One born every minute
ภาพทิ้งท้ายของพานเครื่องเซ่นไหว้ โดยมีแฟนของฉันที่กำลังทำหน้ากังวลอยู่ด้านหลัง

หมอแสวงเองก็ดูประหลาดใจเมื่อออกมารับเราแล้วพบว่าคนไข้เป็นฝรั่ง
ผมแน่ใจว่าคงมีชาวต่างชาติไม่มากนักที่มาหาเขา
ไม่ว่าชื่อเสียงเรื่องการรักษาของเขาจะยิ่งใหญ่แค่ไหน
คนต่างชาติคงเลือกฝากความหวังไว้กับยาแผนปัจจุบันมากกว่า
แต่เราก็มาอยู่ตรงนี้แล้ว
หลังจากนั้น
เมื่อผมเล่าเรื่องนี้ให้คนอื่นฟัง ผมเรียกหมอแสวงเล่น ๆ ว่า “หมอผี”
แต่ไมยู่บอกว่าถ้าจะเรียกให้สุภาพ
ควรเรียกว่า “หมอพื้นบ้าน”
ผมคิดว่าคำนี้ก็ฟังดูดี
และยังช่วยปลอบอีโก้ที่ช้ำของแฟนผมได้ด้วย เพราะหลังจากพาเราออกมาผจญภัยครั้งนี้
เขาก็เริ่มเสียใจว่าไม่น่าพาผมมาเลย
ผมเองก็เริ่มสงสัยว่า
เราควรรู้สึกอย่างไรกับเงินที่เสียไป — จะเรียกว่า ฝรั่งเสียค่าโง่ ก็ได้ หรือจะมองว่าเป็นค่าเรียนรู้จากความไม่รู้ของตัวเอง
ไมยู่กลับเสนอให้มองเรื่องทั้งหมดในแง่บวก
ค่าใช้จ่ายวันนั้นรวมแล้วเกิน 1,000 บาท ทั้งค่าครู ค่าเหล้า และค่าแท็กซี่ แต่จริง ๆ
แล้วมันคือราคาของการซื้อประสบการณ์ หรือ ค่าประสบการณ์ นั่นเอง
ฟังดูมีเสน่ห์ดี
อย่างไรก็ตาม
ไมยู่ยอมรับว่าเขาน่าจะคิดให้รอบคอบกว่านี้
“ผมตกใจ
แต่ผมเป็นห่วงอาการของคุณ” เขาพูดด้วยสีหน้าสำนึกผิด
No comments:
Post a Comment
เขียนเป็นไทยหรืออ้งกฤษก็ได้คับ Thai or English is fine...