คนเรือ (Boat people ตอนที่ 1)

ผมรู้ได้เสมอว่าเมื่อไรเป็นฤดูท่องเที่ยว แม้จะอยู่ในตลาดห่างไกลแห่งหนึ่งในธนบุรีก็ตาม

คลองที่ไหลผ่านบ้านผมในตลาดพลูมีเรือหางยาวแล่นคำรามขึ้นลงจนแน่นขนัด ดูราวกับสนามแข่งรถ

ผมไปที่คลองทุกวันเพื่อดูสายน้ำไหลเอื่อยผ่านใต้สะพาน ซึ่งช่วยให้จิตใจสงบ

ก่อนอื่นผมสั่งอาหารจากร้านใกล้คอนโด แล้วเดินห้านาทีไปนั่งที่ท่าเรือแถวนั้นระหว่างรอเขาทำอาหารกลางวันให้

ช่วงนี้เรือสัญจรหนาแน่นจนการนั่งดูน้ำกระทบข้างคลองไม่สงบเหมือนเดิมแล้ว โดยเฉลี่ยมีเรือหางยาวคำรามผ่านทุกสองนาที

นักท่องเที่ยวเช่าเรือจากที่อื่นบนแม่น้ำเจ้าพระยา คนขับเรือพาพวกเขาแล่นผ่านท่าเรือของผมเป็นเส้นทางไปกลับ เพื่อให้ได้สัมผัส “ชีวิตจริง” ริมน้ำในกรุงเทพฯ

ขณะแล่นฉิวผ่านท่าเรือลอยน้ำของผม พวกเขาจะเห็นร้านอาหารริมน้ำเล็ก ๆ อยู่ข้าง ๆ มีระเบียงไม้ยื่นลงไปในแม่น้ำ พร้อมต้นไม้แขวนประดับอยู่

ถัดไปเป็นบ้านโทรม ๆ สองหลัง ซึ่งสร้างฐานบ้านให้แข็งแรงพอจะทนคลื่นซัดจากเรือได้

คนใจแกร่งที่อาศัยอยู่ตรงนั้นคงแทบไม่ได้พักผ่อนเมื่อเรือเริ่มออกวิ่งในแต่ละวัน

เรือจะแล่นผ่านสนามบาสเกตบอลที่เด็กวัยรุ่นเล่นกันแทบทุกช่วงเวลา ก่อนผ่านท่าเรืออีกแห่งที่ใหญ่กว่าเล็กน้อย ซึ่งอยู่ฝั่งเดียวกับผม

มีสะพานข้ามคลองอยู่แห่งหนึ่ง เมื่อเรือแล่นผ่านท่าเรือของผมแล้วลอดใต้สะพาน พวกเขาจะเลี้ยวซ้ายไปเห็นอาคารอพาร์ตเมนต์เล็ก ๆ

ที่นั่นมีท่าเรือเล็ก ๆ ของตัวเองด้วย ซึ่งโยกอย่างรุนแรงเมื่อเรือแล่นฉิวผ่าน ผู้ชายวัยกลางคนตกปลาจากท่านั้น แต่ผมไม่รู้ว่าพวกเขาจะล่อปลาได้อย่างไรท่ามกลางความโกลาหลเช่นนี้

บางครั้งคนในตลาดก็ขึ้นท่าเรือเพื่อขึ้นเรือข้ามฟาก แต่ไม่บ่อยนัก เรือเหล่านั้นมาตามเวลาเพื่อรับคนในตลาด

ตลาดพลูขึ้นชื่อเรื่องอาหาร ร้านที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งคือร้านเต็กเฮง ซึ่งรับลูกค้าที่เดินทางมาทางเรือ

คนเมืองที่ไม่อยากเสียเวลากับการเดินทางทางบกสามารถเช่าเรือจากท่าในเมืองให้พามาที่ร้านนี้ได้

ร้านอาหารแห่งนี้มีอายุกว่า 120 ปี เป็นที่นิยมของชาวจีน แต่ราคาค่อนข้างแพง

เมื่อส่งลูกค้าลงแล้ว คนขับเรือจะผูกเรือไว้กับท่าและรอจนพวกเขากินเสร็จ พออิ่มแล้วลูกค้าก็เดินโซเซกลับขึ้นเรือ และเขาก็พาพวกเขากลับบ้าน

บางครั้งคลองก็แน่นจนเรือหางยาวสามลำต้องแล่นสวนกันพร้อม ๆ กันแบบเคียงข้างกัน คนขับเรือที่สุภาพจะชะลอความเร็ว ส่วนพวกใจบ้าก็ชอบแข่งลากความเร็วกัน

นักท่องเที่ยวที่มีเหตุผลมักเดินทางเป็นกลุ่มเหมือนขึ้นเรือข้ามฟาก แต่ส่วนใหญ่ที่ผมเห็นเป็นเรือลำใหญ่ซึ่งมีนักท่องเที่ยวเดี่ยว ครอบครัวเล็ก ๆ หรือคู่รักอยู่บนเรือ

ผมไม่เข้าใจว่าทำไมนักเดินทางคนเดียวถึงอยากเช่าเรือลำใหญ่ขนาดนั้น ในเรือมีที่สำหรับคนสิบคนหรือมากกว่านั้นเสียอีก

แต่ถ้าเช่าถูก ดูทรงพลัง และผ่าแม่น้ำได้เก่งกว่าเรือของคนอื่น แล้วจะลังเลทำไมล่ะ?