เด็กฝึกงานช่างซ่อมรองเท้า (Cobbler's apprentice)

ผมยกรองเท้าคู่หนึ่งของไม่อยู่ให้คนอื่นไปในช่วงหยุดปีใหม่ หวังว่าเขาคงไม่คิดถึงมันนะ

ไม่อยู่เก็บรองเท้าส่วนใหญ่ไว้ในกล่องกระดาษลังใบใหญ่ ๆ นอกห้องเรา ตั้งแต่เรารู้จักกันมา เขาสะสมรองเท้าไว้หลายสิบคู่แล้ว แม้เขาจะยืนยันว่ารองเท้าส่วนใหญ่เป็นของมือสองก็ตาม

คืนหนึ่ง นักดับเพลิงหนุ่มคนหนึ่งที่ผมรู้จัก ซึ่งทำงานอยู่ในตลาดแถวนี้ มาขอให้ช่วย กอเผลอหลับไปในร้านเกมอินเทอร์เน็ต แล้วมีคนฉวยรองเท้ากับโทรศัพท์มือถือของเขาไป ก่อนหน้านั้นเพียงคืนเดียว ผมเพิ่งให้เงินเขา 200 บาทช่วยซ่อมโทรศัพท์

ตอนนี้เขาไม่มีทั้งโทรศัพท์และรองเท้า ผมไม่น่าถามเลยว่าทำไมถึงมายืนคุยกับผมในตลาดด้วยเท้าเปล่า แต่ก็ถามไปแล้ว

“มีคนขโมยไปครับ เป็นรองเท้าคู่เดียวที่ผมมีในโลกนี้” เขาตอบ

ผมปฏิเสธคำชวนให้ซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่ให้เขา

แต่ผมคิดว่าน่าจะช่วยเรื่องรองเท้าได้ ผมจับเท้าข้างหนึ่งของเขาขึ้นมาวัดขนาด แล้วกลับบ้านไปรื้อกล่องรองเท้าของไม่อยู่ จนเจอรองเท้าแตะสองคู่ที่ดูน่าจะพอดี

คืนนั้นไม่อยู่ไม่อยู่บ้าน เช่นเดียวกับช่วงงานฉลองปีใหม่เกือบทั้งหมด ผมไม่คิดว่าเขาจะสังเกตเห็นหรอก ถ้าเห็นขึ้นมา ผมก็จะโทษเอลฟ์ซุกซนของซานตาคลอส

ผมใส่รองเท้าแตะลงในถุงช็อปปิงแล้วกลับไปตลาด กอซึ่งนั่งอยู่กับเพื่อนนักดับเพลิงลองสวมดู คู่แรกเล็กเกินไป เขาจึงปฏิเสธ ส่วนคู่ถัดมาพอดีกว่า เขาเลยรับไว้

“อยากเป็นพ่อเขาหรือไงครับ” เพื่อนคนหนึ่งของเด็กถามอย่างหวังดี

กระเป๋าของซานตาคลอสไม่ได้ลึกขนาดนั้นหรอก แต่ก็พอจะหาแหล่งรองเท้ามือสองมาให้ได้เป็นครั้งคราว