เมฆครึ้มตั้งเค้า 35

เมฆครึ้มตั้งเค้า

ฟ้ามืดเมฆรวมตัวเป็นก้อนอีกแล้ว ฝนตกมาเกือบทุกวันที่เราไว้อาลัยกัน

น้องๆ ในซอยนั่งมอเตอร์ไซค์มา มีเพื่อนซ้อนท้ายมาด้วย พองานจบทุกคืนไม่มีใครคิดจะพาผมกลับไปส่งเลย ผมต้องเดินกลับบ้านเองหรือไม่ก็ต้องไปหาแท็กซี่ข้างนอก แต่พวกน้องๆ ก็ยังชอบมาขอเงินผมเหมือนเดิม... เซ็งชะมัด

กลับไปที่ศาลา มีกลุ่มคนหน้าแปลกๆ เดินเข้ามา ดูจากทรงผมและสไตล์เสื้อผ้าแล้ว 

พวกนี้อาจจะเพิ่งเดินออกจากคุกมามั้ง มารู้ทีหลังว่า นั่นคือพวกกลุ่มรุ่นพี่อีก 3-4 คนที่เล่นพิเรนทร์กับป๊อปในคืนที่เขาตาย พวกเขามาร่วมงานศพวันสุดท้าย และเป็นวันแรกที่พวกมันกล้ามาโชว์หน้าที่งาน

พวกเขาเดินเข้าศาลาเรียงกันมาเป็นแถว บรรยากาศในงานเงียบลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อพวกเขาปรากฏตัว