New adventures 77

New adventures 

YWCA Sathon

จากนั้นฉากก็เปลี่ยนกลับมากรุงเทพฯ

ก่อนที่ผมจะมาถึง บริษัทที่จ้างผมเป็นนักข่าวจองห้องพักไว้ให้ที่ YWCA ย่านสาทร

ภายในสองสัปดาห์ ผมก็ต้องเริ่มหาห้องเช่าของตัวเอง

ช่วงสองสามสัปดาห์แรกผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับทุกอย่างเกิดขึ้นพร้อมกัน

ผมได้รู้จักคนไทยมากมาย พวกเขาดูยินดีที่จะต้อนรับฝรั่งอย่างผม ราวกับว่าคนต่างชาติยังเป็นของแปลกใหม่อยู่บ้างในเวลานั้น

ทุกอย่างใหม่หมด

กรุงเทพฯ ทำให้ชีวิตผมเปลี่ยนเส้นทางแทบจะทันที เหมือนจรวดที่กำลังทะยานขึ้น

ผมกวาดเก็บประสบการณ์ทุกอย่างที่ผ่านเข้ามา

ประเทศไทยยังใหม่สำหรับผมมาก จนเรื่องน่าตื่นเต้นต่าง ๆ ดูเหมือนจะวิ่งเข้ามาทีละเรื่อง

ผมไม่จำเป็นต้องรอให้บาร์เปิด

กรุงเทพฯ กำลังเกิดขึ้นอยู่ตรงหน้าแล้ว

ที่จริงแล้ว ชีวิตตามบาร์อาจเป็นส่วนที่น่าผิดหวังที่สุดของทั้งหมด

คนที่ผมได้พบในช่วงแรก ๆ มีทั้ง

ชาตรี พนักงานต้อนรับหนุ่มที่ YWCA ซึ่งพาผมไปกินข้าวกลางวันกับเพื่อนร่วมงาน พาผมไปพบครอบครัวที่ต่างจังหวัด และบางคืนก็แอบเข้ามาเล่นกีตาร์ในห้องผมจนถึงรุ่งเช้า

เอก คนขับแท็กซี่ที่มักจอดรออยู่หน้า YWCA เขาเป็นผู้ชายแท้ แต่ชอบพาผมไปดูคาบาเรต์ที่ Freeman แถวสีลม

เจย์ เพื่อนร่วมงานที่พาผมไปรู้จักกับเหล้าไทยในบาร์แถวสุขุมวิท

ผมไม่คุ้นกับเหล้าไทย ส่วนเจย์นั้นคุ้นเคยดี

หลายคืนผมลงเอยด้วยการนอนแผ่หราอยู่ในลานจอดรถ รอให้เขาดื่มเสร็จ

เขาสามารถดื่มต่อไปได้จนถึงตีห้า

และยังมี มิสเตอร์บี หนุ่มหน้าตาดีที่ทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟในร้านอาหารของ YWCA ซึ่งต่อมาจะกลายเป็นคู่ชีวิตของผม

ถ้าเชอวอนขโมยวัยหนุ่มของผมไปอย่างที่พ่อแม่เคยว่าไว้ ประเทศไทยก็ดูเหมือนจะตั้งใจเอามันกลับคืนมาให้ผม

และใช้เวลาไม่กี่สัปดาห์เท่านั้น

Wrap-up 76

Wrap-up 

หลังจากการแยกทางยุติลงในที่สุด ผมมารู้ทีหลังว่า เชอวอนได้เตรียมบินไปอเมริกาเพื่อแต่งงานกับแฮงก์

ต่อมาทั้งคู่กลับนิวซีแลนด์ ซื้อบ้านและเริ่มต้นชีวิตที่นั่น

เชอวอนกลับไปทำงานเป็นผู้ช่วยในคลินิกแพทย์ และในที่สุดก็เกษียณเมื่ออายุ 71 ปี

ส่วนแฮงก์ ถ้าผมจำไม่ผิด เขาเคยเป็นครูสอนพละในโรงเรียนที่รัฐจอร์เจีย

ดังนั้น บางทีรองเท้ากีฬาที่มีกลิ่นไม่พึงประสงค์คู่นั้นคงอยู่ไม่ไกลจากตัวเขานัก

เมื่อมาถึงนิวซีแลนด์ เขาปรับตัวไปรับงานในห้างค้าปลีกขนาดใหญ่

หลายปีต่อมา เชอวอนบอกผมทางอีเมลว่า เขาเลิกทำงานนั้นหลังจากมีอาการซึมเศร้า

เขาเริ่มทำงานจากที่บ้าน และเปลี่ยนตัวเองอีกครั้ง คราวนี้มาเป็นนักเขียนที่ตีพิมพ์ผลงานเอง

หนังสือเล่มแรกเป็นหนังสือเล่มเล็ก ๆ แนวขำขัน เล่าเรื่องการปรับตัวเข้ากับชีวิตในฐานะชาวกีวีในนิวซีแลนด์

ต่อมาเขาหันไปเขียนนิยายวิทยาศาสตร์

และนั่นก็คือเรื่องราวของแฮงก์โดยคร่าว ๆ

ส่วนบทของผมในเรื่องนี้จบลงตรงนั้น

Blast from the past 75

Blast from the past 

ไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่ผมจะออกเดินทาง ผมกับเชอวอนออกไปกินข้าวมื้อสุดท้ายในไครสต์เชิร์ช และบังเอิญพบโจ แม็กเชอร์รี

หลายปีก่อน โจเคยให้ผมทำงานล้างจานที่ร้าน Chambers Restaurant ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาเป็นบาร์เทนเดอร์

ผมทำงานที่นั่นอยู่หลายปีระหว่างเรียนมหาวิทยาลัย

เขารู้จักเชอวอน

และรู้จักผมมาตั้งแต่ยังเป็นนักศึกษา

ตอนที่เราพบกันอีกครั้ง โจเลิกทำธุรกิจร้านอาหารแล้ว และกลายเป็นผู้นำเข้าไวน์แทน

เราแลกเปลี่ยนข่าวคราวกันอยู่พักหนึ่ง

ก่อนที่เขาจะยื่นนามบัตรให้ผม อวยพรให้โชคดี แล้วจากกัน

หลายปีต่อมา อาคาร Library Chambers ได้รับความเสียหายอย่างหนักจากแผ่นดินไหวไครสต์เชิร์ช และถูกรื้อถอนในที่สุด

ในวันนั้นเอง ผมกับเชอวอนกำลังจะพบกันเป็นครั้งสุดท้าย

ก่อนที่ผมจะออกเดินทาง เรานัดพบกันที่บ้านในไมเรฮาว แล้วออกไปกินข้าวมื้อสุดท้ายนั้น

เชอวอนอาจกำลังรู้สึกคึกคักเป็นพิเศษ หรือบางทีเธออาจอยากอวดชัยชนะครั้งสุดท้ายของตัวเอง

เธอถามผมว่าอยากนอนกับเธอเป็นครั้งสุดท้ายไหม

“ไม่ ขอบคุณ” ผมตอบ

ผมจำได้ว่าเธอเคยบอกเพื่อน ๆ ในห้องแชตว่า ไม่ได้มีเซ็กซ์ที่ทำให้เธอพอใจมานานแล้ว

แล้วทำไมถึงกลับมาขอจากผมอีกครั้งล่ะ?