Suicide watch  (Part 2, final)

หลังจากนั้นพวกเราต้องรออีก 2-3 วัน ถึงได้เจอน้องที่บ้านวุฒิพอดี
แล้ววุฒิก็เล่าให้ฟังว่าเค้ากำลังช่วยพาน้องประคองชีวิตอยู่ เพราะน้องมีปัญหากับแม่และไม่มีที่นอนเป็นหลักแหล่ง
แต่ตอนที่ผมเจอน้องนั่งตรงไฟสลัวทางหน้าตรอกคืนนั้น ตอนแรกผมตกใจมาก คิดเอาเองว่าเค้ากำลังจะคิดสั้น
'อย่าคิดมากนะธีร์ อย่าทำร้ายตัวเองสิ เดี๋ยวทุกอย่างมันจะดีขึ้นเอง' ผมขอร้องเค้า
น้องยังเมายาอยู่เลยฟังผมไม่รู้เรื่อง ทำได้แค่ตอบว่า ‘เออๆ ออๆ’ ไปงั้น
ผมคุกเข่านั่งยองๆ คุยกับน้องอยู่ตั้ง 10 นาที แต่ก็ไม่ได้ผลอะไรเลย
พอดีมีสาวสองคนที่น้องรู้จักเดินมา พวกเธอคือกำลังจะเข้าตรอกกลับบ้านพอดีแต่ผมเรียกให้มาช่วยคุยกับน้องก่อน
พวกเธอคุยกับน้องรู้เรื่อง แกถามเจ้าตัวเกี่ยวกับแม่นิดนึงแล้วก็หันมาบอกผมว่า
'ไม่ต้องกังวลหรอกไมเคิล เค้าเป็นอย่างนี้อยู่แล้ว ชอบเล่นยาจนเมาเฉยๆ เค้าไม่ทำร้ายตัวเองหรอก'
พูดจบสาวสวยสองคนนั้นก็เดินเข้าตรอกไปเพราะมันดึกมากแล้ว
ผมโล่งใจที่ได้ยินแบบนี้ แต่ก็ไม่ได้ชักช้า รีบบอกลาน้องแล้วก็เดินกลับบ้านตัวเองเลย
โดยทิ้งให้น้องนั่งเงียบๆ อยู่ในสภาพเมายาแบบเดิมตรงนั้น