หลงอยู่ในชานเมือง 
ผมนั่งอุ้มหลานของแฟน ชื่อคอนเนอร์ ที่ Wellington
แต่ช่วงเวลาดีๆ ก็ไม่ได้อยู่ตลอดไป
หลังผ่านการแถลงข่าวการอภิปรายงบประมาณ
การประชุมสภา
การหาเสียง
รวมทั้งคดีในศาลสูงและศาลแรงงานอยู่สองปี
ผมเริ่มเบื่อการเมือง New Zealand
เปลี่ยนแต่นักการเมือง
แต่เรื่องเดิมๆ ก็วนกลับมาอีก
ผมเริ่มดื่มมากขึ้น
เลิกงานช้าลงทุกวัน
เพราะยังไม่อยากแยกจากเพื่อนๆ ที่บาร์
เพื่อนนักข่าวของผมต่างมีชีวิตที่กำลังพุ่งไปข้างหน้า
พวกเขาคบกับคนวัยเดียวกัน
คุยกันเรื่องงานใหม่
การเดินทาง
อนาคต
โอกาสที่กำลังรออยู่
รัฐสภาเป็นโลกเล็กๆ ที่แทบไม่ต้องออกไปไหน
มีร้านอาหาร
บาร์
ร้านซักแห้ง
ฟิตเนส
ใช้ชีวิตได้ทั้งวัน
โดยแทบไม่เห็นแสงแดด
แต่พอเลิกงาน
ผมกลับต้องขึ้นรถเมล์
นั่งกลับบ้านไม้หลังเล็ก
ในย่านชนชั้นแรงงานอย่าง Newtown
ที่นั่นมีเชอวอน
กับไหมพรมกองโตของเธอ
ใช่ครับ...
ไหมพรมจริงๆ
ยุคที่เราเคยเป็นคู่รักต่างวัย
เดินฝ่าคำครหาใน Christchurch
จบลงแล้ว
ตอนนี้
เราก็เป็นแค่คู่ธรรมดา
ที่ใช้ชีวิตเงียบๆ อยู่ในชานเมือง
Newtown อยู่ไม่ไกลจากใจกลาง Wellington
แต่ให้ความรู้สึกเหมือนคนละโลก
และไม่นาน
โลกใบนั้นก็เริ่มน่าเบื่อเหมือนกัน
เชอวอนจะเล่าให้ฟังว่า
วันนี้ไปเยี่ยมเพื่อน
หรือไปหาญาติคนไหนมา
ผมก็เล่าเรื่องที่รัฐสภา
แล้วเราก็ดูโทรทัศน์ด้วยกัน
เช้าวันรุ่งขึ้น
ทุกอย่างก็เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง.
No comments:
Post a Comment
เขียนเป็นไทยหรืออ้งกฤษก็ได้คับ Thai or English is fine...