ภารกิจขนมปังปิ้งราดน้ำผึ้ง

เมื่อคืนผมส่งมายู แฟนของผม เข้าไปในตลาดเพื่อสืบข่าว พ่อค้าขายนมร้อนกับขนมปังปิ้งเพิ่งเปิดร้านตรงหัวมุมถนน ลูกชายของเขาหน้าตาหล่อมาก ผมจึงอยากให้มายูเข้าไปส่องดูใกล้ ๆ

ร้านนี้ขายก๋วยเตี๋ยวเป็นหลัก แต่พอถึงช่วงหัวค่ำก็มีเมนูพิเศษเพิ่มมาอีกอย่าง คือ นมร้อนกับขนมปังปิ้งราดน้ำผึ้ง สำหรับคนไทยที่อยากหาอะไรร้อน ๆ สบายท้องกินก่อนเข้านอน

ขนมปังปิ้งทาเนยชุ่ม ๆ ราดน้ำผึ้งขายดียิ่งกว่าก๋วยเตี๋ยวเสียอีก ส่วนก๋วยเตี๋ยวจะเสิร์ฟตามโต๊ะเล็ก ๆ ภายในร้านหัวมุมที่คับแคบ พอเริ่มขายนมกับขนมปัง ผู้คนก็แห่กันมาสั่งเป็นโหล ๆ

บางคนขี่มอเตอร์ไซค์มาจอด สั่งอาหารแล้วรอรับ ขณะที่บางคนมายืนรวมกลุ่มกันอยู่รอบร้าน ลูกค้าหลายคนสวมชุดนอนมาแล้วด้วย ดูน่ารักดีเหมือนกัน

พอคนเริ่มแน่น ก็แทบเบียดตัวผ่านไปไม่ได้ แต่ความคึกคักวุ่นวายแบบนี้ก็ดูเพลินเสมอ ไม่ว่าพนักงานทาขนมปังจะหล่อหรือไม่ก็ตาม

ลูกค้านมร้อนกับขนมปังปิ้งต้องแย่งพื้นที่กับลูกค้าก๋วยเตี๋ยวที่นั่งกินอยู่ในร้านส่วนหลัก

ในกลุ่มนั้นมีนักศึกษามหาวิทยาลัยที่เพิ่งกลับจากเรียน หลายคนขึ้นรถเมล์มา กินก๋วยเตี๋ยวด้วยกันก่อนต่อรถซูซูกิ ซึ่งเป็นรถโดยสารเปิดโล่งด้านข้าง เพื่อเดินทางช่วงสุดท้ายกลับบ้าน

ผมสังเกตเห็นหนุ่มขายขนมปังคนนี้เมื่อวันจันทร์ที่แล้ว

หน้าที่ของเขาคือทาเนยบนขนมปัง เขาสวมถุงมือและทาอย่างพิถีพิถัน จนทำให้ผมสงสัยว่าเขาเป็นเกย์

ผู้ชายส่วนใหญ่คงปาดเนยลงไปแบบลวก ๆ แต่คนนี้ทาให้ทั่วอย่างระมัดระวัง ราวกับกำลังลงสี

สัปดาห์ก่อนเขารวบผมเป็นมวยขึ้นไปบนหัว แต่เมื่อคืนตอนผมตั้งใจแวะไปดูเขาโดยเฉพาะ เขาเซ็ตผมตั้งเป็นหนาม

เขามีหน้าตาแบบคนจีน ผิวขาวเนียน แขนเรียว ใบหน้ารูปไข่ จุดที่น่ารักที่สุดน่าจะเป็นริมฝีปาก ซึ่งจะจู๋ขึ้นเวลาพูด

สัปดาห์ก่อนผมจ้องเขาอยู่นานมาก แต่เขาก็ดูเหมือนไม่ได้รำคาญ บางทีอาจยุ่งเกินกว่าจะสังเกตเห็น

ไม่ว่าอย่างไร ฝูงชนก็เป็นฉากกำบังชั้นดีให้เราทั้งคู่ หากเขาชอบที่ผมแอบมอง เขาก็ไม่ต้องอายที่คนอื่นจะเห็น และผมเองก็อาจจ้องเขาอยู่ได้โดยที่เขาไม่ทันสังเกต

ผมยืนดูเขาได้ถึงห้านาที โดยอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตร

ถ้าเขารู้สึกประหม่า เขาก็ไม่ได้แสดงออกมาให้เห็นเลย พ่อแม่ของเขาซึ่งเป็นเจ้าของร้านยังยืนใกล้เขามากกว่าผมเสียอีก

หลังจากจ้องดูเขาอีกครั้งอยู่นานเมื่อคืน ผมก็ยังไม่แน่ใจว่าเขาเป็นเกย์หรือเปล่า

“ผมเห็นหนุ่มหล่อคนหนึ่งอยู่ข้างล่าง ลองบอกหน่อยสิว่าคุณคิดยังไง” ผมบอกมายู

เขาก็ยอมลงไปสั่งอาหารให้ แล้วกลับมาพร้อมคำตัดสินว่า

“ไม่มีอะไรพิเศษ ผมดูใกล้ ๆ แล้ว เขาเป็นลูกเจ้าของร้าน และเขาไม่ใช่เกย์”

เห็นได้ชัดว่าผมกับมายูมีรสนิยมเรื่องผู้ชายต่างกัน ผมไม่รู้ว่าเขาชอบแบบไหน แต่หนุ่มขนมปังคนนี้จะทาเนยบนขนมปังให้ผมเมื่อไรก็ได้ตามใจชอบ