น

ลืมวันเกิดน้องสาว

กระดาษโน๊ต ไดอารี่เก่า 'ขอโทษที่เราพลาดลืมวันเกิดเธอ'  ฉันเขียนส่งอีเมลไปยังน้ องสาวคนโต  ชื่อแซลลี่ ปกติเราพยามส่งคำอวยพรวันเกิ ดให...

โพส์ตนิยม