เล่นน้ำเล่นท่า 46

เล่นน้ำเล่นท่า 

ระหว่างการเดินเล่นตอนเช้าเป็นเวลานานในเวลลิงตัน ถ้าไม่ได้แวะไปหาศิษยาภิบาลฟิลิป ผมค้นพบว่าผมสามารถข้ามเนินเขาเหนือบ้านที่นิวทาวน์ แล้วเดินลงไปถึงคิลเบอร์นีที่อยู่ไม่ไกลเพื่อออกไปผจญภัยอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้

ผมสมัครสมาชิกฟิตเนสเซ็นเตอร์แถวบ้าน จะได้ใช้สระว่ายน้ำของที่นั่น

ผมยังเข้าชมรมว่ายน้ำเกย์แห่งหนึ่งด้วย — จำไม่ได้แล้วว่าตอนนั้นเกลี้ยกล่อมให้เชอวอนยอมให้ผมสมัครได้อย่างไร แต่ผมคงไม่ได้บอกส่วนที่ว่าเป็น “ชมรมเกย์” — ซึ่งนัดว่ายน้ำกันที่สระเฟรย์เบิร์กบนถนนโอเรียนทัลพาเหรดกลางเมือง

ถนนสายนี้ขึ้นชื่อเรื่องโขดหินริมทะเล เรือใบของคนรวย และบ้านสวย ๆ ที่เรียงตัวอยู่ตามหน้าผา

ผมว่ายตามใครไม่ทันเลย พวกเขาว่ายเป็นรอบ ๆ ด้วยความเร็วราวกับกำลังหนีอะไรสักอย่าง สุดท้ายผมได้แต่เกาะอยู่ตรงปลายสระ

ส่วนที่ฟิตเนสเซ็นเตอร์ในคิลเบอร์นี ผมเพลิดเพลินกับการมองหนุ่มเมารีวัยรุ่น ๆ เข้ามาออกกำลังกาย นอกเหนือจากนั้นแล้ว ผมก็เสียเวลาไปเปล่า ๆ