นับถือผู้ใหญ่ (Looking
up to elders)
David Lange in the Wellington Botanical Gardens in 1988. (The Listener)

ในฐานะที่ผมเป็นน้องเล็กที่สุดในออฟฟิศ
และเอาเข้าจริง
น่าจะเป็นนักข่าวที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ทำเนียบรัฐบาลด้วยซ้ำ
(อันนี้เจ้าหน้าที่ห้องสมุดรัฐสภาบอกมาเองเลยนะ)
เลยไม่มีใครรู้จักหรือสนใจผมเท่าไหร่หรอก
แต่มันก็ทำให้ผมได้เพลิดเพลินกับการนั่งดูขบวนพาเหรดของคนดังระดับประเทศที่แวะเวียนมาหาโอลิเวอร์
บางคนก็แค่มานั่งเมาท์มอยสัพเพเหระธรรมดาๆ นี่แหละ
เวลาแขกมา
โอลิเวอร์ก็นักกอดอกอยู่บนเก้าอี้ ยิ้มแย้มแจ่มใสให้แขก
หรือไม่ก็พาออกไปหาชาดื่มกันข้างนอก
แกเป็นคนเปิดกว้างกว่านักข่าวรุ่นใหม่ๆ
เยอะ แกไม่เคยมีความคิดที่จะกีดกันหรือไล่ส่งเพื่อนร่วมงานรุ่นน้องเลยแม้แต่น้อย แต่ก็นั่นแหละครับ
พวกเด็กๆ อย่างเราก็รู้มารยาทดีว่าไม่ควรเข้าไปขัดจังหวะเวลารุ่นใหญ่กำลังคุยกัน
หนึ่งในแขกประจำที่ชอบแวะมาหาโอลิเวอร์ก็คือ
อดีตนายกรัฐมนตรีพรรคแรงงาน เดวิด ลองงี (David Lange)
จำได้ว่าตอนที่เจอแกครั้งแรก
ตาผมแทบจะถลนออกมานอกเบ้า!
เพราะนี่คือบุรุษที่ผมชื่นชอบและศรัทธามาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม
ตอนที่ผมเริ่มสนใจข่าวการเมืองใหม่ๆ แต่ตอนนี้แกมายืนอยู่ตรงหน้าผม ตัวเป็นๆ
เลยครับ!
เดวิด ลองงี
คือคนที่นำพรรคแรงงานชนะการเลือกตั้งอย่างถล่มทลาย (Landslide)
ในปี 1984 และดำรงตำแหน่งนายกฯ
จนถึงปี 1989
เขาเป็นคนผลักดันการปฏิรูปนโยบายเศรษฐกิจและสังคมแบบพลิกฝ่ามือ
(มีใครจำภาษีเงินได้อัตราเดียวคงที่ได้บ้างไหมครับ?) ซึ่งสั่นสะเทือนนิวซีแลนด์ไปถึงรากแก้วเลยทีเดียว
นโยบายเน้นกลไกตลาดนำของพรรคแรงงานในตอนนั้น
นำทีมคิดค้นโดย ร็อดเจอร์ ดักลาส (Roger Douglas) รัฐมนตรีคลังของแก ซึ่งเอาเข้าจริง
นโยบายที่เน้นการแข่งขันและบีบให้หน่วยงานรัฐต้องแย่งชิงงบประมาณกันเองแบบนี้
ดูจะไปคล้ายกับนโยบายของพรรคคู่แข่งฝ่ายขวาอย่างพรรคชาตินิยม (National
Party) มากกว่านโยบายพรรคแนวสังคมนิยมประชาธิปไตยแบบพรรคแรงงานซะอีก
เดวิด ลองงี เกลียดนโยบายพวกนี้มาก
สุดท้ายแกเลยตัดสินใจลาออกหลังจากเปิดศึกขัดแย้งทางการเมืองอย่างรุนแรงและยืดเยื้อกับดักลาส
และแนวคิดเศรษฐกิจของดักลาสที่โลกรู้จักกันในชื่อ “โรเจอร์โนมิกส์” (Rogernomics)นั่นเอง
ลองงีเป็นนักขายนโยบายการเมืองที่เก่งกาจและมีวาทศิลป์คมคาย
แกควบตำแหน่งรัฐมนตรีศึกษาธิการและรัฐมนตรีต่างประเทศควบคู่ไปกับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
แถมยังเคยเป็นอัยการสูงสุดของนิวซีแลนด์ในช่วงปี 1989 ถึง 1990 อีกด้วย
มีอยู่วันหนึ่ง
ลองงีแวะมาหาโอลิเวอร์ที่ออฟฟิศ แต่ตอนนั้นโอลิเวอร์ไม่อยู่
และผมอยู่เฝ้าห้องคนเดียวพอดี
"โอลิเวอร์อยู่ไหม"
แกถามผม
"ไม่อยู่ครับ
มีอะไรจะฝากไว้ไหมครับ" ผมตอบกลับไป
ใจจริงตอนนั้นผมอยากจะบอก เดวิด ลองงี
มากเลยว่า แกคือนักการเมืองในดวงใจและเป็นฮีโร่ของผมมาตั้งแต่สมัยเรียนเลยนะ
เพราะแกปฏิรูปเศรษฐกิจได้เก่งมาก
แต่สุดท้ายผมก็ไม่กล้าพูดออกไป... ก็นั่นแหละครับ
เพราะตอนนั้นผมยังเป็นแค่เด็กน้อยเพิ่งหัดบินอยู่นั่นเอง
มาถึงทุกวันนี้
มันคงสายเกินไปแล้วที่ผมจะบอกความในใจนั้นกับแก เพราะนายเดวิด ลองงี
ได้ลาโลกนี้ไปแล้วในปี 2005 ด้วยวัยเพียงแค่
63
ปีเท่านั้นเอง
No comments:
Post a Comment
เขียนเป็นไทยหรืออ้งกฤษก็ได้คับ Thai or English is fine...