Closed door argument (Part 1)

ผมเองก็โมโหและฟิวส์ขาดขึ้นมาทันทีเหมือนกัน เราอุตส่าห์มาหาด้วยความห่วงใย แต่กลับต้องมาโดนกิริยาก้าวร้าวป่าเถื่อนใส่แบบนี้ได้ยังไง

“กูไม่ใช่หมาข้างถนนนะไอ้สัตว์!” ผมตะโกนด่าสวนกลับไปอย่างรุนแรงผ่านประตูบานที่ปิดสนิทนั้น

“ทีหลังไม่ต้องหน้าด้านขอเงินกูอีก มึงกลับมาทำตัวไร้ค่าให้เขาตราหน้าอีกแล้วจริง ๆ !”

พูดจบผมก็สะบัดหน้าเดินกลับบ้านทันที ตัดสินใจกดลบไลน์ของเขาออกจากเครื่อง

และพยายามลบตัวตนของเขาออกไปจากหัวสมอง

เราไม่ได้พบหน้าหรือติดต่อกันอีกเลยนานถึง 5-6 สัปดาห์

ในช่วงปลายเดือนมีนาคมนั้น ผมมีกำหนดการเดินทางไปเยี่ยมคุณพ่อคุณแม่ที่ต่างประเทศพอดี

และแทบไม่ได้คิดถึงเรื่องของเขาอีกเลย เพราะถือว่าเราขาดกันและเลิกคบกันไปแล้ว

แต่หลังจากผมเดินทางกลับมาถึงกรุงเทพฯ วันหนึ่งผมเดินแวะไปหาวุฒิที่บ้าน และได้เจอธีร์นั่งคุยกับเพื่อน ๆ อยู่ที่หน้าบ้านด้วย

วุฒิเห็นผมเป็นคนแรกจึงรีบสะกิดบอกเขา 'ไมเคิลมาแล้วไอ้ธีร์' แต่ธีร์กลับแกล้งทำเป็นหูทวนลมไม่สนใจ
“ธีร์... เป็นอะไรของแก?” ผมถามก่อน

“พี่ด่าผมทำไมล่ะ ไมเคิลนิสัยไม่ดี” เขาบ่นอุบ ย้อนความถึงวันนั้นที่เราใส่อารมณ์ฉะกันหน้าห้องพัก

ธีร์ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาสะบัดสะบิ้ง แล้วหันหน้าหนีไปทางอื่นราวกะไม่อยากจะเสวนาด้วยอีก
วุฒิอาศัยจังหวะนั้นแอบมากระซิบอบอกผมว่า ตั้งแต่ตกงานที่เซเว่นมา ธีร์ยังหางานใหม่ไม่ได้เลย