จิตวิญญาณนักดนตรี 85

จิตวิญญาณนักดนตรี 

จอร์จเป็นคนที่หมกมุ่นกับสิ่งที่ตัวเองชอบ

เขาชอบอยู่คนเดียวและสามารถจดจ่อกับสิ่งที่สนใจได้อย่างเต็มที่

ครั้งหนึ่งเขาเล่นกีตาร์อย่างหนักจนแทบไม่ยอมวาง เขาเล่นไปทุกที่เหมือนเอริก แคลปตัน

ตอนวัยรุ่น เขายังมีอาการซึมเศร้าและต้องเข้าออกโรงพยาบาลหรือสถานพักฟื้นอยู่บ่อยครั้ง

จดหมายของครอบครัวพูดถึงเรื่องส่วนตัวอื่น ๆ ของเขาด้วย แต่รายละเอียดเหล่านั้นไม่ใช่สิ่งที่ผมจำเป็นต้องเล่าซ้ำทั้งหมด

สิ่งสำคัญกว่าคือ น้องชายของจอร์จยอมรับในจดหมายด้วยว่า ตอนเด็ก ๆ เขาเคยแกล้งพี่ชายหนักกว่าเด็กที่โรงเรียนเสียอีก

เรื่องนี้มีความสำคัญ

เพราะจอร์จยอมให้จดหมายถูกแจกก็ต่อเมื่อทั้งสองคนตกลงกันว่า ถ้าน้องชายจะเขียนเรื่องส่วนตัวของเขาออกมาแบบนั้น น้องชายก็ต้องยอมรับความผิดของตัวเองด้วย

จดหมายจึงไม่ใช่เพียงเอกสารทางการแพทย์

มันยังเป็นข้อตกลงบางอย่างระหว่างพี่น้อง

และอย่างน้อยในเรื่องนี้ จอร์จก็ได้ต่อรองเพื่อตัวเอง