คนยกเสื้อ 62

คนยกเสื้อ

ตอนที่เราไปบ้านเครกครั้งแรก ผมยังหนุ่มและ ในความเห็นของผมเอง ก็เป็นหนุ่มที่หน้าตาดีเสียด้วย

ในการมาเยือนครั้งนั้น เครกแสดงให้เห็นด้านหนึ่งของตัวเองที่ผมไม่เคยลืม

เราอยู่ในรถของเขาพร้อมลูกชาย ซึ่งเขาเรียกว่า Alexander

ผมเรียกเด็กว่า Alex ตามสบาย

เครกหันมาจากที่นั่งคนขับทันที

“Alexander ไม่ใช่ Alex!”

มันก็แค่ชื่อ ผมกำลังชวนเด็กคุยธรรมดา ๆ แต่ความดุดันของเขาทำให้ผมรู้สึกเหมือนถูกเล่นงาน และผมยัง

จำเหตุการณ์นั้นได้จนถึงทุกวันนี้

ผมเป็นแขกในบ้านของเขาเสียด้วย เชอวอนเป็นเพื่อนของเขา ส่วนผมเป็นชายหนุ่มที่อายุน้อยกว่าเธอมาก

และติดสอยห้อยตามมา

บางทีเขาอาจมองว่าผมเป็นคนที่ต้องถูกกำราบให้อยู่ในที่ของตัวเอง

ที่แปลกคือ หลังจากนั้นเขาก็ดูเหมือนไม่ได้คิดอะไรกับเรื่องนี้อีก

เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมา เขาก็กลับมาในชุดคลุมอาบน้ำ

คืนนั้นเครกเร่งให้เชอวอนเข้านอนก่อน

“The men want to talk.”

เธอจึงไปนอนในห้องข้าง ๆ

เครกหายตัวไปพักหนึ่ง ก่อนกลับมาในชุดคลุมอาบน้ำ และผมก็เข้าใจได้ทันทีว่าเขาคิดอะไรอยู่

ผมตกใจ

ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตามที่เขาคิดว่าจะเกิดขึ้นต่อไป ผมไม่ได้สนใจด้วย

ผมชี้ให้เห็นว่าเชอวอนอยู่ในห้องข้าง ๆ แล้วหาข้ออ้างไปนอน

เครกกำชับผมว่าอย่าบอกเธอ

ผมก็ไม่ได้บอก

หลายเดือนต่อมา เมื่อผมเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนผู้หญิงสองคนของเชอวอนที่รู้จักเครกจากฮอว์กส์เบย์ฟัง พวก

เธอกลับไม่แปลกใจเลย

“โอ๊ย เครกน่ะเป็นอีแอบมาตั้งนานแล้ว!” พวกเธอหัวเราะ

พวกเธอดูสนุกกับเรื่องนี้มาก

ผมไม่สนุกด้วย

เจตนาของเธอน่าสงสัย 61

เจตนาของเธอน่าสงสัย 

เมื่อมองย้อนกลับไป ผมยังคงรู้สึกทึ่งอยู่ไม่น้อยที่เชอวอนยอมปล่อยผมไปง่ายๆ ขนาดนี้ หลังจากที่เธอคอย

ต่อต้านและยื้อมาตลอดหลายปีทุกครั้งที่ฉันเสนอว่าเราควรแยกทางกัน

เธอยังต้องการให้ผมดูแลเธอต่อไป เพราะเธอทำงานเพียงบางเวลาและเลี้ยงดูตัวเองไม่ได้ แต่เรื่องแยก

ทางกันนั้นดูเหมือนจะไม่มีปัญหาอะไร

ตอนนั้นผมยังไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงยอมง่ายขนาดนั้น

แต่ผมกำลังจะรู้

เธอบอกผมว่าจะไปฮอว์กส์เบย์ช่วงสุดสัปดาห์ เพื่อ “เปลี่ยนบรรยากาศ”

