แค่สบตา 
ผมและแฟนสมัยเพิ่งเริ่มคบกั
แค่สบตา
แค่สบตากันไม่กี่ครั้ง
คุยกันหยอกเล่นอยู่สองสามประโยค
เท่านั้นเอง ชีวิตของผมก็เปลี่ยนไป
ผู้หญิงคนนั้นชื่อเชอวอน
และเราจะใช้ชีวิตร่วมกันยาวนานถึงสิบห้าปี
ตอนนั้นผมเพิ่งเข้าเรียนปีหนึ่งที่มหาวิทยาลัยแคนเทอร์เบอรี
ส่วนเชอวอน
เป็นครูพยาบาลและผู้ดูแลสุขภาวะประจำหอพักของโรงเรียนเก่าผม
เราเจอกันในงานเลี้ยงเปิดปีการศึกษาที่พ่อจัดขึ้นที่บ้าน
ปัญหามีอยู่หลายข้อ
พ่อเป็นเจ้านายของเธอ
เชอวอนอายุมากกว่าผมสิบห้าปี
และเธอผ่านการแต่งงานมาแล้วครั้งหนึ่ง
ส่วนผม...
ยังแทบไม่เคยผ่านอะไรมาเลย
พ่อเพิ่งย้ายครอบครัวจากซิดนีย์มาอยู่ไครสต์เชิร์ชได้สองปี หลังได้รับตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนเอกชนแห่งนี้ ถือเป็นโอกาสสำคัญครั้งแรกที่เขาจะได้บริหารโรงเรียนของตัวเองเต็มรูปแบบ
แต่ยังไม่ทันไร ลูกชายคนโตก็ก่อเรื่องเสียแล้ว
ผมดันไปตกหลุมรักครูพยาบาลและผู้ดูแลสุขภาวะประจำหอพักของโรงเรียน
สำหรับไครสต์เชิร์ชในยุคนั้น เมืองที่อนุรักษนิยมเสียจนแทบหายใจไม่ทั่วท้อง เรื่องแบบนี้ถือว่าแรงพอสมควร
เชอวอนเพิ่งย้ายมาจากฮอว์กส์เบย์ไม่นาน ก่อนหน้านั้นเธอเปิดร้านเสื้อผ้ากับสามี แต่เมื่อชีวิตคู่ไปไม่รอด ก็เห็นประกาศรับสมัครในหนังสือพิมพ์และย้ายลงใต้มาเริ่มต้นใหม่
ตอนอายุราวสามสิบสาม เธอแต่งตัวสีสันจัดจ้าน ใส่ต่างหูคู่ใหญ่ ทำผมฟูเป็นลอน และดูเหมือนจะชอบให้คนหันมามอง
ซึ่งแน่นอน...ผมก็มอง
ต่างกันตรงที่เชอวอนผ่านโลกมามากแล้ว ส่วนผมยังเป็นเด็กมหาวิทยาลัยที่เอาแต่ใช้ปากเก่งปิดบังความไร้เดียงสาของตัวเอง
ทุกวันนี้คิดย้อนกลับไป ผมน่าจะเงียบเสียบ้างก็คงดี
ภายหลังถึงได้รู้ว่า เชอวอนมีชื่อเสียงอยู่พอสมควรเรื่องชอบหนุ่ม ๆ ที่มาทำงานดูแลหอพักช่วงปิดเทอม
เธอเล่าให้เพื่อนฟังทีหลังว่า ไม่เคยคิดจะมาตกหลุมรักลูกชายของครูใหญ่โรงเรียน
แต่เรื่องแบบนี้...มันไม่ค่อยถามความสมัครใจใครอยู่แล้ว
No comments:
Post a Comment
เขียนเป็นไทยหรืออ้งกฤษก็ได้คับ Thai or English is fine...