| ร้านตัตผมของป้าคนนั้นที่เกือบจะตาบอด มีรถเข็นจอดไว้ข้างๆ |
แต่น่าสยองไปมากกว่านั้น
สมมุติว่าป้าแกจับมีดโกนเพื่อจะโกนหนวด แต่ดันทำหลุดมือโดนใบหูหรือหน้าลูกค้าเข้า
ลูกค้าคนนั้นอาจจะเจอความซวยทั้งทรงผมที่ตัดแย่ๆและหน้าเสียโฉมอีกด้วย
ป้าคนนี้ไม่ใช่ช่างจริงๆ
วันหนึ่งผมไม่มีทางเลือก ต้องไปนั่งลุ้นเล่นเสี่ยงโชคกับป้าคนนี้
เมื่อเค้าเอาเครื่องแบตตาเลี่ยนตัดลงกับหัวผม ใบมีดทื่อๆแม่งก็เริ่มติดกินเส้นผมดึงหนังหัวเข้าไป
ผมถึงกับสะดุ้งตัวเจ็บหัว
ป้าต้องดึงปลั๊กเครื่องออกถึงจะปล่อยหัวผมออกได้
ป้าเป็นเจ้าเดียวในซอยที่เปิดร้านในวันนั้น
เพราะเป็นวันหยุดราชการพอดี ร้านอื่นปิดหมด
ผมแอบดูหัวผมในกระจกเงาที่มัวๆ
ทรงผมแหว่งไปหมด
พอจ่ายค่าตัดผมเสร็จแล้วผมต้องรีบกลับบ้านให้แฟนค่อยแก้ไขตัดแต่งให้ดูดีหน่อย
ถ้ากลับไปหาป้าคนนี้อีก ยังไงเราต้องกลับไปเล่นเสี่ยงอันตรายอีก
ไม่เอาดีกว่า
สว่นร้านตัดผมประจำของผมทุกวันนี้...
| ร้านเจ๊ตึกแถวห้อง 200 |
ผมรู้จักเจ้าของร้านเป็นปี 2ปีแล้ว
เจ๊คนนี้เป็นช่างมืออาชีพ และมีชื่อเสียงดีด้วย
แกรับเด็กฝึกงานประจำแต่กลับเจอซวย
พอลูกน้องฝึกงานได้มีฝีมือดีแล้ว เค้ามักจะย้ายออกไปเปิดร้านทำผมเอง
ลูกน้องจะกลายเป็นคู่แข่งเจ้ซะแล้ว
แต่ไม่เป็นอะไร เจ้เป็นคนใจดี
เค้าคิดราคา ค่าไถหัว (ค่าตัดผม) คนละ 100 บาท ถูกดี
ก่อนที่ผมจะได้ไปเจอเจ้คนนี้
| ร้านหน้าพระราม 3 ที่เป็นร้านตัดผมโปรดผมเมื่อก่อน |
ผมมีช่างตัดผมประจำที่ใกล้บ้านเราเหมือนกัน
เค้าตั้งร้านอยู่ที่ถนนเชื้อเพลิง ฝั่งตรงข้ามกับหน้าปากซอยอมร
ผู้ชายคนนี้เป็นคนอีสาน มีเมียและลูกชายตัวเล็ก
เค้าเป็นหนึ่งในกลุ่มดังกล่าวที่มีร้านจัดบริการไว้ในร้านที่เป็นเพิง
แล้วเค้าสร้างโครงร้านนี้ขึ้นด้วยมือเค้าเอง
ถ้ามีลมพัดแรงๆ เพิงจะคลอนแคลนโยกเยกเสียงลั่นดังเอี๊ยดน่ากลัว
ถ้าแรงมากๆ สักวันอาจจะล้มกระแทกใส่หัวทั้งช่างและลูกค้าไปด้วย
ร้านเค้าอยู่ท่ามกลางเพิงอีกหลายหลังที่เข้าไปรุกล้ำที่ดินของทางรัฐ อยู่หน้าชุมชนสลัมใหญ่ฝั่งโน้น
เมื่อไม่กี่ปีที่แล้ว เจ้าหน้าที่รัฐได้รื้อทุบเพิงพวกนี้จนเกือบหมด
แต่ร้านช่างตัดผมโชคดีหน่อย
ทางรัฐเว้นเพิงของเค้าไว้ไม่ได้โดนทุบทิ้ง
เค้าอาจจะรู้ว่าชาวบ้านจะไม่แฮปปี้ถ้าต้องสูญเสียร้านบริการดีของช่างตัดผมคนนี้
เพราะเค้าป๊อปปูล่าร์มาก
ช่างคิคราคา ค่าไถหัวคนละ 70 บาทเอง
และถ้าเราจะไปตัดผมวันไหน เราต้องเตรียมตัวต่อคิวยาว
ผมเคยนั่งรอเป็นชั่วโมงโดนทั้งแดดและฝนก็ตกจนเบื่อไม่อยากจะตัดแล้ว
ทำไมฝรั่งคนนี้ชอบร้านทำผมระดับเบสิคแบบนี้เนอะ
คนไทยชอบคิดว่า ถ้าฝรั่งมีตังค์เค้าต้องซื้ออะไรแพงๆ
แต่ความคิดแนวนี้ไม่ได้ถูกต้องเสมอไป
ตัวเราไว้ผมสั้นมากจนเกือบหัวล้าน (ต้องใช้หัวบัตเตอร์เลี่ยนเบอร์หนึ่ง) ช่างไม่ต้องใช้ฝีมือสูงหรอก
ถ้าไปร้านแพงๆ จะเสียตังค์เปล่าๆเพราะหัวล้านก็ยังเป็นหัวล้านอยู่ดี ทำเก่งทำมั่วๆไม่มีใครจะรู้
เอาร้านใกล้บ้านราคาถูกๆ ก็ได้
ขอไม่โดนบาดเจ็บก็พอแล้วกัน
No comments:
Post a Comment
เขียนเป็นไทยหรืออ้งกฤษก็ได้คับ Thai or English is fine...