บ้านนี้มีแต่เรื่อง (9)
ฉันก็ไม่ฟังเหมือนกัน
เขาเลือกที่จะไม่ใส่รองเท้า เว้นแต่เขาจะรู้ว่ากำลังจะออกไปที่ร้านตรงหัวมุมซึ่งแม่ของเขาไปช่วยงาน
พอแม่บอกให้เตรียมตัว เขาจะไปหยิบรองเท้ามาใส่เอง
เขาแอบหยิบเครื่องดื่มจากห้องสมุดตรงหัวมุมตอนที่ไม่มีใครมอง และยังชอบเล่นกับหัวผมอย่างซุกซนด้วย
คนไทยไม่ชอบเรื่องนี้ เพราะถือว่าหัวเป็นส่วนที่สูงที่สุดของร่างกาย
“บอกเขาสิว่าอย่าเล่นหัวคุณ มันไม่ดี” Ann บอกผม
วันก่อนเธอเพิ่งดุ Hero ขณะที่เราเล่นกันอยู่บนโซฟา
อีกไม่กี่วินาทีต่อมา เขาไม่สนใจแม่ของตัวเองเลย ล็อกหัวผมไว้ระหว่างขา แล้วดึงผมเข้าไปหาท้องตัวเองเพื่อให้ผมเป่าพุงให้
พ่อแม่ของเขาคงต้องชินกับการถูก Hero ปัดคำสั่งทิ้งไปแล้ว
แล้วจะให้พวกเขาทำอะไรได้อีกล่ะ?
นี่แหละที่ผมเองก็ขัดขืนอำนาจเหมือนกัน
ถึง Ann, Tuk และคนอื่น ๆ จะคอยบอกให้ผมพูดกับเขาอย่างจริงจังเวลาที่เขาซน ผมก็แทบไม่ทำตาม
ผมใจอ่อนเกินไป และยังเรียนรู้วิธีเป็นพ่อแม่ที่ดีอยู่
ซึ่งเราต้องผสมทั้งการมีวินัย การกำหนดขอบเขต และเรื่องอื่น ๆ เข้ากับส่วนสนุก ๆ ที่เด็กต้องการ
ผมกำลังสร้างเด็กแสบตัวน้อยขึ้นมา แล้วปล่อยออกไปสร้างความเดือดร้อนให้โลกหรือเปล่า?
ผมกังวลว่า ถ้าวันหนึ่งผมถูกทิ้งให้อยู่กับเขาตามลำพัง ในวันที่ผมไม่สามารถรับมือได้อีกต่อไป จะเกิดอะไรขึ้น
ปกติถ้าผมเหนื่อย หรือมีธุระต้องไปที่อื่น ผมก็พาเขากลับบ้าน แล้วขอให้ Ann จับมือหรือกอดเขาไว้ ขณะที่ผมค่อย ๆ หลบออกจากประตู
เขาจะมองผมอย่างเศร้า ๆ แต่เข้าใจว่าผมต้องไป
เขาเป็นเด็กที่แข็งแกร่ง
ตลอดหลายเดือนมานี้ ผมยังไม่เคยเห็นเขาร้องไห้เลย
พ่อแม่ที่เลี้ยงลูกเต็มเวลามีวิธีแบ่งแรงตัวเองเพื่อให้ผ่านวันยาว ๆ และคืนยาว ๆ ไปได้
ส่วนผมมักจะทุ่มสุดตัวจนตัวเองหมดแรง
บางครั้งผมก็ขอบคุณพระเจ้าที่มีคนช่วยอยู่ใกล้ ๆ

No comments:
Post a Comment
เขียนเป็นไทยหรืออ้งกฤษก็ได้คับ Thai or English is fine...