ด่านตรวจ (Checkpoint stop)

เมื่อคืน ตำรวจที่ตั้งด่านอยู่เรียกแท็กซี่ของผมให้หยุด ขณะที่ผมกำลังเดินทางไปหาร้านของ Mum ที่ปิ่นเกล้า

ในช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา เมื่อการชุมนุมประท้วงต่อต้านรัฐบาลที่มาจากรัฐประหารเริ่มทวีความเข้มข้นขึ้น ตำรวจก็กลับมาตั้งด่านตรวจรถยนต์ที่ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาอีกครั้ง แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ด่านตรวจแห่งเดียวในกรุงเทพฯ ผมเจอด่านอีกแห่งหนึ่งเป็นประจำระหว่างเดินทางกลับจากที่ทำงาน

ครั้งสุดท้ายที่มีเจ้าหน้าที่จำนวนมากประจำอยู่ที่ด่านริมแม่น้ำใกล้ร้านของ Mum คือช่วงหลายสัปดาห์หลังรัฐประหาร ตอนนั้นเป็นตำรวจทหารที่ประจำการอยู่ พวกเขานำรถฮัมวี่และรถถังออกมาแสดงแสนยานุภาพทางทหารกันอย่างเต็มที่

ต่อมา เมื่อรัฐบาลเริ่มทำงานและบรรยากาศทางการเมืองเริ่มมีเสถียรภาพขึ้นเล็กน้อย รถถังก็หายไป และในที่สุดด่านตรวจต่าง ๆ ก็หายไปด้วย

แต่ตอนนี้ด่านตรวจกลับมาอีกครั้ง แม้รถหุ้มเกราะของทหารจะยังไม่กลับมาก็ตาม และเมื่อคืนเป็นครั้งแรกที่แท็กซี่ของผมถูกเรียกให้จอดเพื่อตรวจค้น

ตำรวจที่ยืนอยู่ด้านนอกส่องไฟฉายเข้ามาในรถ ก่อนจะเหลือบไปเห็นกระเป๋าสีดำทรงสี่เหลี่ยมใบใหญ่ที่ผมวางอยู่บนตัก

เขากวักมือเรียกให้คนขับลดกระจกลง แล้วชี้ไปที่กระเป๋าสีดำใบนั้น ซึ่งคงดูน่าสงสัยพอสมควร สิ่งของที่อยู่ข้างในมีขนาดพอดีกับกระเป๋าเป๊ะ เมื่อวางอยู่บนตักผม จึงดูคล้ายกล่องสีดำทึบขนาดค่อนข้างใหญ่

“นั่นอะไร!” เขาอุทานด้วยความประหลาดใจ

“ดิก” ผมตอบ

“อะไรนะ?”

มันคือพจนานุกรมไทย-อังกฤษขนาดค่อนข้างใหญ่ ซึ่งผมพกติดตัวไปที่ร้านของ Mum ทุกครั้งที่แวะไป ผมใส่มันไว้ในถุงผ้าสีดำ มันใหญ่กว่าพจนานุกรมทั่วไป และที่จริงก็อาจมีขนาดพอเหมาะกับ...ใช่แล้ว สิ่งของประเภทหนึ่งที่คุณกำลังนึกถึงอยู่ก็ได้

“อยากดูไหมครับ?” ผมถามพลางหยิบมันออกมาจากถุง

ผมยกพจนานุกรมขึ้นให้เขาดู เขาอ่านข้อความบนปก แล้วโบกมือให้รถเราไปต่อ