ผู้หญิงขี้เมากับการจีบแบบตบตี

เรื่องผจญภัยเพิ่มเติมจากร้านเล็ก ๆ ของมัมในย่านธนบุรี กรุงเทพฯ...

เมื่อผมโทรไปที่ร้านของมัมหลังเลิกงาน อิสซา น้องสาวของเธอ บอกอย่างตื่นเต้นว่ามีลูกค้าหน้าใหม่มา

“เมื่อคืนเขาก็มาที่นี่ด้วย แล้วก็เพิ่งเปิดขวดใหม่ คุณจะมาหาไหม?”

“แน่นอน!”

อิสซาบอกเขาว่าผมกำลังมา และแนะนำให้เรารู้จักกันเมื่อผมไปถึง

เขาชื่อเขา เป็นชายหนุ่มวัย 30 ปี ทำงานกับบริษัททัวร์แถวถนนข้าวสาร ไว้ผมยาวประบ่าแสกกลาง โหนกแก้มสูง และยิ้มกว้าง

เขาเล่าเรื่องแฟนเก่าที่เลิกรากันไปเมื่อเจ็ดปีก่อน

“เธอเป็นคนกรุงเทพฯ สนใจแต่เงินกับทอง” เขาพูดอย่างไม่มีความสุข

หญิงสาวคนหนึ่งซึ่งอาศัยอยู่แถวนี้และเพิ่งดื่มเหล้ามาจากที่อื่น มานั่งที่บาร์ข้าง ๆ เรา

เธอตัดสินใจเข้าร่วมวงสนทนา หลังจากหน้าด้านขอให้ผมเลี้ยงเบียร์เธอหนึ่งขวด

“ฉันก็อกหักเหมือนกัน” เธอบอก

เธอไม่ได้อธิบายว่าเพราะอะไร แต่ในสภาพเมามาย เห็นได้ชัดว่าเธอถูกใจเขาและเริ่มทอดสะพาน

เธอจับแขนเขา วางมือบนตัก ลูบไหล่ แล้วก็ลูบผม

ผมรออยู่ว่าเมื่อไรเธอจะคว้าของสงวนของเขา แต่คิดว่าเธอคงเมาเกินกว่าจะหามันเจอ

อย่างไรก็ตาม เธอตบหน้าเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ซึ่งเป็นพิธีเกี้ยวพาราสีระหว่างหนุ่มสาวที่ผมเคยเห็นมาก่อน และอาจทำให้ฝ่ายชายหน้าตาบวมช้ำได้

ผู้ชายพูดอะไรทะเล้นหรือยั่วโมโห หรือแค่ตอบรับคำพูดของผู้หญิงอย่างเป็นมิตร แล้วก็เพียะ! ฝ่ามือตบเข้าเต็มหน้า บางครั้งก็ตบปากหรือหัว

ในหมู่คนไทย เพื่อนผู้ชายที่เป็นชายแท้ก็ทำกันเหมือนกัน คนที่ถูกตบมีหน้าที่อดทนรับไว้ เพราะถือเป็นการแสดงความสนิทสนม

หญิงผู้มาใหม่ดูออกว่าผมชอบเขา และนั่นทำให้เธอหงุดหงิด

“เอ้า สั่งเหล้าให้ฉันอีกแก้วสิ” เธอพูด แล้วก็ตบหัวเขาอีกที

เขาไม่พูดอะไร บางครั้งก็โอบตอบเธอ แต่ไม่ได้ดูเต็มใจนัก

เขาอารมณ์ไม่ดีและเหนื่อยอยู่แล้ว พอผู้หญิงคนนั้นเล่นงานเขาจนพอใจ เขาก็ดูเหมือนจะไม่สบายไปด้วย เพราะเธอตบแรงเกินไปจริง ๆ

ช่วงแรก ๆ เขายังหัวเราะ แต่ไม่นานมันก็ไม่ตลกอีกต่อไป

“จำเป็นต้องทำขนาดนั้นเลยหรือ?” ผมถาม พยายามไม่ให้ฟังดูเหมือนแม่ที่คอยห่วงลูก

ถ้าเธอคิดว่าผมเป็นคู่แข่งแย่งความรักของเขา เธออาจหันมาเป็นศัตรูกับผมได้

แม่สาวนักจีบไม่สนใจผม

ก่อนจะลุกจากโต๊ะ เธอจูบปากเขาเต็ม ๆ แล้วก็เดินโซเซจากไป

สิบนาทีต่อมา เธอกลับมาอีกครั้ง เพราะหกล้มระหว่างทางกลับบ้าน

สมน้ำหน้าเลยนะจ๊ะ ที่ไปทำร้ายเพื่อนผม เทพแห่งกรรมตามสนองเธอเร็วทันใจจริง ๆ

เธอเดินไปไม่ทันพ้นปากซอย ก็ได้ลิ้มรสความเจ็บปวดแบบเดียวกับที่เธอทำให้เขาเจ็บแล้ว

แขนของเธอถลอก แต่ไม่มีเลือดออก อย่างน้อยเธอก็ยังมีสติพอที่จะโทรหาเพื่อนในซอยให้มาช่วย

ชายร่างใหญ่ขี่มอเตอร์ไซค์มารับ

“ตอนคุณโทรมา ผมกำลังหลับอยู่” เขาพูดอย่างเหนื่อยหน่าย

ผมหันกลับไปคุยกับเขา

เราตกลงกันว่าจะเป็นเพื่อนกันต่อไป

“หวังว่าเราจะรู้จักกันไปอีกนานนะ” เขาบอก ก่อนจะเดินโซเซจากไปเช่นกัน

ผมสงสัยว่าเช้าวันรุ่งขึ้นเขาจะรู้สึกอย่างไรบ้าง...คงสะบักสะบอมไปทั้งตัว?

เขาคงไม่มีโอกาสเจอผู้หญิงคนนั้นอีก ผมจึงไม่แน่ใจว่าเขาจะยอมให้เธอทำแบบนั้นไปทำไม

บางทีนี่อาจเป็นบททดสอบที่ผู้ชายแท้ฯ ต้องผ่าน เพื่อจะได้ “สนุก” กับการอยู่เป็นเพื่อนผู้หญิงขี้เมา

หรือบางที ทั้งคู่ก็แค่เป็นคนอกหักสองคนที่กำลังต้องการความเจ็บปวด