Tuesday, 17 March 2026

แกะรอย โอลิเวอร์

แกะรอย โอลิเวอร์

เรื่องเต่าตัวน้อยที่ผูกพันข้ามกาลเวลา

1 เสียงต้อนรับอันอึกทึก (Noisy welcome)
2. ก้าวสู่ทำเนียบสื่อแถวหน้า (Joining the elite)
3. "ยินดีต้อนรับสู่ขุมนรก" ('Welcome to Hell')
4. ความเมตตาครั้งสุดท้าย (Acts of mercy)
5. ลิ้มรสความดัง (Taste of fame)
6 เรียกเราว่า "ไอ้สายทุบ" ก็แล้วกัน (Just call us Basher)
7. รุ่นใหญ่ประจำทำเนียบ  (Seniority counts)
8. วาจาเชือดเฉือน (Cuts like a knife)
9. ใครได้คุยกับใคร  (Hierarchy of access)
10.  นับถือผู้ใหญ่ (Looking up to elders)
11. ตำนานเต่าชรา (An old tortoise tale)
12. อัปเดต (Update)
13. อัปเดต 2 (Update 2)

แกะรอย โอลิเวอร์
เรื่องเต่าตัวน้อยที่ผูกพันข้ามกาลเวลา
See here →

Thursday, 28 August 2025

25 years on...

25 years on...

จากดินแดนกีวีไปสู่ดินแดนแห่งรอยยิ้ม


Love at first blush: ผม และ Mr B เกือบ 25 ปีที่แล้ว

ผมเคยเป็นนักข่าวที่ Christchurch ในประเทศนิวซีแลนด์มามากว่า 10 ปี เมื่อผมลาออกในปี 2000 ผมเพิ่งสิ้นสุดความสัมพันธ์แบบคู่รักที่ยาวนานกับผู้หญิงที่มีอายุมากกว่าผม 15 ปี และต้องการลองใช้ชีวิตเหมือนผู้ชายอายุ 35 ปีที่ปกติบ้าง

ผมตัดสินใจจะหางานทำในประเทศที่ผมเกิดคือออสเตรเลีย อย่างไรก็ตาม เพื่อนหนุ่มที่ทำงานใน Christchurch ชวนผมไปเที่ยวที่ประเทศไทยซะก่อน ดังนั้นเราจึงออกเดินทางไปประเทศไทยด้วยกัน

ผมสนุกมากจนได้มาสมัครงานที่สื่อท้องถิ่นในกรุงเทพฯ ก่อนที่ผมจะบินกลับ

ผมบินไปบริสเบน Brisbane ออสเตรเลียตามแผน แต่ไม่พบโอกาสการจ้างงานที่นั่น นี่เป็นยุคที่มืดมนต์สำหรับอินเทอร์เน็ตที่ยังอยู่ในช่วงด้อยพัฒนา นายจ้างที่ไม่รู้ดีก็บอกผมตรงๆ ว่าผมจบการศึกษาในที่ที่ผิด พวกเขายังยินดีที่จะรับเด็กจากวิทยาลัยเทคนิคระดับท้องถิ่นมากกว่าคนที่เรียนจบมหาวิทยาลัยในนิวซีแลนด์ (อย่างผม) ที่พวกเขาไม่รู้จัก

เมื่อเผชิญกับอุปสรรคนี้ ผมโชคดีเมื่อหนังสือพิมพ์ในกรุงเทพฯ ที่ผมสมัครงานไปได้ตอบรับกลับมาบอกว่าพวกเขาจะจ้างผม ดังนั้นผมจึงเดินทางกลับไปกรุงเทพฯ ในเดือนสิงหาคม ปี 2000 (ครั้งนี้ผมบินมาคนเดียว เพื่อนคนที่เคยมาเที่ยวด้วยกันกับผมเค้าได้เดินทางไปอังกฤษเพื่อหางานทำเป็นทนายความ) ผมเริ่มทำงานประมาณสองอาทิตย์ต่อมา

แอดมินที่บริษัทผมจองที่พักให้ ที่ YWCA ในเขตสาทรไว้ก่อน นั้นเป็นโชคชะตา เพราะที่ YWCA นั้น  ผมได้พบกับชายหนุ่มที่รู้จักกันในบล็อกนี้ว่า Mr B ซึ่งผมจะคบกันเป็นแฟนในที่สุด

เขาอายุ 20 ปีกว่าๆ และมาเยือนกรุงเทพฯ เป็นครั้งแรกจากจังหวัดชลบุรีที่เป็นบ้านเกิดของเขา ซึ่งอยู่ห่างจากกรุงเทพฯ ประมาณสองชั่วโมง

เขาทำงานที่ร้านกาแฟชั้นล่างของ YWCA ซึ่งผมมักจะมากินข้าวกลางวันที่นี่
เจ้านายของเขาที่พูดภาษาอังกฤษได้คล่องแนะนำให้เราได้รู้จักกันและเกิดการจับคู่กัน

