การสร้างเรื่องราว
วันหนึ่ง
ขณะที่ผมกำลังเดินผ่านซอยเพื่อไปเซเว่น
ผมเจอป๊อปกับเพื่อนคนหนึ่งนั่งว่างงานกันอยู่ พวกเขารู้จักชื่อผมและรีบขอเงินทันที
"ผมไม่มีเงินซื้อข้าวกินเลยครับ"
ป๊อปพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย แต่ภายใต้ดวงตาที่ดูใสซื่อเหมือนลูกกวางนั้น
ผมสัมผัสได้ถึงรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่บ่งบอกว่าเรื่องราวอาจไม่ได้เป็นอย่างที่เห็นเสมอไป
เขากำลังแต่งเรื่องน่าสงสารขึ้นมาหรือเปล่า
"ผมไม่มีพ่อแม่
ไม่มีที่พัก ไม่มีอะไรกินไมเคิล"
แต่ดันใส่เสื้อผ้าดีๆ และไว้ผมหล่อๆ
หลังจากนั้นเราสอบถามเรื่องราวชีวิตเขาจากคนในซอย ก็มีจริงบ้าง
ไม่จริงบ้าง
นั่นคือจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่แปลกประหลาดของเรา ด้วยความพะวงเรื่องความเป็นอยู่ของเขา
ผมจึงมักจะแวะเวียนเข้าไปในซอยพร้อมเงินค่าอาหารสำหรับเขาและเพื่อนๆ
และบางครั้งก็มีเสื้อผ้าติดไม้ติดมือไปให้สักชิ้นสองชิ้น
No comments:
Post a Comment
เขียนเป็นไทยหรืออ้งกฤษก็ได้คับ Thai or English is fine...