เปิดกล่อง 58

เปิดกล่อง 

Back to Christchurch

เมื่อกลับไปถึงไครสต์เชิร์ช ผมมีเรื่องเซอร์ไพรส์เตรียมไว้ให้ทิม

ตอนนั้นผมยังอยู่ในการดูแลของระบบสาธารณสุขจิต และตัดสินใจว่าผมต้องการการดูแลมากขึ้นอีกหน่อย

ทิมอาจแปลกใจ แต่ผมเลยกำหนดวันเริ่มงานไปเสียเฉย ๆ หลังจากถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลในท้องถิ่น

หลังออกจากโรงพยาบาล ชีวิตก็ค่อย ๆ กลับเข้าสู่ภาวะปกติ ผมซื้อบ้านหลังใหม่ในไมเรฮาว ทางเหนือของเมือง

เราได้พบซูกับไมค์บ่อยขึ้น เพราะพวกเขาอยู่ใกล้ ๆ รวมทั้งเพื่อนคนอื่น ๆ จากช่วงแรก ๆ ที่เราอยู่ในเมือง

ตลอดสามปีต่อจากนั้น งานของผมดีขึ้น ผมรับผิดชอบข่าวการเมืองท้องถิ่น รวมถึงการหาเสียงของ ส.ส. แต่ก็เขียนข่าวและสารคดีท้องถิ่นด้วย และกลายเป็นขาประจำบนหน้าแรก โดยเขียนข่าวนำหลายชิ้นต่อสัปดาห์

ชื่อเสียงของผมกลับมาดีอีกครั้ง หลังจากช่วงเวลาที่ค่อนข้างแผ่วลงในเวลลิงตัน ซึ่งผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นเพียงปลาตัวเล็กในบ่อใหญ่ที่เต็มไปด้วยนักข่าวผู้มีประสบการณ์มากกว่า

ในชีวิตส่วนตัว พ่อแม่ชวนเราไปกินอาหารกลางวันที่บ้านของพวกเขาบนคาบสมุทรแบงก์ส ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองราว 80 กิโลเมตร

หลายปีต่อมา พวกเขาจะบอกผมว่าไม่อยากเชื่อเลยว่าความสัมพันธ์ของเราจะอยู่มาได้นานขนาดนั้น แต่ในที่สุดพวกเขาก็ตระหนักว่าไม่อาจทำตัวเป็นหนามยอกอกผม คอยยุแยงให้ความสัมพันธ์จบลงได้อีกต่อไป

พวกเขาจึงตัดสินใจเล่นเกมระยะยาว

แล้วถ้างานก็ดีขึ้น ชีวิตครอบครัวก็ดีขึ้น ทำไมผมถึงยังไม่มีความสุข?

คำตอบอยู่ที่อัลบาทรอสของความสัมพันธ์ ซึ่งยังคงห้อยอยู่รอบคอผม.