Tired and emotional (part 2, final)

ในเมื่อผมเถียงไม่ออก ก็เลยต้องยอมถอยฉากออกมาสองสามก้าวให้พ้นจากเขตบ้าน

แฟนทอมของแม่ก็เอ่ยลาผมเบาๆ ก่อนจะปิดประตูล็อคกลอนทันทีเพื่อไม่ให้ผมเข้าไปป่วนได้อีก

พอผมย้อนนึกถึงดราม่าวันนั้น ผมยังจำประโยคสุดท้ายของแม่ก่อนที่ทุกอย่างจะจบลงได้แม่น

มันฟังดูน่าเวทนาและสะท้อนใจชะมัด

แกยืนอยู่กลางห้องพร้อมกับลูกคนเล็กและแฟนทอม

รวมเป็นสามคน แต่มันกลับดูเหมือนแกกำลังยืนอยู่อย่างเปล่าเปลี่ยวและว้าเหว่ที่สุดในโลก ไม่มีใครช่วยหรือ

เข้าใจแกได้เลยสักคน

“แม่อยากอยู่คนเดียว...”