จุดเริ่มต้นที่ถูกเลี้ยงมาในโลกแคบ 14 (part 4, final)

จุดเริ่มต้นที่ถูกเลี้ยงมาในโลกแคบ (part 4, final)

แล้วค่อยแวะมาบ้านผมต่อ

อีกคนที่มีอิทธิพลกับชีวิตผมช่วงแรกคือมาร์ติน

ผู้จัดการโรงหนังอิสระเล็ก ๆ กลางเมือง

เขารับผมเข้าทำงานเป็นพนักงานโรงหนัง

ระหว่างที่ผมเรียนมหาวิทยาลัย

มาร์ตินเป็นเกย์แบบเปิดเผย

อายุสามสิบต้น ๆ เหมือนกัน

ย้ายมาจากครอบครัวชนชั้นแรงงานทางตอนเหนือของอังกฤษ

เขาสนิทกับเด็กโรงเรียนรัฐบาลเสียเป็นส่วนใหญ่

พวกนั้นจะรวมตัวกันที่แฟลตกลางเมือง

สูบกัญชา

แล้วพากันมาดูหนังเป็นฝูง

สำเนียงออสเตรเลียแบบเด็กโรงเรียนเอกชน

กับนิสัยเก็บตัวของผม

ทำให้ผมดูแปลกแยกจากกลุ่มนี้ไม่น้อย

มาร์ตินพูดเรื่องหนังอินดี้

เทศกาลภาพยนตร์

และศิลปะได้อย่างนุ่มนวลน่าฟัง

แต่ความสนใจหลักของเขา

ไม่ได้อยู่ตรงนั้น

และเขาก็ไม่คิดจะปิดบังด้วย

พอลกับมาร์ติน

มาจากคนละโลกโดยสิ้นเชิง

แต่สุดท้าย

ดูเหมือนจะได้ข้อสรุปเดียวกัน

"สวัสดี ไมเคิล"

ส่วนผู้หญิง

กลับถอยห่าง

พวกเธอดูออกว่าผมเป็นคนแบบไหน

หรืออย่างน้อยก็ดูออกมากกว่าเชอวอน

ซึ่งอาจไม่รู้จริง ๆ

หรืออาจเลือกที่จะไม่มอง

อีกอย่าง

ผมก็ยังเป็นเด็กหนุ่มผอมกะหร่อง

ขาดความมั่นใจ

ถ้าจะรับไปปั้นใหม่

คงเหนื่อยน่าดู

จุดเริ่มต้นที่ถูกเลี้ยงมาในโลกแคบ 13 (part 3)

จุดเริ่มต้นที่ถูกเลี้ยงมาในโลกแคบ (part 3)

ใส่เสื้อหนัง

ขับอัลฟา โรเมโอ สปอร์ต

บางทีก็ซิ่งแถวสนามบิน

แล้วชวนเด็กผู้ชายผู้โชคดีขึ้นไปนั่งด้วย

แต่เวลาไปทำงานในเมือง

กลับปั่นจักรยานเก่า ๆ

สมกับเป็นบาทหลวงประจำโบสถ์

ทั้งที่รู้ว่าผมคบกับเชอวอน

ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานของเขา

พอลก็ยังชวนผมไป "ลองนอน"

ที่ห้องเช่าของเขา

ห่างจากโรงเรียนพ่อไม่ถึงร้อยเมตร

ผมประหม่าเสียจน

ยังใส่กางเกงในเข้านอนใต้ผ้าห่ม

กางเกงในตัวเดียวกับที่พอลคงเคยเห็น

ปลิวไสวอยู่บนราวตากผ้าหลังบ้านพ่อแม่

เวลาที่เขาแวะมาคุยกับพ่อแม่ตอนกลางคืน

โดยเชื่อว่าผมคงเก็บความลับของเราไว้ได้

พอลเป็นเกย์ที่ไม่เคยเปิดเผยตัวเอง

และหวงเรื่องส่วนตัวอย่างยิ่ง

เขาชอบซักไซ้ชีวิตคนอื่นอย่างละเอียด

แต่พอถามเรื่องของตัวเอง

กลับตอบนิดเดียว

ไม่ว่าจะถูกแหย่กี่ครั้งก็ตาม

ทุกคืนเขาจะเดินคุยกับเด็กหอก่อนนอน

จุดเริ่มต้นที่ถูกเลี้ยงมาในโลกแคบ 12 (part 2)

จุดเริ่มต้นที่ถูกเลี้ยงมาในโลกแคบ (part 2)

ผมก็พลาดโอกาสได้ลองผิดลองถูกกับคนวัยเดียวกัน

พ่อแม่เคยพูดอย่างเหนื่อยใจว่า

"อยู่กันอย่างกับผัวเมียแก่ ๆ"

ตอนนั้นผมไม่ค่อยเข้าใจ

เดี๋ยวนี้เข้าใจดีแล้ว

ผู้ชายรุ่นราวคราวเดียวกับเชอวอน

ดูออกแทบจะทันทีว่าผมกำลังทำอะไรอยู่

พวกเขาเห็นว่าผมสนใจผู้ชาย

แต่ดันจับตัวเองไปติดอยู่ในชีวิตกับผู้หญิง

มากกว่าหนึ่งคนเห็นว่านั่นเป็นโอกาสที่น่าสนใจ

คนแรก ๆ คือพอล

บาทหลวงแองกลิกันที่พ่อจ้างมาเป็นอนุศาสนาจารย์ประจำโรงเรียน

เขาเสนอว่าจะช่วย "เปิดหูเปิดตา"

ให้ผมรู้จักโลกกว้าง

คงถือเป็นงานดูแลจิตวิญญาณอีกรูปแบบหนึ่ง

พอลเป็นคนประหลาดอย่างมีเสน่ห์

เนี้ยบทุกกระเบียดนิ้ว

เรียนที่อังกฤษหลายปีผ่านสิทธิ์จากบรรพบุรุษ

พูดฝรั่งเศสได้

เล่นออร์แกนเป็น

มีชั้นหนังสือวรรณกรรมคลาสสิก

กับเก้าอี้บีนแบ็กสุดเท่ไว้ล่อใจเด็กหอ

ซึ่งต่างก็คิดว่าหลวงพ่อคนนี้ "โคตรคูล"

อายุเพิ่งสามสิบต้นๆ

ผมหยิกแน่น