“พ่อมึงมาหา!” 2

“พ่อมึงมาหา!” 

ดรูว์ที่บ้านยาย

เมื่อคนในชุมชนเห็นตำรวจมา พวกเขาจะตะโกนว่า

“พ่อมึงมาหา!”

มันเป็นรหัสเตือนภัย และทันทีที่ได้ยิน พวกขี้ยากับพ่อค้ายาในซอยก็จะพากันแตกฮือ เก็บหลักฐานแล้ววิ่งหนีไปหาที่ซ่อนกันจ้าละหวั่น

วันหนึ่งผมนั่งดื่มอยู่ที่บ้านเพื่อนหนุ่มคนหนึ่ง ก็มีชายวัยกลางคนหน้าตากรำแดดซึ่งไม่มีใครรู้จักกระโดดข้ามแผงกั้นหมาตรงจุดที่บ้านเชื่อมกับตรอกในชุมชน แล้ววิ่งเข้าไปหลบหลังประตูหน้าบ้าน

ตำรวจมาแล้ว เขาบอกอย่างหอบ ๆ

ไม่กี่อึดใจต่อมา เขาก็ออกไปเร็วพอ ๆ กับตอนเข้ามา

“ใครวะ?” ผมถามบอล เพื่อนวัยรุ่นที่กำลังดื่มด้วยกัน

“คนแถวนี้แหละ ตำรวจมาแล้ว” เขาตอบอย่างใจเย็น

ครั้งแรกที่ผมเห็นการมาเยือนแบบสายฟ้าแลบนี้ ซึ่งมักเกิดขึ้นพร้อมกับความโกลาหลฉับพลันข้างนอก ทั้งเสียงคนวิ่งหนีและเสียงความวุ่นวายต่าง ๆ ผมตกใจอยู่เหมือนกัน

ครั้งที่สองหรือสาม ผมก็ชินเสียแล้ว และไม่ได้คิดอะไรกับมันอีก

วิธีหนีของน้อยที่ชอบใช้ที่สุดคือวิ่งเข้าไปในตลาดแถวบ้าน คนในพื้นที่เคยเห็นน้อยวิ่งหนีตำรวจเข้าไปในคลองเตย หน้าอกใหญ่ ๆ ของเธอกระเพื่อมขึ้นลง เครื่องสำอางจัด ๆ เริ่มไหลเยิ้มไปตามหน้า ขณะที่เธอหอบแฮ่ก ๆ

เธอถูกตามจับในข้อหาค้ายาในช่วงปลายปี 2015 และถูกตัดสินจำคุกประมาณสามปีครึ่ง

หลายเดือนก่อนหน้านั้น ไก่แฟนของเธอเองก็ถูกจับในข้อหาค้ายาเช่นกัน ส่วนเพื่อนของน้อยคนหนึ่งและผู้ดูแลดรูว์เป็นครั้งคราว ซึ่งรู้จักกันในชื่อหมวย ก็ถูกจำคุกก่อนหน้านั้นแล้วจากคดียาเสพติดอีกเหมือนกัน