Pack them in your kit bag
พานเครื่องเซ่นไหว้: เหล้า เงินทำบุญไม่กี่บาท ใบไม้ และสมุนไพรแห้ง

ผมพยายามเงียบขณะที่เขาสวด
ไม่อย่างนั้นเทพเจ้าแห่งสุขภาพอาจไม่พอใจ
ขออภัยที่จำถ้อยคำในคาถารักษาแบบพุทธลึกลับของเขาไม่ได้
ผมฟังภาษาอีสานไม่ออก แม้จะสาบานได้ว่าได้ยินคำว่า “เบาหวาน” แทรกอยู่ในนั้น
หมอแสวงเป่าผมอยู่นาน
และผมต้องยอมรับว่าผมสนุกกับมัน
หลังจากมาถึงขั้นนี้แล้ว
จะให้ผมทำตัวเป็นฝรั่งขี้สงสัยอย่างเดียวก็คงไม่ได้ ผมเข้าร่วมพิธีอย่างเต็มใจ
ทั้งที่พอจะมองออกแล้วว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น
และรู้แล้วด้วยว่าหมอแสวงไม่ใช่หมอจริง ๆ
การที่พิธีนี้เกิดขึ้นในกรุงเทพฯ
ยิ่งทำให้เรื่องประหลาดเข้าไปอีก
นี่คือความเชื่อแบบดั้งเดิมที่มีรากอยู่ในชนบท
โดยเฉพาะอีสาน แต่กลับเดินทางเข้ามาถึงใจกลางเมือง ที่ซึ่งโรงพยาบาล รถพยาบาล
การจราจร และร้านอาหารอยู่รายล้อม
หมอแสวงบอกว่ามีคนเดินทางมาหาเขาจากทั่วประเทศ
พูดอีกอย่างก็คือ การเดินทางกลับด้านกัน
คนต่างจังหวัดไม่ได้ทิ้งความเชื่อดั้งเดิมไว้ที่บ้านเมื่อเข้ากรุงเทพฯ
แต่กลับเดินทางเข้ามาในเมืองเพื่อหาหมอพื้นบ้านของตัวเอง
กรุงเทพฯ
อาจเป็นเมืองใหญ่ที่ทันสมัยและเต็มไปด้วยผู้บริโภค
แต่ดูเหมือนความเชื่อบางอย่างจะไม่ได้รับผลกระทบจากความเป็นเมืองเลย
ถ้าหมอเป่าอยู่ในกรุงเทพฯ
ก็แค่ขึ้นรถมาหาเขา
เมื่อการสวดจบ
หมอแสวงย้ำกับเราหลายครั้งว่า หมอพื้นบ้านอย่างเขาไม่ได้เรียกค่ารักษา
เพียงแต่แนะนำให้คนไข้ทิ้งค่าครูไว้ให้
“แล้วแต่”
เขาพูดพร้อมยิ้ม
คำสั้น ๆ
คำนี้สะดวกดีเหลือเกินเวลาคนไม่อยากบอกว่าค่ารักษาเท่าไหร่
โดยเฉพาะถ้าคนไข้เป็นฝรั่ง
“คนมาหาผมจากทั่วประเทศนะ”
เขาเสริม
ไมยู่จ่ายเงินไป 500 บาท หรือคนละ 250 บาทสำหรับเราสองคน
เพราะต่างก็ได้รับคำสวดพร้อมกับยกจานเหล้าขึ้นเหนือระดับศีรษะ
ผมเป็นคนแรก ตามด้วยไมยู่
ซึ่งถือจานได้คล่องแคล่วกว่าผมมาก และยกมือไหว้อย่างงดงามขณะหมอแสวงทำพิธีของเขา
ท่าทางการไหว้ของคนไทยเวลาอธิษฐานนั้น
เป็นสิ่งที่ดูสวยงามอย่างไม่มีวันเบื่อ
พิธีของผมกินเวลานานกว่า
อาจเป็นเพราะผมเป็นพระเอกของงาน เนื่องจากเป็นคนที่มาด้วยอาการ “งูสวัด”
No comments:
Post a Comment
เขียนเป็นไทยหรืออ้งกฤษก็ได้คับ Thai or English is fine...