Trapped inside a shell (5)

Trapped inside a shell (5) 

ตรอกที่นำไปสู่บ้านของแอน

(เด็กนักบิน)

วันละสองครั้ง ฮีโร่จะแอบออกมาจากตรอกข้าง ๆ ตอนที่แม่ไม่ทันมอง แล้วเดินเท้าเปล่าออกมาวิ่งเล่นจนแม่ออกมาตามกลับบ้าน

เวลาวิ่ง เขาจะก้มศีรษะลงแล้วเงยขึ้น เหมือนเครื่องบิน

ผมจินตนาการว่าเขาเป็นนักบินที่กำลังบินเดี่ยว

สิ่งเดียวที่ขาดไปก็คือผ้าคลุมซูเปอร์ฮีโร่แบบที่เด็ก ๆ แถวนี้ชอบใส่

บางครั้งเขาหยุดเพื่อกินขนมหรือดื่มน้ำ ซึ่งมักเป็นของที่เด็กในละแวกนั้นยื่นให้ และเด็ก ๆ ก็ยินดีแบ่งให้เขา

มิตรภาพของเราเริ่มต้นขึ้นในวันหนึ่งเมื่อฮีโร่เดินเข้ามาหาผม

ตุ๊กเป็นคนยุให้ผมจับเขานั่งบนตัก และผมก็ประหลาดใจที่พบว่าเขาชอบ

ก่อนหน้านั้นผมแทบไม่เคยเห็นเขาเข้าหาผู้ใหญ่ด้วยตัวเองเลย

“เขาถูกชะตากับคุณจริง ๆ”

ตุ๊กบอก เธอมองฮีโร่เหมือนลูกชายอีกคน

“รับไปเลี้ยงเลยสิ”

ฮีโร่ ยิ้มๆ

เธอพูดอย่างกระตือรือร้น

ตุ๊กเป็นเพื่อนที่ดีในละแวกนั้น เพราะเธอคอยกันวัยรุ่นที่บางครั้งมองผมเป็นแหล่งเงินค่าขนมออกไปอย่างนุ่มนวล

เมื่อวัยรุ่นเห็นผมนั่งอยู่ที่แผงของเธอ ซึ่งเป็นที่นั่งประจำของผมในซอย พวกเขาจะหยุดแล้วขอเงิน

“มะลิไม่มีเงินเยอะหรอก ช่วยไม่ได้”

ตุ๊กพูดปกป้องผม

บางคนก็ยอมกลับไป แต่บางคนยังตื๊อต่อ แม้ส่วนใหญ่จะขอไม่เกิน 20 บาท

เด็กหนุ่มคนหนึ่งชื่อไนท์ อายุยี่สิบต้น ๆ รูปร่างกำยำ ปั่นจักรยานขึ้นลงทั้งวัน

เขาไม่มีงานทำ และคนแถวนี้บอกว่าเขาเสพยา

เขาไม่ได้สร้างปัญหาอะไร แต่ชอบขอเงิน รวมถึงวันหนึ่งที่ผมกำลังอุ้มฮีโร่อยู่

ผมเอื้อมมือเข้าไปหยิบกระเป๋าสตางค์ในเป้ไม่ได้ แต่เขาก็ยังยืนรอจนกว่ามือผมจะว่าง

ไอ้ห่าเอ๊ย

ผมคิด

ตุ๊กสามารถพูดอะไรสักอย่างเพื่อไล่ไนท์ไปได้ แต่วันนั้นเธอกลับเงียบ

เธอมักถามผมว่าถ้าเด็ก ๆ ในละแวกนั้นมาขอขนมน้ำแข็งไส ผมอยากจ่ายให้พวกเขาหรือไม่

แบบนั้นทุกคนก็กลับไปอย่างมีความสุข เธอคิดอย่างนี้ และผมก็ได้เพื่อนใหม่ด้วย