นักดับเพลิงหนุ่มเปลือยอก (Bare-chested fire-fighter)

เมื่อคืนผมแวะไปหา Gor นักดับเพลิงหนุ่ม เขาอยู่กับเพื่อนกลุ่มใหญ่ พอเห็นผม ทุกคนก็เริ่มเรียกผมว่า “พ่อ” ทันที เพราะจะมีคำอธิบายอื่นอะไรได้อีกสำหรับความสัมพันธ์ของเราสองคน?

เพื่อน ๆ ของเขาคงอยากคิดว่า Gor ยังเป็นผู้ชายแท้ ๆ อยู่ แม้ว่าเขาจะต้องการเงินก็ตาม

Gor สวมกางเกงยีนส์กับกางเกงบ็อกเซอร์ และเปลือยอกเหมือนเช่นเคย ผมของเขาหนาและยาวขึ้นจนเริ่มปรกดวงตา ผมอยากให้เขาไปตัดผมเสียบ้าง แต่เขาชอบไว้ทรงนี้

เขาชอบเป็นพิเศษกับปอยผมบาง ๆ ที่ปล่อยให้ยาวลงมาข้างแก้ม หากผมพยายามใช้นิ้วเสยปอยผมเหล่านั้นทัดหู เขาจะไม่ยอม เพราะบอกว่ามันดูไม่เท่ ผมจึงทำได้แค่ลูบไล้เส้นผมหนานุ่มของเขาแทน

ผมถามว่าเขากินอะไรมาหรือยัง ครั้งก่อนที่เราเจอกัน ผมโชคดี เพราะเขาตอบว่ากินแล้ว แต่เมื่อคืนโชคไม่เข้าข้าง คำตอบคือ “ยังไม่ได้กิน”

เขาเสนอให้เราไปคุยกันตามลำพัง ห่างจากสายตาสอดรู้สอดเห็นของเพื่อน ๆ เราจึงเดินไปยังมุมเงียบ ๆ ของลานข้างสถานีดับเพลิง

“คุณทำงานที่นี่ได้ยังไง ในเมื่อไม่ได้รับเงินเดือนเลย?” ผมถาม

ครั้งก่อน เพื่อนทหารคนหนึ่งยืนยันกับผมแล้วว่า พวกเขาไม่ได้รับค่าจ้างในการทำงาน เพื่อนทหารคนนั้นคอยช่วยเหลือเมื่อไฟฟ้าหรือน้ำประปาถูกตัด แต่เขาให้เงินสดพวกเขาได้ไม่มากนัก เพราะตัวเขาเองก็ได้เงินเดือนเพียง 4,000 บาทต่อเดือน

“ผมต้องรอให้โตกว่านี้ก่อน ถึงจะหางานทำได้” Gor อายุแค่ 15 ปี และคิดว่าต้องรออีกสองปีกว่าจะมีโอกาสได้งาน

พ่อแม่ของเขาอยู่ที่เชียงใหม่ แต่เขายังมีบ้านอีกหลังที่สามารถไปนอนพักได้ในนครปฐม

“ผมอยากกลับบ้าน แต่ต้องใช้เงิน 200 บาท ผมยืมเพื่อน ๆ ได้ 100 บาท”

ผมให้เขาอีก 100 บาทที่เหลือ และให้อีก 100 บาทไว้ซื้ออาหารด้วย ผมกำลังจะถามว่าใครเป็นเจ้าของบ้านที่นครปฐม อาจเป็นญาติสักคนหรือเปล่า แต่เราก็ถูกขัดจังหวะเสียก่อน

มีคนแจ้งให้เด็ก ๆ รู้ว่ามี “เหตุฉุกเฉิน” พวกเขากระโดดขึ้นรถตู้ (ไม่ใช่รถดับเพลิงอย่างที่น่าประหลาดใจ) แล้วเปิดไฟสัญญาณสีน้ำเงินบนหลังคา โชคดีที่รถตู้ไม่มีไซเรน หรือถ้ามีก็คงไม่ได้เปิดใช้

Gor ไม่มีเวลามายืนคุยต่อ เขายังเปลือยอกอยู่ขณะกระโดดขึ้นรถตู้ แล้วรถก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว