Cottage dreams 30

Cottage dreams 

Mein Street เราเช่าบ้านนี้กันประมาณ 5 ปี

บ้านสีชมพูบนเนินเขา

เราเช่าบ้านไม้หลังเล็กสีชมพูบนยอดเนิน

อยู่สุดถนน Mein Street ในย่าน Newtown

"แถวนี้คนไข้จิตเวชอยู่กันเยอะนะ"

เชอวอนเตือนทันที

เธอเคยฝึกเป็นพยาบาลที่โรงพยาบาล Wellington ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่นี่

และไม่อยากกลับมาอยู่ย่านนี้อีก

ตอนนั้นเราเพิ่งย้ายมาถึง Wellington

เหมือนคนทั่วไปในสมัยนั้น

ผมกางหน้าประกาศให้เช่าบ้านในหนังสือพิมพ์ออกบนโต๊ะ

แล้วใช้ปากกาวงโฆษณาที่น่าสนใจทีละอัน

เชอวอนเป็นคน Wellington

รู้จักเมืองนี้ดีกว่าผมมาก

แต่ผมก็ขอให้เธอลองไปดูบ้านหลังหนึ่งก่อน

พอไปถึง

เราก็หลงรักมันทันที

เป็นกระท่อมคนงานเก่า ๆ

หลังไม่ใหญ่

แต่มีสนามหญ้าเล็ก ๆ ด้านหลัง

กับแปลงดอกไม้ข้างบ้าน

ซึ่งต่อมากลายเป็นอาณาจักรกุหลาบของเชอวอน

เจ้าของบ้าน

ชายชาวดัตช์พูดเก่งชื่อ Walter

กำลังช่วยลูกชายทาสีบ้านอยู่พอดี

ทำไมต้องสีชมพู

ผมก็ไม่เคยรู้

แต่เราตกลงเช่าทันที

...

หลายปีต่อมา

นักร้อง John Grant มีเพลงชื่อ Little Pink House

พูดถึงการเติบโต

การสูญเสียความไร้เดียงสา

และแรงกดดันให้ใช้ชีวิตในแบบที่คนอื่นคาดหวัง

ผมนึกถึงบ้านหลังนี้ทุกครั้งที่ได้ยินเพลงนั้น

เนื้อเพลง

Lilacs and tiger-lilies won't be enough for me when you're gone
Hollyhocks, gladiolas, will never replace your face

[Refrain]
In your little pink house with the blue polka-dots
I learned what I was and what I was not
Supposed to be, supposed to be
Supposed to be, supposed to be

[Verse 2]
Bleeding heart, lily-of-the-valley
Snapdragon, rambling rose
You'll never make it in this world
If you're not one of those

_____________

ไลแล็กกับลิลลีลายเสือ
คงปลอบใจฉันไม่ได้ หากวันที่เธอจากไปมาถึง
ฮอลลีฮ็อกกับแกลดิโอลัส
ก็ไม่มีวันแทนใบหน้าของเธอได้

(ท่อนฮุก)

ในบ้านสีชมพูหลังน้อย
ลายจุดสีฟ้าแห่งนั้น
ฉันได้เรียนรู้ว่า
ตัวเองเป็นอะไร
และไม่ได้เป็นอะไร

ฉันควรจะเป็นอะไร
ฉันควรจะเป็นอะไร

หัวใจหลั่งเลือด
ลิลลีแห่งหุบเขา
สแน็ปดรากอน
กุหลาบเลื้อย

โลกใบนี้ไม่มีวันยอมรับเธอหรอก

ถ้าเธอไม่ใช่
"คนแบบนั้น"