Tough guy weighs in (Part 1, final)

แม่เล่าให้ฟังว่า ก่อนที่ธีร์จะยอมตกลงใจเข้ารับการบำบัด เต้ได้เรียกเขาไปคุย

และพูดจาแดกดันแบบไม่ไว้หน้าเลย เช่น "มึงทำเหี้ยอะไรอยู่ วัยขนาดนี้เมื่อไหร่จะช่วยแม่ได้บ้าง เอาแต่เสพยาอย่างเดียวจนกลายเป็นเด็กเบลอไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร 

คอยแต่จะขอตังค์อย่างเดียว มึงไม่สงสารแม่มึงบ้างเหรอไอ้สัตว์"
จริงๆ แล้วเต้น่าจะรู้จักอาการติดยาประเภทนี้เป็นอย่างดี รวมถึงรู้ระบบการรักษาของโรงพยาบาลธัญญารักษ์ด้วย เพราะตัวเขาเองก็เคยเข้ารับการบำบัดในฐานะผู้ป่วยนอกที่โรงพยาบาลแห่งนี้มาก่อน 

ในซอยสลัมแห่งนี้มีคนติดยาเยอะมาก และคนส่วนใหญ่ก็รู้จักชื่อเสียงของโรงพยาบาลแห่งนี้ดี การเสพยาเสพติดแทบจะกลายเป็นกิจวัตรประจำวันของชาวบ้านหลายคนในซอยไปแล้ว 

ในชุมชนแห่งนี้ ยาเสพติดไม่ได้เป็นปัญหาของคนใดคนหนึ่ง แต่ค่อยๆ ซึมผ่านจากรุ่นสู่รุ่น จากบ้านหนึ่งไปอีกบ้านหนึ่ง จนกลายเป็นเรื่องธรรมดาที่น่าเศร้า

แล้วก็แพร่กระจายขยายวงออกไปเรื่อยๆ มันเหมือนกับเชื้อโรคที่ลุกลามจากครอบครัวหนึ่งหรือกลุ่มหนึ่ง แล้วแผ่กว้างไปติดคนอื่นๆ ในชุมชนแออัดได้อย่างง่ายดาย 

ในขณะที่คนภายนอกอาจจะมองว่ายาเสพติดเป็นเรื่องบาปกรรมหรือเป็นสิ่งอันตรายที่จะเข้ามาทำลายชีวิตจนต้องพยายามหลีกเลี่ยงอย่างเด็ดขาด

เมื่อเห็นปัญหายาเสพติดฝังรากลึกอยู่ในชุมชนแบบนี้ จะโทษเด็กอย่างธีร์ฝ่ายเดียวก็คงไม่ยุติธรรมนัก เพราะพวกเขาก็แค่เลียนแบบพฤติกรรมของคนรุ่นก่อนที่ทำสืบต่อกันมาให้เห็นแค่นั้นเอง