The invisible plane

The invisible car in Die Another Day

ผมกำลังดันจักรยานเข้าลิฟท์คอนโด

น้องหนุ่มน้อยคนหนึ่งใส่แว่นใหญ่เบอเร่อดูเป็นเด็กเนิร์ด เดินเข้ามาพร้อมกันแล้วหันมาถาม 'ป๋าทำงานอะไรคับ เป็นเพื่อนบ้านกันหลายปีแล้วแต่ผมไม่เคยถามดู เป็นอาจารย์รึป่าว'
'ไม่ใช่หรอกลูก' ผมตอบอย่างเคร่งขรึมหน่อย 'ผมเป็นนักข่าวต่างหาก'
น้องเบิกตาใหญ่โต ผมแอบคิดว่าเค้าน่าจะประทับใจมั้ง แม้ว่าตัวเค้าเองเป็นเด็กเรียนระดับพีคเลยที่
 ม.จุฬา ก็ตาม
คนไทยที่ถามผมแนวนี้ และได้ยินว่าผมเป็นนักข่าว มักจะคิดเสมอว่า เราทำงานลงภาคสนามลุยหาข่าวในโซน
อันตรายอย่างน้องๆ นักข่าว CNN ที่ต้องค่อยหลบลูกกระสุนในย่านสงครานเป็นว่าเล่น
แต่ไม่นะคับ น้องไม่ได้คิดแบบนั้น
'อ๋อ ผมคิดว่าป๋าน่าจะมีรถรถยนต์ส่วนตัวหรือว่าอะไรแบบนั้น จะได้วิ่งไปหาข่าวให้ทันคับ'
ฟังแล้วเหมือนน้องตอบกวนตีน แต่ไม่ใช่ น้องอายแทนผมเฉยๆ ที่ชอบเข็นรถจักรยานเก่าๆไปไหนมาไหนตลอด
'บางครั้งมันไม่จำเป็นนะ' ผมรีบตอบแซงพลางคิดว่าเราต้องรักษาหน้าตัวเองหน่อย
'ผมอาจจะไม่มีรถหรูหราก็จริง แต่ผมมีเครื่องบินส่วนตัวจอดไว้ในที่ลานจอดรถ ผมว่านะมันน่าจะดีกว่าถ้าต้องวิ่งหาข่าวจริง
'เพียงแต่ว่า แกคงไม่เคยเห็นลำนี้มาก่อน เพราะเป็นเครื่องบินอำพรางตัว
'มีความสามารถพิเศษในตัวนะน้อง เชื่อพี่เถอะ' ผมว่าต่อ
'ผมมีปุ่มไว้กดให้ลำนี้หายไปจากสายตาคน ดั่งกับรถยนต์
ของ james bond ในหนัง die another day ที่พระเอก pierce brosnan เล่นเป็นครั้งสุดท้ายก่อนออกเกษียร
'เวลาเค้าไม่อยากให้ผู้ร้ายเห็นรถยนต์ เค้าจะกดสวิตช์นี้ไป และรถจะหายตัวไปจากฉากเป็น invisible car เลย'
น้องดูกึ่งเชื่อ กึ่งไม่เชื่อ แต่ไม่ได้ตอบโต้อะไร
เราจะรอดูว่าเค้าจะว่ายังไง คงจะว่าอะไรไม่ได้แล้วในเมื่อเราตอบเว่อร์ๆขนาดนี้
จากนัั้นผมกำลังอธิบายว่า ลักษณะพิเศษของรถแบบนี้จะช่วยผมยังไงเวลาต้องหาข่าวลึกลับ

พลางชวนพาน้องไปดูลำสุดยอด และสุดลับๆล่อๆของผมเนี่ยที่ลานจอดรถกัน
แต่ประตูลิฟท์เปฺิดออกมาพอดี ต่างคนต่างต้องไปคนละที่กัน
เราเลยพลาดโอกาสพาน้องไป
แต่ไม่เป็นอะไร
งานนี้ใว้เจอกันครั้งหน้าเนอะไอ้เด็กหูเบาเซ่อๆ

สร้างความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันแบบไม่ค่อยเต็มใจ 24 (final)

สร้างความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันแบบไม่ค่อยเต็มใจ (final)

ประเทศไทยปรับลดระยะเวลาการกักตัวที่บังคับสำหรับผู้เดินทางต่างชาติ ตั้งแต่เดือนเมษายน 2021 เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวให้กลับมา

บทเรียนสำหรับผมจากเรื่องโควิดคืออะไร?

