บ้านนี้มีแต่เรื่อง (5)

ความตึงเครียดในครอบครัว

เวลาผมเห็นเขาดื่มเงินอันน้อยนิดของครอบครัวจนหมด ผมก็รู้สึกหงุดหงิด เพราะเงินก้อนนั้นน่าจะเอาไปเลี้ยงดูครอบครัวได้

วันหนึ่งผมประกาศว่า

“ถ้าคุณอยากให้ผมช่วยครอบครัวต่อ ผมมีเงื่อนไขอยู่สองข้อ”

ตอนนั้นมีแค่ Ann, Hero และผมอยู่ด้วยกัน

“ข้อแรก P’Add ต้องเลิกดื่มหนักขนาดนี้ และข้อสอง คุณต้องพา Hero กลับไปโรงเรียน”

“ถ้าผมยังจ่ายโน่นจ่ายนี่ต่อไป ทั้งที่เขายังไม่ยอมแก้ไขพฤติกรรมของตัวเอง ผมก็เท่ากับกำลังช่วยอุดหนุนการตัดสินใจแย่ ๆ ของเขา” ผมเสริม

Ann เข้าใจ

“ฉันก็เคยพูดเรื่องเหล้าเหมือนกัน แต่เขาชอบผ่อนคลายแบบนี้” เธอตอบเรียบ ๆ

“แต่การผ่อนคลายของเขาทำให้คนอื่นในบ้านลำบากเวลาที่เงินหมด” ผมสวน

Tuk เพื่อนบ้านบอกผมว่า P’Add มีหนี้ก้อนโต

เมื่อเร็ว ๆ นี้เขาไปขอยืมเงิน Tuk 500 บาท แต่ถูกปฏิเสธ เขาเลยงอน ไม่ยอมพูดกับเธออยู่หลายวัน

“บางวันฉันขายของเย็น ๆ ได้ไม่ถึงร้อยบาทด้วยซ้ำ แล้วจะให้ฉันไปหาเงิน 500 จากไหน?” Tuk ถามผม

สามีของเธอเองก็ขอยืมเงินจากเธอเหมือนกัน

ผู้หญิงน่าสงสารคนนี้ถูกรุมล้อมด้วยผู้ชายสิ้นหวังที่ดูแลตัวเองยังไม่ได้

Ann ไม่มีงานประจำของตัวเอง นอกจากไปช่วยที่ร้านตรงหัวมุม เธอจึงต้องพึ่งพาว่าสามีจะตัดสินใจเรื่องเงินอย่างไร

ผมสงสารเธอ

บางวันที่ผมไปถึง P’Add ก็อยู่ด้วย และเธอกำลังตัวสั่น

Ann พูดเป็นชุด ๆ อย่างรวดเร็ว เพราะเธอประหม่าเหลือเกิน

วันหนึ่งเธอถึงกับยกมือไหว้ผม ราวกับว่าเราแทบไม่รู้จักกัน ขณะที่สามีของเธอนั่งนิ่งหน้าบึ้งอยู่ข้าง ๆ

ผมรู้ว่าเธอโทษตัวเองที่ไม่ทันสังเกตว่า Hero เริ่มเข้าสู่ภาวะออทิสติกตั้งแต่ตอนยังเล็ก

เขาไม่ได้เกิดมาพร้อมกับภาวะนี้ (ในมุมความคิดของเขา)

ผมพยายามไม่คิดเรื่องนี้มากนัก เพราะทั้งหมดก็เป็นเพียงอีกหนึ่งวันในสลัม