เจ้าหน้าที่ตรวจอาหาร (Food inspectors)

คนไทยช่างสังเกตกันจริง ๆ วันนี้ผมไปตลาดเพื่อซื้ออาหารกลางวัน รวมถึงของสองสามอย่างที่มะยู แฟนของผม ฝากซื้อด้วย

ระหว่างทางกลับ ผมเจอเพื่อนหลายคนของมะยูจากคอนโด รวมทั้งผู้หญิงคนหนึ่งชื่อใหม่ ซึ่งรู้ว่าเขาป่วยอยู่

ใหม่ถามว่าผมซื้ออะไรมาบ้าง ผมจึงให้เธอดู

“ใครกินนมเปรี้ยวกับข้าวต้มเหรอ?” เธอถามทันที

“มะยู”

“เขาป่วยหนักขนาดนั้นเลยเหรอ?” เธอถาม เพื่อน ๆ ของเธอมองผม รอฟังคำตอบ

ผมควรเก็บเรื่องที่มะยูได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งไว้เป็นความลับ จึงพูดอะไรมากไม่ได้ ตอนที่มะยูยังอยู่โรงพยาบาล ผมส่งข้อความไปหาใหม่ บอกว่าเขาไม่สบาย เพราะคิดว่าเพื่อน ๆ ของเขาควรได้รับรู้ แต่หลังจากนั้นมะยูก็สั่งให้ผมปิดปากเงียบ

“คุณควรถามมะยูเองนะ แต่เท่าที่ผมเห็น เขาก็ดูสบายดี” ผมตอบ

ที่จริงน้ำหนักของมะยูเพิ่มขึ้นด้วยซ้ำ จาก 45 กิโลกรัมก่อนเข้าโรงพยาบาล เป็น 52 กิโลกรัมในตอนนี้

ด้วยฤทธิ์ยา เขากินจุอย่างกับอดอยากมานาน แต่ก็ยังชอบอาหารที่คนไทยมักสั่งมากินเป็นอาหารปลอบใจเวลาป่วย นมเปรี้ยวช่วยบรรเทาอาการปวดท้อง ส่วนข้าวต้มเป็นอาหารปลอบใจสารพัดประโยชน์ กินง่ายเวลาป่วยเพราะรสชาติไม่จัด

ผมคงต้องระวังตัวให้มากกว่านี้แถวนี้ แม้แต่สิ่งที่คุณกิน ก็อาจกลายเป็นเรื่องที่คนทั้งชุมชนรู้กันได้เสียแล้ว