Wrap-up 76

Wrap-up 

หลังจากการแยกทางยุติลงในที่สุด ผมมารู้ทีหลังว่า เชอวอนได้เตรียมบินไปอเมริกาเพื่อแต่งงานกับแฮงก์

ต่อมาทั้งคู่กลับนิวซีแลนด์ ซื้อบ้านและเริ่มต้นชีวิตที่นั่น

เชอวอนกลับไปทำงานเป็นผู้ช่วยในคลินิกแพทย์ และในที่สุดก็เกษียณเมื่ออายุ 71 ปี

ส่วนแฮงก์ ถ้าผมจำไม่ผิด เขาเคยเป็นครูสอนพละในโรงเรียนที่รัฐจอร์เจีย

ดังนั้น บางทีรองเท้ากีฬาที่มีกลิ่นไม่พึงประสงค์คู่นั้นคงอยู่ไม่ไกลจากตัวเขานัก

เมื่อมาถึงนิวซีแลนด์ เขาปรับตัวไปรับงานในห้างค้าปลีกขนาดใหญ่

หลายปีต่อมา เชอวอนบอกผมทางอีเมลว่า เขาเลิกทำงานนั้นหลังจากมีอาการซึมเศร้า

เขาเริ่มทำงานจากที่บ้าน และเปลี่ยนตัวเองอีกครั้ง คราวนี้มาเป็นนักเขียนที่ตีพิมพ์ผลงานเอง

หนังสือเล่มแรกเป็นหนังสือเล่มเล็ก ๆ แนวขำขัน เล่าเรื่องการปรับตัวเข้ากับชีวิตในฐานะชาวกีวีในนิวซีแลนด์

ต่อมาเขาหันไปเขียนนิยายวิทยาศาสตร์

และนั่นก็คือเรื่องราวของแฮงก์โดยคร่าว ๆ

ส่วนบทของผมในเรื่องนี้จบลงตรงนั้น

Blast from the past 75

Blast from the past 

ไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่ผมจะออกเดินทาง ผมกับเชอวอนออกไปกินข้าวมื้อสุดท้ายในไครสต์เชิร์ช และบังเอิญพบโจ แม็กเชอร์รี

หลายปีก่อน โจเคยให้ผมทำงานล้างจานที่ร้าน Chambers Restaurant ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาเป็นบาร์เทนเดอร์

ผมทำงานที่นั่นอยู่หลายปีระหว่างเรียนมหาวิทยาลัย

เขารู้จักเชอวอน

และรู้จักผมมาตั้งแต่ยังเป็นนักศึกษา

ตอนที่เราพบกันอีกครั้ง โจเลิกทำธุรกิจร้านอาหารแล้ว และกลายเป็นผู้นำเข้าไวน์แทน

เราแลกเปลี่ยนข่าวคราวกันอยู่พักหนึ่ง

ก่อนที่เขาจะยื่นนามบัตรให้ผม อวยพรให้โชคดี แล้วจากกัน

หลายปีต่อมา อาคาร Library Chambers ได้รับความเสียหายอย่างหนักจากแผ่นดินไหวไครสต์เชิร์ช และถูกรื้อถอนในที่สุด

ในวันนั้นเอง ผมกับเชอวอนกำลังจะพบกันเป็นครั้งสุดท้าย

ก่อนที่ผมจะออกเดินทาง เรานัดพบกันที่บ้านในไมเรฮาว แล้วออกไปกินข้าวมื้อสุดท้ายนั้น

เชอวอนอาจกำลังรู้สึกคึกคักเป็นพิเศษ หรือบางทีเธออาจอยากอวดชัยชนะครั้งสุดท้ายของตัวเอง

เธอถามผมว่าอยากนอนกับเธอเป็นครั้งสุดท้ายไหม

“ไม่ ขอบคุณ” ผมตอบ

ผมจำได้ว่าเธอเคยบอกเพื่อน ๆ ในห้องแชตว่า ไม่ได้มีเซ็กซ์ที่ทำให้เธอพอใจมานานแล้ว

แล้วทำไมถึงกลับมาขอจากผมอีกครั้งล่ะ?

ความลับถูกเปิดเผย 74

ความลับถูกเปิดเผย

ก่อนที่ผมจะออกจากไครสต์เชิร์ช เชอวอนบอกผมว่าเธอกำลังคบกับแฮงก์

“ผมรู้” ผมตอบอย่างสงบ

เธอคงแปลกใจไม่น้อยที่ผมรู้เรื่องแล้ว

เธอบอกว่าเธอหวังว่าจะตามแฮงก์ไปที่จอร์เจีย ซึ่งทั้งสองคนวางแผนจะแต่งงานกัน

แต่เธอไม่มีเงินพอสำหรับค่าตั๋วเครื่องบิน

ทั้งที่ผมกำลังจะต้องเจอกับเรื่องยุ่งยากทั้งหมดในขั้นตอนทางกฎหมาย ผมก็ยังใจอ่อน และเสนอว่าจะช่วยออกค่าตั๋วเครื่องบินบางส่วนจากเงินที่ได้จากการขายบ้าน

ผมตั้งใจว่าจะจัดการเรื่องนี้หลังจากออกจากไครสต์เชิร์ชไปแล้ว เพื่อที่พ่อกับแม่จะไม่มีวันรู้ว่าผมใจอ่อนแค่ไหน

แต่แล้วแอนดรูว์ ลูกพี่ลูกน้องของผมที่อยู่บริสเบนก็ดึงเงินส่วนหนึ่งจากรายได้การขายบ้านออกไป เพื่อจัดการเรื่องทางกฎหมายที่ยังค้างอยู่

ตอนนั้นผมตัดสินใจว่าคงช่วยเธอไม่ได้อีกแล้ว

แฮงก์ตอบโต้ด้วยความโกรธตามคาด — ซึ่งผมก็แอบหวังให้เป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว

เขากล่าวหาว่าผมไม่เป็นสุภาพบุรุษ เป็นคนที่รักษาคำพูดไม่ได้ และอะไรทำนองนั้น

คราวนี้ผมจึงถอนตัวจากข้อตกลงอย่างถาวร และบอกพวกเขาว่า จากนี้ไปก็ต้องจัดการกันเอง

ผมตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ช่วย และการตัดสินใจของแอนดรูว์ก็ยิ่งทำให้ผมมั่นใจในเรื่องนั้น

ข่าวเรื่องที่ผมเสนอจะช่วยค่าตั๋วเครื่องบิน รวมถึงคำตำหนิของแฮงก์ ทำให้พ่อถึงกับตกใจ

“เราไม่อยากเชื่อเลยว่าลูกคิดจะช่วยเธอ” เขาเขียน

แล้วขอให้ผมสัญญาว่าจะไม่ทำแบบนั้นอีก และเลิกติดต่อกับ “พวกประหลาด” เหล่านี้เสียที