Get out the notepad
แม้ผมจะเคยมาเที่ยวกรุงเทพฯ มาก่อน
แต่ก็ยังรู้อะไรเกี่ยวกับเมืองนี้ไม่มากนัก
ผมชอบความวุ่นวายของมัน
ผมชอบเสียงภาษาไทยที่ฟังเป็นท่วงทำนอง
โดยเฉพาะเรื่องวรรณยุกต์
นอกจากอาหารอร่อยแล้ว
สิ่งหนึ่งที่สร้างความประทับใจให้ผมมากที่สุดในช่วงแรกคือ ความงดงามของภาษา
ผมตัดสินใจว่าจะต้องเรียนภาษาไทยให้ได้
วันแรกที่มาถึงกรุงเทพฯ
ผมซื้อสมุดโน้ตเล็ก ๆ เล่มหนึ่ง
มันกลายเป็นเพื่อนคู่กายของผมไปพักหนึ่ง
ผมพกมันติดตัวไปทุกที่
และคอยจดคำศัพท์ใหม่ ๆ ที่พบระหว่างวัน
เวลาเดินเล่นกับมิสเตอร์บี
ผมจะชี้ไปยังสิ่งต่าง ๆ รอบตัวแล้วถามว่า คนไทยเรียกมันว่าอะไร
บางครั้งเป็นคำง่าย ๆ
บางครั้งก็เป็นคำยากอย่าง “ลานโบว์ลิ่ง”
หรือ “การเล่นโบว์ลิ่ง”
และเมื่อรู้คำหนึ่ง
ผมก็มักถามต่อไปอีกหลายคำ
สมัยนั้นการเรียนภาษาไม่ได้ง่ายเหมือนทุกวันนี้
ไม่มี YouTube
ไม่มีโซเชียลมีเดีย
ไม่มีแอปเรียนภาษา
ผมอาศัยหนังสือ สมุดโน้ต และความอดทน
ผมซื้อหนังสือภาษาอังกฤษสำหรับคนไทยมาอ่าน
แล้วทำในสิ่งที่ผู้เขียนคงไม่ได้ตั้งใจไว้
แทนที่จะสนใจภาษาอังกฤษ
ผมกลับสนใจคำแปลภาษาไทยมากกว่า
ผมนั่งถอดรหัสประโยคเหล่านั้นย้อนกลับทีละประโยค
ทุกเช้าก่อนออกไปทำงาน
ผมมักใช้เวลาหลายชั่วโมงเดินเพ่นพ่านอยู่ในตลาดพลู
ผมฟังผู้คนพูดคุยกัน
สังเกตชีวิตรอบตัว
จดคำศัพท์ใหม่ ๆ
No comments:
Post a Comment
เขียนเป็นไทยหรืออ้งกฤษก็ได้คับ Thai or English is fine...