Did tough love work? (Part 2)

ผมเตือนแม่ตามตรงว่า ธีร์เป็นเด็กที่จิตใจอ่อนแอและแทบไม่มีประสบการณ์ในการดูแลตัวเองเลย 

แถมเขายังแอบน้อยใจแม่ด้วยที่ปล่อยให้เขาต้องไปเจอกับความยากลำบากข้างนอก 

สิ่งที่แม่อยากจะให้เป็นบทเรียนชีวิตสำหรับเขา เอาเข้าจริงตัวธีร์เองอาจจะไม่ได้เรียนรู้อะไรมากนัก 

ในมุมมองของผม แม่ทำตัวเหมือนนักพนันที่เอาชีวิตและอนาคตของลูกชายไปวางเดิมพันที่มีความเสี่ยงสูงมากโดยสูญเปล่า 

หากแม่ยอมแสดงความรักและความอบอุ่นต่อลูกชายให้มากกว่านี้สักนิด ธีร์ก็คงไม่ต้องตกไปในเหวลึกขนาดนี้... แม่คิดเหมือนกันไหม? ผมส่งข้อความคำถามข้อนี้ตรงๆ ไปหาเธอ

ข้อความที่ผมส่งหาแม่:

"ผมไม่แน่ใจนะครับว่าการปล่อยทิ้งเด็กไว้แบบนั้น จะช่วยให้เขาคิดได้จริงหรือเปล่า อย่างที่แม่เคยบอกเองว่าธีร์เป็นคนจิตใจอ่อนแอ เขาอาจจะคิดไปเองว่าโดนแม่ทิ้งไปเฉยๆ ก็ได้ 

ยกตัวอย่างในช่วงที่เขาต้องระเหเร่ร่อนนอนอยู่ในซอย ตอนนั้นเขาไม่ยอมให้ผมพูดถึงเรื่องของแม่เลยนะครับ ถ้าผมเผลอหลุดปากพูดขึ้นมา 

ผมนี่เสี่ยงโดนเขาตบหน้าเอาได้ง่ายๆ นั่นพิสูจน์ว่าตอนนั้นเขายังโกรธแม่จริงๆ

จำตอนที่เขาประสบอุบัติเหตุถูกเหล็กเกี่ยวเข้าที่ขาจนเป็นแผลได้ไหมครับ

ตอนนั้นผมบอกเขาว่าจะไปหาซื้อพลาสเตอร์ยามาให้ แต่เขาต้องรออยู่หลายวันกว่าผมจะหาซื้อมาได้ เพราะพลาสเตอร์ยาแผ่นใหญ่ๆ แบบนั้นมันหาซื้อยาก

มีวันหนึ่งเขามาหาผมที่หน้าบ้านวุฒิ ตอนนั้นผมยังไม่ได้ไปซื้อพลาสเตอร์ยาให้ เขาก็บ่นอุบอิบขึ้นมาทันทีว่า 'ยังไม่มีอะไรดีขึ้นเลย' 

ซึ่งเขาหมายถึงเรื่องที่ผมยังไม่ได้ทำตามที่เคยรับปากไว้ เหมือนผมเป็นฝ่ายผิดสัญญ