Letting it run 82

Letting it run 

ตลากพลู บ้านที่แรก

ช่วงแรก ๆ ที่ฝั่งธนบุรีเต็มไปด้วยเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้จดจำ

ตลาดพลูเป็นตลาดเก่าแบบไทย ๆ ที่มีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง

รางรถไฟอยู่ห่างจากอพาร์ตเมนต์ของเราเพียงไม่กี่เมตร เช่นเดียวกับหอสัญญาณ และเราจะได้ยินเสียงรถไฟวิ่งผ่านตั้งแต่เช้ามืดไปจนถึงตลอดทั้งวัน

บางครั้งเงินหมดจนไม่มีแม้แต่เงินนั่งแท็กซี่กลับจากที่ทำงาน ผมจึงต้องอาศัยความใจดีของพ่อค้าแม่ค้าในตลาด

อพาร์ตเมนต์ของเราเป็นหนึ่งในตึกที่สูงที่สุดในย่านนั้นในสมัยที่รถไฟฟ้ายังไม่ข้ามแม่น้ำและยังไม่มี “การพัฒนา” ตามมา

ที่นั่นยังเป็นที่พักยอดนิยมของสาว ๆ ที่ทำงานกลางคืน พวกเธอจะแต่งหน้าจัดแล้วเดินโซเซออกไปทำงานในช่วงหัวค่ำ ก่อนกลับมาในช่วงเช้ามืด

ใต้สะพานฝั่งตรงข้ามมีวัยรุ่นอาสาสมัครดับเพลิงนั่งรอเหตุอยู่ที่สถานีชั่วคราว

ส่วนร้านนวดในตลาดก็คิดค้นวิธีใหม่ ๆ อยู่เสมอเพื่อสร้างความตื่นเต้นให้ลูกค้าชาวต่างชาติ

เพื่อนบ้านชาวจีนที่เสียงดังสองครอบครัวเช่าห้องอยู่ชั้นเดียวกับเรา และแทบจะยึดโถงทางเดินไปเป็นพื้นที่เลี้ยงลูกของตัวเอง

ชั้นบน เพื่อนสมัยเด็กของมิสเตอร์บีที่ย้ายเข้ามาอยู่ก่อนเราเล่นพนันกันอย่างเอาเป็นเอาตาย

วันหยุดจากงาน ผมสอนภาษาอังกฤษให้เด็ก ๆ ในตลาด

พวกเขากลับสอนผมเรื่องประวัติศาสตร์ของตลาดพลู รวมถึงเรื่องผี ๆ ที่นั่น

ในที่สุดมิสเตอร์บีกับผมก็ตัดสินใจลองใช้ชีวิตในเมืองชั้นใน

เราย้ายจากอพาร์ตเมนต์เก่าโทรมฝั่งธนบุรี ไปอยู่ที่ใหม่ซึ่งดูดีกว่าบนฝั่งกรุงเทพฯ 

ถนนสิลม

ที่พักใหม่อยู่ระหว่างชุมชนแออัดคลองเตยด้านหนึ่งกับบ้านสวย ๆ ของย่านยานนาวาอีกด้านหนึ่ง

เป็นครั้งแรกที่ผมกับคู่ชีวิตเข้าไปดูย่านท่องเที่ยวทางเพศของกรุงเทพฯ ด้วยกัน

แต่การผจญภัยส่วนใหญ่ของผมยังเกิดขึ้นคนเดียว ในชุมชนแออัดที่อยู่ติดกัน

ประมาณหกเดือนหลังจากย้ายบ้าน ผมได้รู้จักบอล หนุ่มนักดื่มคนหนึ่ง

แม่ของเขากับผมพยายามต่อสู้กับปัญหาการติดเหล้าตั้งแต่วัยรุ่นของเขา — แม้ส่วนใหญ่เราจะกลายเป็นคนช่วยให้เขาดื่มต่อเสียมากกว่า

ไม่น่าแปลกที่เขาดูเหมือนจะรักษางานเอาไว้ไม่ได้

บอลไม่ใช่คนเดียวในชุมชนแออัดที่ผมพยายามช่วย

ผมยังช่วยคุณยายเจ้าเล่ห์คนหนึ่งตั้งร้านขายก๋วยเตี๋ยวหน้าบ้าน

เธอมีปัญหาเรื่องเงินอยู่ตลอด ผมจึงให้เงินหลายพันบาทเป็นทุนกู้เพื่อเริ่มกิจการและช่วยเลี้ยงหลานสามคน

คุณยายหวานก็เปลี่ยนเงินกู้นั้นให้กลายเป็น “เงินให้” อย่างใจเย็น แต่ก็ไม่ลืมขอบคุณผมสำหรับความมีน้ำใจ

“คุณมีเงินอยู่แล้ว เอามาทำบุญก็ดี” เธอบอก

ช่างมีเสน่ห์จริง ๆ