Too cool for the barber (5)
วันนั้นที่เราพาน้องออกไปตัตผม ผมคิดในใจว่า นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่มีใครพาเค้าออกจากสลัมเป็นนาน
เพราะ น้องไม่ค่อยมีใครช่วนนอกจากวุณิกับผมเอง
โลกของเค้าดูแคบมากทุกวันนี้
ไม่มีใครพาออกไปข้างนอก น้องไม่มีงานทำ ไม่มีอดิเรก
พ่อติดคุก ญาติๆหายไปไหนไม่รู้
ที่สำคัญ ถ้าแม่ไม่ยอมดูแลลูกแล้ว ภาระนั้นต้องตกเป็นปัญหาคนอื่น
นี่ก็สร้างความลำบากใจสำหรับคนที่ยื่นมือช่วยน้องในช่วงนี้ ร่วมถึงผมด้วย ค่าเลี้ยงดูเค้าแพงถ้าต้องออกเงินทุกวัน แต่เราจะค้ำจุนทุกเรื่องราวในชีวิตน้องไม่ได้หรอก บางครั้งเพื่อนที่เคยช่วยจะไม่มีตังค์ อย่างนั้นน้องธีร์ก็ต้องอดกินข้าว
ผมช่วยดูแลน้องเป็นหลายเดือน เราเห็นเค้าเจอความลำบากมากขึ้นไปเรื่อย จนสภาพร่างกายและจิตใจเริ่มเสื่อมลง น้องจะมีเวลาฟื้นตัวแล้วก็ฟุบลงไปอีกเสมอ แต่เมื่อไรที่ฟุบลงเค้าจะดูแย่จริง จนทุกคนเห็นชัดเจนว่าเค้าเริ่มไม่ไหวแล้ว
No comments:
Post a Comment
เขียนเป็นไทยหรืออ้งกฤษก็ได้คับ Thai or English is fine...