Assuaging guilt
แต่ว่า...พอเช้าวันรุ่งขึ้น ผมรู้สึกผิด เลยเดินเข้าซอยอมร ซึ่งมีร้านขายเหล้าแถวสลัมเปิด 24 ชั่วโมง สะดวกดี
ซื้อเหล้า 285 ขวดหนึ่ง
พอซื้อเสร็จ ผมปั่นจักรยานไปซื้อกระดาษห่อของขวัญกับการ์ดที่ท็อปส์อีก
แฟนผมจัดการห่อของขวัญ (เหล้า) ให้ดูสวย แล้วเย็นนั้นผมเอาไปให้แม่โอ่งที่บ้าน และเขียนคำอวยพรวันเกิดย้อนหลังด้วยตัวผมเอง
แม่ยิ้มรับแล้วก็บอกว่าพอจะอ่านภาษาไทยของผมออกได้ อิอิ
แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ช่วยอะไร เพราะหลังจากนั้นมีคนที่เป็นแกนนำในวงเหล้าบอกผมว่า คนในวงเอาเรื่องที่ผมไม่ได้เลี้ยงเหล้าในวันเกิดแม่โอ่งวันนั้นมาคุยกัน แล้วตกลงกันว่าจะไม่ให้ผมกลับมาที่นี่อีก
คือเราต้องเลิกคบกัน
รู้จักกันมากว่าสองปีตอนนั้น แต่เลิกคบกันเพราะเรื่องค่าเหล้าอยู่ได้
ผมปากจัดในบางครั้ง อันนี้ก็ต้องยอมรับ
แต่มันแฟร์ไหม?
ไม่น่าจะเกิดขึ้นแบบนี้
No comments:
Post a Comment
เขียนเป็นไทยหรืออ้งกฤษก็ได้คับ Thai or English is fine...