Dissolving into tears again (part 2)

มันทำให้ผมรู้สึกเศร้าไปกับเขาด้วย ธีร์ดูมีความกลัว คิดถึงบ้าน ดูอ่อนแอ และไม่ค่อยยอมพูดจากับใคร พอเห็นเขานั่งเงียบๆ และดูเปราะบางเหมือนเด็ก ผมก็เริ่มเก็บอารมณ์ของตัวเองไม่อยู่แล้ว

"เรื่องยาเสพติดน่ะ ผมจะไม่ไปสั่งหรือไปห้ามไม่ให้ธีร์ทำอะไรหรอกนะ ผมแค่ อยากให้แกกลับมาแข็งแรงดีก็พอ" ผมพูดไปพร้อมกับร้องไห้ออกมา

"ผมบอกแกตั้งแต่วันแรกแล้วว่าผมขอแค่สามข้อเท่านั้นนะลูก อยากให้แกมีความสุข ปลอดภัย และแข็งแรง"

ธีร์ไม่ได้มีท่าทีสะเทือนใจหรือซาบซึ้งอะไรเท่าไหร่นักหรอกเขากลับมองหน้าผมเหมือนอยากจะหัวเราะใส่เสียด้วยซ้ำ

แต่พอผมเห็นว่าเขายังคงทำท่าทางทะเล้นและขี้เล่นเหมือนเมื่อก่อนได้อยู่ แม้ว่าจะต้องมาอยู่ในสถานที่แปลกๆ แบบนี้ และต้องนั่งฟังแม่พูดจาไม่ค่อยเข้าหูอยู่ข้างๆ ก็ตาม

ผมรู้สึกโล่งใจขึ้น เพราะนี่แหละคือตัวตนของธีร์คนเดิมที่เราเคยรู้จัก ตัวตนและสปิริตเดิมๆ ของเขาเริ่มฟื้นกลับมาให้เห็นอีกครั้ง ส่วนในใจของเขาตอนนั้นคงกำลังคิดว่า "บ้าหรือเปล่าเนี่ย"