ตัดขาดจากครอบครัว 15 (part 1)

ตัดขาดจากครอบครัว (part 1)

ความสัมพันธ์กับ "ผู้หญิงอายุมากกว่า"

ทำให้ผมต้องจ่ายราคาแพง

โดยเฉพาะเมื่อความสนใจในผู้ชาย

กำลังค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น

แม้ตอนนั้น

ผมเองก็ยังไม่รู้ตัว

มีอยู่ช่วงหนึ่ง

ผมทะเลาะกับพ่อแม่หนักมาก

หนักถึงขั้นตัดขาดการติดต่อกับทุกคน

ทั้งพ่อ

แม่

และน้อง ๆ

นานเกือบหกเดือน

ผมไม่รับโทรศัพท์จากบ้าน

แม้แต่สายเดียว

แม่ถึงกับตามมาหาที่ทำงาน

หวังจะได้คุยกันสักครั้ง

แต่ผมไม่ยอมพบ

ถึงขั้นกำชับ รปภ. ไว้ว่า

"ถ้าแม่ผมมา

อย่าให้เข้ามา"

ทุกวันนี้นึกย้อนกลับไป

ผมยังสะดุ้งกับความดื้อของตัวเอง

ตอนนั้นผมคิดว่ากำลังยืนหยัดเพื่อตัวเอง

แต่ในสายตาของแม่

จุดเริ่มต้นที่ถูกเลี้ยงมาในโลกแคบ 14 (part 4, final)

จุดเริ่มต้นที่ถูกเลี้ยงมาในโลกแคบ (part 4, final)

แล้วค่อยแวะมาบ้านผมต่อ

อีกคนที่มีอิทธิพลกับชีวิตผมช่วงแรกคือมาร์ติน

ผู้จัดการโรงหนังอิสระเล็ก ๆ กลางเมือง

เขารับผมเข้าทำงานเป็นพนักงานโรงหนัง

ระหว่างที่ผมเรียนมหาวิทยาลัย

มาร์ตินเป็นเกย์แบบเปิดเผย

อายุสามสิบต้น ๆ เหมือนกัน

ย้ายมาจากครอบครัวชนชั้นแรงงานทางตอนเหนือของอังกฤษ

เขาสนิทกับเด็กโรงเรียนรัฐบาลเสียเป็นส่วนใหญ่

พวกนั้นจะรวมตัวกันที่แฟลตกลางเมือง

สูบกัญชา

แล้วพากันมาดูหนังเป็นฝูง

สำเนียงออสเตรเลียแบบเด็กโรงเรียนเอกชน

กับนิสัยเก็บตัวของผม

ทำให้ผมดูแปลกแยกจากกลุ่มนี้ไม่น้อย

มาร์ตินพูดเรื่องหนังอินดี้

เทศกาลภาพยนตร์

และศิลปะได้อย่างนุ่มนวลน่าฟัง

แต่ความสนใจหลักของเขา

ไม่ได้อยู่ตรงนั้น

และเขาก็ไม่คิดจะปิดบังด้วย

พอลกับมาร์ติน

มาจากคนละโลกโดยสิ้นเชิง

แต่สุดท้าย

ดูเหมือนจะได้ข้อสรุปเดียวกัน

"สวัสดี ไมเคิล"

ส่วนผู้หญิง

กลับถอยห่าง

พวกเธอดูออกว่าผมเป็นคนแบบไหน

หรืออย่างน้อยก็ดูออกมากกว่าเชอวอน

ซึ่งอาจไม่รู้จริง ๆ

หรืออาจเลือกที่จะไม่มอง

อีกอย่าง

ผมก็ยังเป็นเด็กหนุ่มผอมกะหร่อง

ขาดความมั่นใจ

ถ้าจะรับไปปั้นใหม่

คงเหนื่อยน่าดู

จุดเริ่มต้นที่ถูกเลี้ยงมาในโลกแคบ 13 (part 3)

จุดเริ่มต้นที่ถูกเลี้ยงมาในโลกแคบ (part 3)

ใส่เสื้อหนัง

ขับอัลฟา โรเมโอ สปอร์ต

บางทีก็ซิ่งแถวสนามบิน

แล้วชวนเด็กผู้ชายผู้โชคดีขึ้นไปนั่งด้วย

แต่เวลาไปทำงานในเมือง

กลับปั่นจักรยานเก่า ๆ

สมกับเป็นบาทหลวงประจำโบสถ์

ทั้งที่รู้ว่าผมคบกับเชอวอน

ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานของเขา

พอลก็ยังชวนผมไป "ลองนอน"

ที่ห้องเช่าของเขา

ห่างจากโรงเรียนพ่อไม่ถึงร้อยเมตร

ผมประหม่าเสียจน

ยังใส่กางเกงในเข้านอนใต้ผ้าห่ม

กางเกงในตัวเดียวกับที่พอลคงเคยเห็น

ปลิวไสวอยู่บนราวตากผ้าหลังบ้านพ่อแม่

เวลาที่เขาแวะมาคุยกับพ่อแม่ตอนกลางคืน

โดยเชื่อว่าผมคงเก็บความลับของเราไว้ได้

พอลเป็นเกย์ที่ไม่เคยเปิดเผยตัวเอง

และหวงเรื่องส่วนตัวอย่างยิ่ง

เขาชอบซักไซ้ชีวิตคนอื่นอย่างละเอียด

แต่พอถามเรื่องของตัวเอง

กลับตอบนิดเดียว

ไม่ว่าจะถูกแหย่กี่ครั้งก็ตาม

ทุกคืนเขาจะเดินคุยกับเด็กหอก่อนนอน