Suicide watch (Part 1)

ผมย้อนนึกถึงวันที่เจอกันที่ซอยโต๊ะแปดครั้งแรก หลังจากแม่ไล่เค้าออกจากบ้านแบบตัดขาด
ผมเห็นน้องนั่งอยู่คนเดียวในสภาพมึนเมายาตอนมืดๆ
ตอนนั้นผมเพิ่งเลิกกินเหล้ากับเพื่อนข้างใน และกำลังเดินกลับบ้านพอดี
น้องแต่งตัวมอมแมมนั่งยิ้มกับตัวเองเหมือนเด็กเด๋อ
ผมเข้าไปทักทายธีร์แต่น้องคุยไม่รู้เรื่องเลย
จริงๆ แล้วผมรู้จักน้องตั้งแต่เค้ายังเรียนอยู่ อายุประมาณ 15 ปี แต่ไม่ได้สนิทกัน
พอเห็นเค้านั่งคนเดียวในสภาพนี้ ผมตกใจมาก เพราะไม่เคยรู้มาก่อนว่าเค้าเป็นเด็กเล่นยา
ตอนนั้นแสงไฟสลัวมาก แต่ผมยังมองออกว่า
น้องใส่กางเกงขาสั้นขาดลุ่ยหลายตัวทับกันเหมือนคนจรจัด
ฝูงยุงก็รุมกัดขาของเค้า แต่น้องก็นั่งเฉยๆ แบบไม่รู้สึกตัวเลย
เพื่อนๆ คงกลับบ้านกันหมดแล้ว และทิ้งน้องให้อยู่คนเดียวแบบไม่แยแส
ตอนนั้นผมยังไม่รู้ว่าน้องกำลังมีปัญหากับทางบ้าน
พอผมถามถึงแม่ (ซึ่งต้องถามอยู่หลายครั้ง) น้องก็บอกว่า ‘ไมเคิลรู้ป่าวผมย้ายไปอยู่ที่บ้านวุฒิแล้ว’
บังเอิญว่าผมเพิ่งเริ่มรู้จักคบหากับวุฒิเมื่อไม่กี่วันก่อน แต่ยังไม่ได้เจอน้องที่นั่น
ผมเลยไม่รู้เรื่องเลย