Fleeing the coop (part 4, final)

จากนั้นเขาชวนผมเดินกลับไปคุยต่อที่บ้านของเขา พวกเราเดินไปด้วยกันและนั่งคุยกันต่ออีกประมาณครึ่งชั่วโมง

ด้วยความที่ผมอดสงสารเขาไม่ได้ สุดท้ายจึงยอมควักเงินส่วนตัวให้ไป 200 บาท เพื่อเอาไว้ใช้เป็นทุนประทังชีวิตชั่วคราว

ผมเพิ่งให้เงินเขาไปไม่กี่นาที

เงินก็เริ่มหายไปกับขนมและบุหรี่

ตอนนั้นเอง ผมรู้ว่าการให้เงินคงไม่ช่วยอะไร

ผมจึงตัดสินใจทันทีว่าจะไม่ให้ความช่วยเหลือเรื่องเงินแก่เขาอีก และพยายามคะยั้นคะยอให้เขาติดต่อหาทางพวกญาติๆ แทน

ธีร์คงรู้สึกผิดหวัง แต่ในมุมมองของผมตอนนั้น น้องไม่มีความพร้อมหรือเข้มแข็งพอที่จะไปรับผิดชอบหน้าที่การงานที่ไหนได้เลย

คืนนั้นผมจึงส่งข้อความไปหาเขาเพื่อปฏิเสธอีกทีว่าจะไม่ช่วยออกค่าใช้จ่ายในเรื่องการสมัครงาน และจะไม่จ่ายบิลค่าน้ำค่าไฟต่างๆ ให้เด็ดขาด

หลังจากส่งข้อความนั้นไป เขาไม่ได้ติดต่อกลับมาหาผมอีก

และหลังจากนั้นเพียงไม่กี่เดือน ผมถึงได้มารับรู้ในภายหลังว่า ชีวิตของเขาได้ดิ่งตกเหวลึกไปไกลยิ่งกว่านี้อีก