Mr B ซึ่งในขณะนั้นไม่มีที่นอนถาวรของตัวเองและพักอยู่ชั่วคราวกับเจ้านายของเขา และ Mr B ก็ได้ย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันกับผมที่ในห้องเล็กๆ ของ YWCA เพื่อเป็นเพื่อนและช่วยผมสั่งอาหารเป็นภาษาไทย

สองอาทิตย์ต่อมา หลังจากตัดสินใจที่จะอยู่ด้วยกันต่อและต้องการหาที่อยู่ของเราเอง เราจึงออกจากที่นั่นไปเช่าคอนโดที่ตลาดพลู ซึ่งเพื่อนๆ ของ Mr B จากชลบุรีได้เช่าห้องที่นี้อยู่ก่อนหน้านี้แล้ว

เราได้ใช้เวลาอยู่ที่คอนโดนี้ถึงเกือบเก้าปี ก่อนที่เราจะย้ายเข้ามาอยู่ในใจกลางเมือง กทม ในเดือนกุมภาปี 2009 ที่คอนโดแถว Yannawa ซึ่งเรายังคงอาศัยอยู่ที่นี่จนถึงทุกวันนี้
งานตกแต่งบ้านที่แฟนเก็บสะสมไว้

'Toy art'
คู่รักของผม ซึ่งในบล็อกนี้เรียกว่า มิสเตอร์บี เขาดูแลผมที่บ้านและหารายได้เสริมด้วยการค้าขายของตกแต่งบ้าน (และเมื่อไม่นานมานี้ ตุ๊กตา Art Toy อีก)

มิสเตอร์บี ซื้อของผ่านการประมูลจากเวปญี่ปุ่น และนำเข้าสินค้านั้นผ่านนายหน้าให้ส่งมายังประเทศไทย และมาทำการขายต่อในกลุ่มเฟซบุ๊ก ซึ่งตอนนี้เขามีกลุ่มลูกค้าประจำอยู่บ้างนิดหน่อย 

นอกนั้นเค้ายังได้ลงคอร์สเรียนฝึกทำขนมญี่ปุ่นอีก เพื่อเอาไว้ทำขนมขายด้วยตัวเองอีกในอนาคต ที่จว.ชลบุรี เราวางแผนจะสร้างบ้านด้วยกันที่ จว.ชลบุรี ตอนสิ้นปีนี้ หลังจากที่ผมถึงเวลาเกษียณอายุงาน 

เนื่องจากประเทศไทยได้อนุมัติกฎหมายสมรสเท่าเทียมให้บุคคลเพศเดียวกันแต่งงานจดทะเบียนสมรสกันได้ โดยประเทศไทยได้กลายเป็นประเทศที่สามในเอเชียที่รับรองการแต่งงานของเพศเดียวกันอย่างเป็นทางการ 

เราตั้งเป้าว่าจะแต่งงานตามกฎหมายนั้น เหมือนกับที่หลายๆคู่ได้ทำก่อนหน้าเรา โดยหวังว่าจะตรงกับวันครบรอบ 25 ปีของความสัมพันธ์เราในปีนี้ - มีนาคม 2025

Friday, 28 March 2025

Pushing the boundaries 3 (final)

Pushing the boundaries 3 (final)
Another shot of Living Springs

Sleeping quarters

เราตื่นขึ้นมาพร้อมเสียงกลองอันน่าคลั่ง คล้ายเสียงปลุกตอนเช้าของลูกเสือ

ห้องอาบน้ำแบบคอกมีเรื่องน่าสะพรึงกลัวที่ไม่อาจเอ่ยถึงได้: เส้นผมสีดำติดอยู่ในสบู่; ผู้ชายเป่าจมูกเสียงดังเหมือนสัตว์ ผู้ชายกลับมีความมิดชิดอย่างน่าประหลาด: แถวหนึ่งก่อตัวขึ้นนอกห้องอาบน้ำ ทุกห้องล็อกแน่นหนา

ต่อมา เรานำสัญลักษณ์ของสิ่งที่หมายถึงการเป็นผู้ชายมาแสดง ผมเลือกเชกสเปียร์: มีเรื่องแบบ Boy's Own อยู่เยอะ ผมบอก และมีภาษาที่งดงามรวมอยู่ด้วย

แทบไม่มีใครเหลียวมอง ผู้ชายคนหนึ่งซึ่งทำงานก่อสร้าง นำปืนยิงตะปูขนาดมหึมามา สำหรับเขา มันหมายถึงอำนาจและความแข็งแกร่ง และอะไรบางอย่างเกี่ยวกับความอุดมสมบูรณ์

ต่อมาบทสนทนาเปลี่ยนไปเป็นเรื่องเซ็กซ์ น่าสนใจที่เรื่องรสนิยมทางเพศแทบไม่ถูกพูดถึง การพูดคุยส่วนใหญ่เป็นเรื่องสมรรถภาพ และเรื่องว่าเราควรคำนึงถึงอีกฝ่ายมากเพียงใด (สาร: จงคิดถึงตัวเอง ไม่ใช่แค่คู่ของคุณ)

บ่ายวันนั้น กลุ่มถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม เพื่อเข้าร่วมเวิร์กช็อปการเกิดใหม่ และการฝึกจัดการกับความโกรธ

