ประวัติศาสตร์ที่รายล้อมความเงียบเหงา 22

ประวัติศาสตร์ที่รายล้อมความเงียบเหงา

Melaleuca เป็นสถานที่ที่ค่อนข้างโด่งดังในแถบนั้นครับ และมีประวัติศาสตร์ที่ยาวนานไม่เบา เดิมทีเมื่อประมาณ 20 ปีก่อน ที่ตรงนี้เคยเป็นไร่อ้อยขนาด 4 เฮกตาร์ (ประมาณ 25 ไร่) ต่อมาถูกเปลี่ยนให้เป็นฟาร์มเพาะพันธุ์ต้นไม้เล็กๆ และท้ายที่สุดก็ได้ถูกพัฒนาขึ้นจนกลายเป็นฌาปนสถานอย่างที่เห็นในปัจจุบัน

นอกจากจะเป็นที่ปลงศพแล้ว ที่นี่ยังมีร้านอาหารที่เขาเรียกว่า Reflections Cafe ซึ่งตั้งชื่อไว้อย่างมีความหมาย เพื่อให้ผู้ที่มาเยือนได้ใช้เป็นพื้นที่นั่งพักและนึกถึงคนที่จากไปครับ

ในวันที่คุณพ่อคุณแม่ต้องนำเถ้ากระดูกของเดวิดไปฝากไว้ตามคำสั่งศาลครอบครัว เหตุการณ์มันค่อนข้างจะวุ่นวายและบีบคั้นหัวใจทีเดียวครับ

พวกท่านเดินทางไปถึงที่นั่นในช่วงดึกสงัด พอไปถึงก็พยายามถามเจ้าหน้าที่ว่าต้องฝากอัฐิของเดวิดไว้กับใคร แต่กลับไม่มีใครรู้เรื่องหรือเตรียมรับเรื่องไว้เลย

คุณแม่ต้องตัดสินใจควักทั้งใบมรณะบัตร ใบรับรองการเผาศพ และสำเนาคำพิพากษาของศาลออกมาให้เจ้าหน้าที่ดู ไม่รู้ว่าเป็นความโชคดีหรือเปล่า แต่พอเห็นหลักฐานพวกท่าน เจ้าหน้าที่ก็ยอมรับฝากโกศของเดวิดไว้ และบอกว่าจะดำเนินการส่งมอบให้กับ "อดีตภรรยาขี้ลืม" ของเขาต่อไป

อย่างที่คุณแม่เขียนไว้ในอีเมลตอนนั้นครับ: "โชคดีที่แม่พกทั้งใบมรณะบัตร ใบรับรองการเผาศพ และสำเนาคำสั่งศาลติดตัวไปด้วย สุดท้ายพวกเขาก็ถ่ายเอกสารเก็บไว้และออกใบรับรองให้เรา... พวกเราเกลียดความรู้สึกที่ต้องทิ้งเขาไว้ในสถานที่ที่ดูเย็นชาเหมือนสุสานแบบนั้นเหลือเกิน มันเป็นเรื่องที่กระทบจิตใจมากอย่างที่ลูกคงจินตนาการออก" (อีเมลลงวันที่ 16 สิงหาคม 2017)