เราต้องพยายามสร้างจุดร่วมกันให้ได้ ไม่ว่าเราจะแตกต่างกันแค่ไหน

  ไม่ว่าศัตรูจะเป็นไวรัสน่ารำคาญที่ไม่สนใจว่าจะเล่นงานใคร — คนธรรมดาหรือคนมีอำนาจ — รัฐบาลที่ทะเยอทะยานและกระหายอำนาจ หรือแม้แต่เครื่องจักรที่ชอบเถียงกลับ วันหนึ่งเราอาจต้องพึ่งพาความช่วยเหลือจากกันและกัน  

บทเรียนเรื่องโควิดทำให้ผมเห็นว่า เพื่อนร่วมชาติของผมจำนวนมากเต็มใจทำตามคำแนะนำจากเบื้องบน และมองความพยายามของผมที่จะบ่อนทำลายระบบควบคุมด้วยสายตาไม่ค่อยดีนัก

พวกเขาทำตามที่ได้รับคำสั่งโดยอัตโนมัติ อย่างน้อยก็จนกระทั่งมาตรการควบคุมโควิดเริ่มเข้ามากระทบชีวิตของตัวเองอย่างหนัก

แล้วหลังจากนั้นล่ะ?

บางทีคนเงียบ ๆ ที่ค่อนข้างเชื่อฟังเหล่านี้อาจต้องพึ่งพาคนที่เสียงดังและชอบโวยวายอย่างผม เพื่อให้ช่วยบ่นเมื่อเจ้าหน้าที่ใช้อำนาจเกินขอบเขต

และบางที นั่นก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร

ผมเองก็อยากมีคนอย่างพวกเขาอยู่บ้าง ที่บางครั้งยอมทำตามที่ได้รับคำสั่งโดยไม่ต้องโวยวายอะไร

เพราะถึงอย่างไร ผมก็คิดมากเกินไปได้เหมือนกัน

และผมก็คิดผิดได้เหมือนกัน

เราอาจไม่เห็นตรงกันแทบทุกเรื่อง

เราอาจไม่ไว้ใจเจตนาของกันและกัน

เราอาจคิดว่าอีกฝ่ายโง่ ขี้ขลาด เผด็จการ หรือเห็นแก่ตัว

แต่วันหนึ่งเราอาจต้องพึ่งพากัน

เก็บน้ำใจไว้ให้กันสักนิดก็ดี

คุณแน่ใจนะว่าเป็นพวกเรา? 23

คุณแน่ใจนะว่าเป็นพวกเรา?

ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิในเดือนมีนาคม 2020 หลังจากที่ประเทศปิดพรมแดน

มันไม่ได้มีแค่กรณีที่ผมหนีคนไทย

คนไทยบางคนก็ระแวงผมที่เป็นชาวต่างชาติอยู่ในที่เดียวกับพวกเขาไม่แพ้กัน

ผมขึ้นลิฟต์ที่คอนโด ซึ่งคนไทยชนชั้นกลางที่ผมอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขานั้นเป็นมิตรดี แต่ก็ระมัดระวังคนแปลกหน้าในสภาพแวดล้อมของตัวเองอยู่ดี อย่างที่เราทุกคนถูกฝึกมาให้เป็น

พวกเขาให้ความสำคัญกับความปลอดภัยและสวัสดิภาพของเพื่อนและครอบครัวก่อน เช่นเดียวกับคนอื่น ๆ (ทำไมไม่ยอมรับกันตรง ๆ?)

การเรียกร้องให้คำนึงถึงประโยชน์ส่วนรวมก็อาจได้ผลอยู่เหมือนกัน

แต่ถ้าประโยชน์ส่วนรวมนั้นรวมถึงชาวต่างชาติด้วยล่ะ?

เราก็เดินทางกันบ่อยไม่ใช่หรือ

การจำกัดการเดินทางข้ามพรมแดน?

ชาวต่างชาตินี่เจ้าเล่ห์ พวกเขาไม่ทำตามกฎหรอก และยังไงก็หาทางเลี่ยงได้อยู่ดี

พวกเขามองผม และผมเห็นได้เลยว่าพวกเขากำลังคิดว่า:

“เขาอาจไปติดเชื้อสายพันธุ์ประหลาดมาจากที่ไหนสักแห่ง หรือ — พระเจ้า — อาจเคยไปอู่ฮั่น!”

หลายคนตัวหด รีบหันหลังให้ผม แล้วเบียดตัวเองเข้าไปด้านหลังลิฟต์