สำหรับอย่างหลัง มีสามเทคนิคให้เลือก เราสามารถคุกเข่าลงแล้วทุบที่นอน; พุ่งเข้าใส่ที่นอนที่คว่ำอยู่; หรือนอนหงายแล้วอาละวาด

ผมลองอย่างแรกและอย่างที่สอง ผมโจมตีด้วยความกระตือรือร้น แต่พูดน้อย คนที่ยืนดูคิดว่า เป็นคนเงียบ ๆ คนหนึ่ง . . . เห็นได้ชัดว่าถูกกดเอาไว้มากเกินไป

เพื่อนร่วมกลุ่มคนหนึ่งของผมผจญภัยมากกว่ามาก เขาลองครบทั้งสามเทคนิค ในการแสดงความก้าวร้าวอย่างน่าตื่นตาตื่นใจ ซึ่งดำเนินไปนานถึงครึ่งชั่วโมง

เมื่อจบลง ชายคนนั้นหมดแรงทางกาย เหงื่อออก และมือมีเลือดออก

ห้องข้าง ๆ มีใครบางคนกำลังย้อนกลับไปหาความทรงจำอันเจ็บปวดจากวัยเด็ก ด้วยเสียงสะอื้นลึก ๆ และตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

ทั้งสองคนกำลังพยายามกำจัดปีศาจออกจากตัวเอง และอาจต้องการผู้ชมเพื่อทำสิ่งนั้น

มันสร้างแรงบันดาลใจ หรือเป็นเพียงเรื่องน่าอับอาย?

เมื่อตัวเรากระสับกระส่ายอยู่กลางแสงแดดของวันใหม่ มันง่ายที่จะปัดพฤติกรรมเหล่านี้ทิ้งว่าเป็นเรื่องฟุ่มเฟือย เอาแต่ใจตัวเอง

แต่ลึก ๆ แล้ว ผมรู้ว่าผมได้เห็นบางสิ่งที่สะเทือนใจ: สิ่งน่ากลัวที่ซ่อนอยู่ภายใน และความยาวนานอย่างกล้าหาญที่คนบางคนยอมไปให้ถึงเพื่อขับไล่มันออกมา

ถึงอย่างนั้น พวกเราส่วนใหญ่ก็ยังเข่าอ่อน

ความเป็นชายที่เราเพิ่งค้นพบกำลังโผล่ออกมา เหมือนผีเสื้อออกจากดักแด้

ในฐานะผู้ชายแนว New Age เรามีความอ่อนไหวเกี่ยวกับความเป็นชายอันบอบบางของเรา

อารมณ์ขันช่วยคลายความตึงเครียด การฝึกครั้งนี้ทำให้ชายคนหนึ่งปวดหัว ชายที่ประกาศตัวว่าเป็นเกย์และเป็นตัวตลกประจำกลุ่มพูดขึ้นว่า:

“แต่ผมยังไม่ได้ขอคุณเลยนะ!”

สิ่งที่เรียกว่าการสร้างสายสัมพันธ์และการแบ่งปันนี้อาจเปลี่ยนชีวิตได้มากถึงขนาดนั้น ก่อนจากกัน ผู้ชายจึงได้รับคำเตือนว่าอย่าเพิ่งตัดสินใจเรื่องใหญ่ ๆ เป็นเวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือน

ในการพบกันอีกครั้งในวันพุธ ผู้ชายบอกว่าพวกเขามีช่วงเวลาที่ยากลำบากในการพยายามประคองรถให้อยู่บนถนน

บางคนมีปัญหาในการเข้ากับครอบครัวและเพื่อน ๆ

ส่วนใหญ่เสียสมาธิ ปวดหัว และงุนงง

ตามเคย มีช่วงเวลาที่การฝึกอย่างจริงจังไหลเลยเข้าไปสู่ความตลกโปกฮา

บางคนบอกว่าพวกเขาสังเกตเห็นว่าน้ำเสียงของตัวเองมีความกังวานมากขึ้น และแน่นอนว่า ดูเหมือนพวกเขาจะพูดด้วยเสียงที่ทุ้มลึกและกังวานขึ้นจริง ๆ (ทิมเบอร์รรรร!)

คนหนึ่งบอกว่าเขารู้สึกตัวมากขึ้นว่าภรรยาของตัวเองมีกลิ่นอย่างไร และกลิ่นต่าง ๆ ที่ลอยอยู่รอบตัวผู้ชาย

พระเจ้าช่วยเราด้วย

ส่วนผม ผู้ชายคนหนึ่งบอกว่าเขายังสงสัยอยู่เลยว่าจะเจาะกำแพงอิฐของผมเข้าไปได้อย่างไร

อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่เห็นตรงกันว่าผมผ่อนคลายขึ้น

หลังจากยืดตัวเองอย่างน่าชื่นชมมาตลอดสุดสัปดาห์ ผมก็รุกคืบต่อไปในการเอาชนะความขี้อาย ด้วยการออกไปเต้นรำเป็นครั้งแรก