ฟังดูไม่มีอะไรผิดปกติ

แต่ผมเริ่มสังเกตเห็นว่าเธอลุกจากเตียงกลางดึกหลายคืนติดต่อกัน แล้วไปนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เครื่อง

ใหม่ของผม แสงจากหน้าจอลอดออกมาจากประตูห้องนอนที่ปิดไม่สนิท

ตอนแรกผมไม่ได้คิดอะไรมาก

ใคร ๆ ก็กำลังค้นพบห้องแชตในยุคนั้น

แต่ตอนนี้เรื่องต่าง ๆ เริ่มดูไม่ธรรมดา

ผมอยากเข้าไปดูอีเมลของเธอมาหลายวันแล้ว แต่ไม่กล้าเสี่ยงตอนที่เธอยังอยู่บ้าน กลัวว่าเธอจะจับได้

แล้วเชอวอนก็ออกเดินทางไปฮอว์กส์เบย์

บ้านว่าง

ผมจึงเปิดอีเมลของเธอ

และได้พบคำตอบ

ความลับ

ชายที่อยู่ปลายทางของการสนทนายามดึกเหล่านั้นชื่อแฮงก์ เป็นชาวอเมริกันจากจอร์เจีย

เขากับเชอวอนไม่ได้แค่คุยเล่นกันทางอินเทอร์เน็ต พวกเขากำลังมีความสัมพันธ์กันจริงจังในโลกออนไลน์ 

ทั้งคู่พูดถึงความรัก อนาคต และความเป็นไปได้ที่จะได้พบกันจริง

แล้วผมก็พบเรื่องที่น่าประหลาดใจกว่านั้น

แฮงก์ไม่ได้ตั้งใจจะเป็นเพียงผู้ชายคนหนึ่งบนหน้าจอ

ทั้งคู่กำลังจะพบกันจริง ๆ

และจังหวะเวลาก็ช่างเหมาะเจาะอย่างเหลือเชื่อ

ขณะที่ผมนั่งอ่านอีเมลของพวกเขาอยู่ที่บ้าน เชอวอนกำลังเดินทางไปฮอว์กส์เบย์เพื่อพบแฮงก์เป็นครั้งแรก

บ้านริมทะเลของเครกกำลังรอพวกเขาอยู่

เครกเป็นเพื่อนนักธุรกิจของเชอวอน เป็นเศรษฐีที่ผ่านการหย่าร้างและมีลูกสองคน เราเคยไปพักบ้านเขาใน

สมัยอยู่เวลลิงตัน

ผมจำเครกได้ดี

ออกจากโรงละคร 60

ออกจากโรงละคร 

ครั้งแรกที่เชอวอนกับผมออกไปเช่าบ้านอยู่ด้วยกัน เรากำลังฝ่าฝืนกฎของพ่อแม่ผมและพยายามหลุดออก

จากการควบคุมของพวกเขา เราอายุยังน้อย มีเงินไม่มาก และกำลังออกไปเริ่มต้นชีวิตของตัวเอง

ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม

หลายปีผ่านไปแล้ว ผมมีอาชีพ มีบ้าน และมีชีวิตที่พันกันยุ่งเหยิงกับชีวิตของเชอวอนจนแทบแยกไม่ออก

เชอวอนเลิกทำงานเต็มเวลามาหลายปีแล้ว ส่วนผมยังเดินหน้าต่อไป

ถึงเวลาที่ผมต้องเดินหน้าต่อเช่นกัน

ปัญหาคือ การออกจากความสัมพันธ์ที่ยาวนานนั้นยากกว่าการเดินออกจากประตูมาก

คุณไม่สามารถแค่เอากุญแจไปวางแล้วเดินจากไปได้ ยังมีเรื่องบ้าน เงิน เฟอร์นิเจอร์ ข้าวของ กิจวัตร และราย

ละเอียดจุกจิกอีกเป็นพันอย่างที่ต้องจัดการ การทิ้งใครสักคนไปหลังจากอยู่ด้วยกันมานานจึงเป็นงานวางแผน

ไม่ต่างจากการขายบ้าน