คนยกเสื้อ 62

คนยกเสื้อ

ตอนที่เราไปบ้านเครกครั้งแรก ผมยังหนุ่มและ ในความเห็นของผมเอง ก็เป็นหนุ่มที่หน้าตาดีเสียด้วย

ในการมาเยือนครั้งนั้น เครกแสดงให้เห็นด้านหนึ่งของตัวเองที่ผมไม่เคยลืม

เราอยู่ในรถของเขาพร้อมลูกชาย ซึ่งเขาเรียกว่า Alexander

ผมเรียกเด็กว่า Alex ตามสบาย

เครกหันมาจากที่นั่งคนขับทันที

“Alexander ไม่ใช่ Alex!”

มันก็แค่ชื่อ ผมกำลังชวนเด็กคุยธรรมดา ๆ แต่ความดุดันของเขาทำให้ผมรู้สึกเหมือนถูกเล่นงาน และผมยัง

จำเหตุการณ์นั้นได้จนถึงทุกวันนี้

ผมเป็นแขกในบ้านของเขาเสียด้วย เชอวอนเป็นเพื่อนของเขา ส่วนผมเป็นชายหนุ่มที่อายุน้อยกว่าเธอมาก

และติดสอยห้อยตามมา

บางทีเขาอาจมองว่าผมเป็นคนที่ต้องถูกกำราบให้อยู่ในที่ของตัวเอง

ที่แปลกคือ หลังจากนั้นเขาก็ดูเหมือนไม่ได้คิดอะไรกับเรื่องนี้อีก

เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมา เขาก็กลับมาในชุดคลุมอาบน้ำ

คืนนั้นเครกเร่งให้เชอวอนเข้านอนก่อน

“The men want to talk.”

เธอจึงไปนอนในห้องข้าง ๆ

เครกหายตัวไปพักหนึ่ง ก่อนกลับมาในชุดคลุมอาบน้ำ และผมก็เข้าใจได้ทันทีว่าเขาคิดอะไรอยู่

ผมตกใจ

ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตามที่เขาคิดว่าจะเกิดขึ้นต่อไป ผมไม่ได้สนใจด้วย

ผมชี้ให้เห็นว่าเชอวอนอยู่ในห้องข้าง ๆ แล้วหาข้ออ้างไปนอน

เครกกำชับผมว่าอย่าบอกเธอ

ผมก็ไม่ได้บอก

หลายเดือนต่อมา เมื่อผมเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนผู้หญิงสองคนของเชอวอนที่รู้จักเครกจากฮอว์กส์เบย์ฟัง พวก

เธอกลับไม่แปลกใจเลย

“โอ๊ย เครกน่ะเป็นอีแอบมาตั้งนานแล้ว!” พวกเธอหัวเราะ

พวกเธอดูสนุกกับเรื่องนี้มาก

ผมไม่สนุกด้วย