ก้าวผ่านไปไม่ได้ 6

ก้าวผ่านไปไม่ได้ 

คลินิกของน้องชายที่ Pottsville

คุณพ่อกับคุณแม่ของผมอาศัยอยู่ไม่ไกลนัก ในช่วงสองปีสุดท้ายของชีวิตเดวิดที่สุขภาพทรุดโทรมลงอย่างน่าใจหาย พวกท่านจึงได้ไปมาหาสู่และเห็นหน้าค่าตาเขาเป็นประจำ

แต่ในช่วงสุดสัปดาห์ก่อนหน้านั้น คุณพ่อไม่สบาย ทำให้แผนที่จะไปทานมื้อเที่ยงด้วยกันต้องถูกยกเลิกไปอย่างช่วยไม่ได้

เดวิดยังคงใช้ชีวิตต่อไปตามปกติ แต่ในความเป็นจริงแล้ว ตอนนั้นอาการของเขาเข้าขั้นวิกฤตแล้วครับ

คนกลุ่มเดียวที่ได้เห็นเขาบ่อยๆ ในสัปดาห์นั้นก็คือเจ้าหน้าที่ที่คลินิก ซึ่งพวกเขาก็คงจะชินตากับรูปร่างที่ผอมโซจนเหลือแต่กระดูกของเขาไปเสียแล้ว... ภาพของชุดสูทที่แขวนหลวมโคร่งอยู่บนร่างที่ซูบผอม และนาฬิกาข้อมือที่เลื่อนหลุดออกมาจากแขนที่ไม่มีเนื้อหนัง

เจ้าหน้าที่เหล่านั้นเองก็คงตกอยู่ในสภาวะที่มืดแปดด้านและสิ้นหวังไม่ต่างจากคุณพ่อคุณแม่ของผมเลย... ว่าพวกเขาจะทำอะไรได้มากกว่านี้อีกไหม?