โทรศัพท์สายเด็กชาย
หลังจากแสดงละครกับ Philip อยู่พักใหญ่ ดูเหมือนผมจะเริ่มติดใจบทนั้นเข้าเสียแล้ว
คราวนี้เวทีเปลี่ยนจากกระท่อมไม้บนเนินเขา มาเป็นสำนักงานนักข่าวรัฐสภาเสียแทนถ้างานเงียบ หรือผมเบื่อการเมืองเต็มที ผมจะยกหูโทรศัพท์หา Youthline แล้วสวมบทเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งทันที
เด็กคนนั้นมีปัญหากับพ่อแม่
และต้องการใครสักคนรับฟัง
Peter เพื่อนร่วมงานกับผม เป็นนักดื่มตัวยง
เรามักเริ่มต้นตอนเย็นด้วยเบียร์ที่บาร์ใน Beehive แต่ Peter อยู่ต่อได้เป็นชั่วโมง ส่วนผมมักกลับสำนักงานก่อน
พอสำนักงานเงียบ...
การแสดงก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง
ปลายสายเต็มไปด้วยเจ้าหน้าที่อาสาสมัครใจดี
พวกเขารับฟังทุกเรื่องอย่างอดทน
ปลอบใจ
ให้กำลังใจ
และค่อย ๆ ดึงเด็กชายที่ไม่มีตัวตนคนนั้นผ่านเย็นวันหนึ่งไปอีกวัน
ผมไม่คิดเลยว่า มีใครสักคนจะจับพิรุธได้
No comments:
Post a Comment
เขียนเป็นไทยหรืออ้งกฤษก็ได้คับ Thai or English is fine...